Koos Slob gold als een energieke bioloog. Hij zette seksuologie als wetenschapsgebied op de kaart en stampte daarna een Frans bomenpark uit de grond.
‘Erectieproblemen zitten vaker tussen de oren dan tussen de benen’, constateerde bioloog, fysioloog en seksuoloog Koos Slob. Hij deed in de vorige eeuw psycho-fysiologisch onderzoek naar mannen met erectiestoornissen en voortijdige zaadlozingen. Zijn boodschap: de meeste erectieproblemen hebben een niet-medische oorzaak.
Slob studeerde in 1965 af als bioloog aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor was hij op 21-jarige leeftijd al begonnen als leraar biologie op een middelbare school. In die functie gaf hij ook les over voortplanting – en werd de kiem gelegd voor zijn latere carrière.
‘Zijn lessen over voortplanting en seksualiteit waren hun tijd ver vooruit’, schreef een oud-leerling naar aanleiding van Slobs overlijden begin juli. ‘Voor ons, onzekere pubers, was zijn open en nuchtere manier van praten over precaire onderwerpen een verademing.’
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
In 1967 ging Slob aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam werken, als wetenschappelijk medewerker op de afdeling endocrinologie, groei en voortplanting. Daar begon zijn fascinatie voor geslachtelijke en seksuele ontwikkeling van zoogdieren. Na zijn promotie volgden publicaties over de invloed van geslachtshormonen op seksuele ontwikkeling en gedrag van ratten en makaken.
Seksualiteit was ‘hot’ in die tijd. Slob heeft dit als wetenschapsgebied op de kaart gezet. Hij deed onderzoek naar seksuele stoornissen bij mensen en introduceerde het seksuologie-onderwijs aan geneeskundestudenten. Hij was co-auteur van het eerste Nederlandse leerboek Seksuologie voor de Arts.
‘Het waren niet alleen medische studenten die zijn colleges volgden’, zegt zijn vrouw Ineke Vink. ‘De studenten kwamen overal vandaan, de collegezalen zaten overvol. De Koos Slob-colleges waren alom bekend.’
Hij was medeoprichter van de Nederlandse Vereniging voor Seksuologie (NVVS) en was hoofdredacteur van het Tijdschrift voor Seksuologie. In 1991 werd hij in Rotterdam benoemd tot bijzonder hoogleraar fysiologie en pathologie van de seksualiteit.
‘Hij deed veel dingen tegelijk: hij was hoogleraar, deed onderzoek, gaf onderwijs, en was bestuurlijk actief binnen de universiteit, maar ook bij de NVVS’, zegt vriend en collega Axel Themmen. ‘Hij had uitgesproken eigenschappen, was ontzettend vriendelijk en heel begaan met mensen en stak zijn mening niet onder stoelen of banken.’
Voor een breder publiek publiceerde hij in 1993, samen met zijn vrouw (die huisarts was), het boek Een opstandige jongen. Vooral problemen van emotionele en psychologische aard kunnen ‘een stokje steken voor een opgeheven afronding van de seksuele opwinding’, aldus de cover.
‘Hij was innovatief en taboedoorbrekend’, zegt zijn vrouw. ‘Werk was geen werk voor hem. Hij zette zich met tomeloze energie in voor de wetenschap en voor de medemens.’
Toch besloot hij op zijn 61ste in 2001 met de VUT te gaan. Hij was het wetenschappelijk wereldje zat, waar ‘meningen’ in zijn ogen steeds meer de overhand kregen boven wetenschappelijke feiten.
Inmiddels had hij een andere passie ontwikkeld: bomen. Hij verzamelde zaden om daaruit bomen te kweken. De tuin in Schiedam werd te klein, daarom kocht hij samen met zijn vrouw in 1990 een stuk weiland in Ayen, een dorp in de Franse Corrèze. Dit toverde hij in 35 jaar om tot een arboretum van 9 hectare. Hij zag het als zijn missie om mensen liefde voor bomen bij te brengen en te wijzen op het belang van bomen in deze tijd van klimaatverandering.
‘Als een boom doodgaat, moet je twee nieuwe planten’, was zijn credo. En: ‘Wie bomen plant, houdt van zijn naaste.’
Door een hersentumor kon hij niet meer praten. Drie dagen voor zijn dood was er een indrukwekkende afscheidsceremonie. ‘Thuis, in zijn park, temidden van zijn bomen, schudde hij vrienden en familie persoonlijk de hand en is zijn vaarwel voorgelezen’, aldus Vink. ‘Daarna moest hij het leven en alles wat hij lief had loslaten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant