Bijna september, dat betekent: opvallend veel 18-jarigen met slordig gestrikte stropdassen in de binnensteden, in roedels op weg naar de volgende ontgroeningsactiviteit. Niemand die weet wat meneer de praeses nu weer heeft bedacht, maar het zal iets met bier zijn.
Jarenlang is er gediscussieerd over de vraag of ontgroeningen nog van deze tijd zijn. Nee, zeiden de knorren. Ja, zeiden de ballen. Her en der begonnen er wat universiteiten toezicht te houden, sommige corpora introduceerden vertrouwenspersonen, die getraumatiseerde novieten te woord kunnen staan in de uurtjes waarop ze zelf even niet bezopen zijn. De ontgroening lijkt te blijven bestaan, al was het maar omdat het voor de eerstejaars niet te verteren moet zijn om nooit de rol van de beul te mogen spelen.
”Je ziet dat het wereldwijd eigenlijk heel normaal is om mensen in te wijden in een groep, of je nou bij een orkest zit, de scouting of een studentenvereniging”, zei oud-lid en schrijver van De kunst van het ontgroenen Barend Last afgelopen week op de radio. Alsof een kennismakingsrondje en iemand vertellen waar de koffie staat hetzelfde is als nieuwe leden door hun eigen kots laten kruipen.
Last (nomen est omen, om in de voertaal van het corps te blijven hangen) heeft het zelf ook niet makkelijk gehad bij zijn vereniging, waar hij, zo meldde studentenblad Folia, ”bij een etentje als vermaak op tafel werd gelegd. Eerst gooiden ouderejaars bier over zijn gezicht, toen volgde er mayonaise en al snel had hij etensresten in zijn onderbroek”.
Toevoeging: ”Vernederend, vond hij.”
Minstens zo schokkend als het gretige verlangen om een ander te kleineren is het totale gebrek aan originaliteit. Al die opdrachten die in het teken staan van lichaamssappen, uitwerpselen en alcohol laten vooral zien dat het niet ontoevallig is dat veel corpsleden opleidingen volgen die weinig creatieve vermogens vereisen, zoals rechten of bestuurskunde. Als noviet weet je dat het gewoon een kwestie is van je verstand een week uitschakelen – zo bezien is het gemiddelde werkcollege nog een grotere uitdaging.
Volgens Last dient de ontgroeningstijd drie doelen. Ten eerste: verbinding tussen jou en je jaargenoten, als soldaten die in dezelfde oorlog hebben gediend. Ten tweede: verbinding met de ouderejaars, voor het geval je in je eigen laag nog niet genoeg lamzakken hebt gevonden om mee in het café te staan. En ten derde: ”Als het goed is, kom je er sterker uit dan dat je erin ging.”Dat hangt maar af van hoeveel hersencellen er precies verloren zijn gegaan, nog los van de PTSS die sommigen oplopen.
Dat hele corps doet verschrikkelijk sleets aan, waarschijnlijk omdat het morele verderf nu zo wijdverspreid is. Platheid, seksisme en totale leegte vind je overal, niet eens in de achterkamertjes van studentenpanden maar gewoon op tv en in de politiek. Een bangalijst maken? Kinderspel, als je bedenkt wat sommige mannen allemaal op Instagram en YouTube verkondigen, zonder daar een foeilelijke dispuutsdas bij om te hoeven knopen. En denk maar niet dat een net geslaagde 6 vwo’er die al vanaf zijn twaalfde op het internet met gore wordt geconfronteerd raar opkijkt van welk vies taakje zijn 20-jarige meerdere dan ook voor hem bedenkt.
Nee, als het corps wil blijven volhouden dat de ontgroeningstijd iets uitzonderlijks is, zal de senaat het over een heel andere boeg moeten gooien. Eis bijvoorbeeld dit jaar van nieuwe leden dat ze beschikken over een persoonlijkheid, en dan een die meer omvat dan van Jupiler houden. Straf die feuten nou eens echt keihard af, bijvoorbeeld door ze in een gymzaal op te sluiten en vriendelijk te verzoeken om in een grammaticaal correct pleidooi toe te lichten waarom ze het verdienen om lid te worden. Tienduizend woorden de man, zonder AI, compleet nuchter. Succes jongens.