Ga een klein stukje het land uit en het voelt meteen als een uitstapje. Deze zomer bezoeken we plekken waar Nederlanders graag komen, op of net over de grens. Vandaag: een ondergrondse club in Wuppertal, Duitsland.
is verslaggever en televisierecensent voor de Volkskrant.
Bovengronds is het stationsplein van Wuppertal er een als zovele: een grijze vlakte, opgefleurd met een Starbucks, een handvol bomen in betonnen bakken en een Primark-flagshipstore met vijf verdiepingen. Precies het bruisende hart dat deze ingeslapen Duitse provinciestad – even ten oosten van Düsseldorf – nodig had, zullen de projectontwikkelaars hebben beweerd. Maar de moeite waard om er een uurtje naartoe te rijden vanaf Venlo? Niet echt.
Toch is er een groep die Wuppertal beschouwt als een perfecte bestemming voor een weekendje weg: liefhebbers van de betere nachtclubs. Onder hen ook Kalib (37; geen achternaam, want: ‘ik ben ’s nachts graag anoniem’) uit Hamburg, die op het plein een jointje staat te roken. Hij – zonnebril, Crocs aan zijn voeten – neemt het nachtleven serieus. ‘Als de lichten aangaan na een goede rave voel ik me gelukzalig’, legt hij uit. ‘Het is het moderne alternatief voor de kerk, het is vibing op een transcendentale manier.’ En wie het nachtleven serieus neemt, moet tegenwoordig dus in Wuppertal zijn, een paar meter onder de Starbucks.
Enkele jaren geleden besloot het stadsbestuur dat de forse Tweede Wereldoorlog-bunker onder het stationsplein ideaal was voor een ‘discotheek’, die de stad van meer schwung kon voorzien. Door de dikke muren zou de geluidsoverlast immers minimaal zijn. Ze kwamen uit bij enkele mensen achter de beroemde Berlijnse platenzaak Hard Wax. In 2023 openden deze muzieknerds Open Ground, nu bejubeld als de nachtclub met het beste geluid van Europa, misschien zelfs van de wereld. Dj’s spreken verlekkerd over het gebrek aan galm, de diepe bassen, de heldere klanken. Het zou je tot tranen kunnen roeren.
Hoge verwachtingen dus, voordat we afdalen, de betonnen diepte in. Daarvoor moeten we langs een jonge vrouw, die ons eerst in het Duits, en daarna – ‘O, sorry! Jullie keken al zo vaag, ik dacht dat ik iets geks had gezegd’ – in het Engels uitlegt dat discrimineren beneden verboden is. Ze wenst ons een fijne nacht en richt zich op de volgende in de rij: een man met een honkbalpetje en een korte spijkerbroek. Ook hij komt binnen. Je hoeft niet ‘cool’ te zijn om Open Ground te mogen betreden, stelt de website bezoekers gerust.
‘Dat leidt tot een fijne mix van mensen’, zegt Carola Stoiber (61) in de ruime rokersruimte. ‘Anders dan in Berlijn, daar draagt iedereen een soort zwart uniform. Oké, dat doe ik zelf ook, maar ik deed het al voordat het populair werd.’ Ze is een bekende naam in de Berlijnse nacht, onder meer als voormalig manager van een groot technolabel. Dat zij vindt dat Open Ground niet onderdoet voor vermaarde Berlijnse clubs, zegt dus wel iets. ‘En het geluid is inderdaad super.’
Je hoeft geen kenner te zijn om dat te merken: op de dansvloer voel je elke klank tot in je nieren. Het legendarische Detroitse technocollectief Underground Resistance draait; de mc zegt dat ze mooie dingen over deze plek hebben gehoord. De tranen blijven nog even uit, wel dansen de meeste aanwezigen extatisch. Een enkeling staat zachtjes te wiegen met een halve liter hellesbier in zijn hand.
Hij komt hier sinds het openingsweekend zo veel mogelijk, soms met vrienden, vaak alleen, zoals vannacht, vertelt deze Desmond Denker (49) – een ICT’er uit Mönchengladbach, een uurtje treinen verderop. Deze keer heeft hij een hotelkamer geboekt, omdat dat hier prima betaalbaar is (voor zes tientjes ben je onder de pannen) en ‘je weet hoe de Deutsche Bahn is’. Maar voorlopig is slapen er niet bij: hij blijft tot de club sluit, om zes uur ’s ochtends. ‘Het voelt alsof alle kennis van de afgelopen vijftig jaar nachtcultuur hier samenkomt’, zegt hij. ‘Het is een bijna té perfecte club.’
Inderdaad: niet alleen het geluid is dik voor elkaar. De wc’s zijn schoon en talrijk; de duurzame airco – die water uit de nabijgelegen rivier de Wupper gebruikt – werkt uitstekend; wie honger heeft kan een sesam-chocoladekoek of een briochebroodje met kimchi bestellen. Bovendien is het er voor een grimmige bunker met roodverlichte spelonken bijzonder gezellig. Denker: ‘Ik ben nogal verlegen, maar hier maak ik zoveel praatjes. Iedereen is aardig, niemand denkt: wat doet die oude vent hier in zijn eentje.’
Snel terug naar de dansvloer, net op tijd voor het einde van de set van Underground Resistance. ‘Wat hier gebeurt is meer dan dansen’, roept de mc. ‘Can I get a hallelujah?’ ‘Hallelujah’, schreeuwen enkele honderden terug.
Open Ground, Alte Freiheit 25, Wuppertal. Agenda en ticketprijzen zie website.
Erop en erover is een zomerrubriek van Volkskrant Magazine waarin onze verslaggevers rondkijken bij (toeristische) bestemmingen op of net over de grens met België of Duitsland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant