Han Vermeulen was een sterhandelaar op de Amsterdamse beurs. Hij maakte grote beleggers uit de Verenigde Staten wegwijs in het Europese bedrijfsleven. Operatie Clickfonds nekte hem, ondanks de uiteindelijke vrijspraak.
is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Vrijdagmiddag 24 oktober 1997 stond beurshandelaar Han Vermeulen op de beursvloer toen hij door de commissaris voor de notering werd verordonneerd naar een zijzaaltje te komen. ‘Er zijn wat mensen die je willen spreken.’
‘Moet ik een jasje aan?’, vroeg Vermeulen nietsvermoedend. ‘Niet nodig’, zei de commissaris. Vermeulen werd naar de Vondelzaal geleid, waar de hulpofficier van justitie zat met twee medewerkers van de Fiod. Het OM legde hem witwassen, misbruik van voorkennis, steekpenningen en belastingfraude ten laste.
Via een zijdeur werd Vermeulen uit het gebouw meegevoerd en in een auto naar politiebureau Hoofddorp gebracht voor verhoor. Vervolgens werd hij in voorlopige hechtenis genomen. Tot 10 december zou hij in hechtenis blijven.
Het nieuws sloeg in als een bom. Televisieploegen posteerden zich voor het beursgebouw en wekenlang stonden op de voorpagina berichten over andere handelaren, pensioenbeheerders en financiële topmensen die in het kader van Operatie Clickfonds werden gearresteerd.
Justitie vermoedde dat op de effectenbeurs op grote schaal miljarden aan drugsgelden werden witgewassen. Gesproken werd van een roofridderkasteel. Alleen werd daar geen greintje bewijs voor gevonden.
Vermeulen, hoofdpersoon in de Clickfondsaffaire, overleed afgelopen woensdag op 82-jarige leeftijd aan een hersentumor. Vermeulen was getrouwd en had een dochter, uit een eerder huwelijk.
Vermeulen was nog regelmatig te gast bij Business Class van Harry Mens. ‘Het was een hele lieve man die een hoop rottigheid over zich heen heeft gehad’, zegt de presentator. ‘Dat had hij niet verdiend. Misschien heeft hij soms verkeerde partners gehad, maar zelf was hij financieel correct. Daarom heb ik hem er af en toe bijgehaald.’
Vermeulen werd geboren in Amsterdam-Noord als enig kind van een werknemer van Fokker. Hij kwam eind jaren zestig al op de beurs, waar hij eerst ging werken bij De Weduwe Tjeenk. ‘Hij schreef in zijn sollicitatie nog geachte mevrouw’, zegt zijn vrouw Maaike. Later werkte hij bij Van Haften. Daar werkte ook Adri Strating.
Uiteindelijk richtten ze samen een nieuw kantoor op, Strating & Co, waarin Vermeulen 20 procent van de aandelen kreeg. Dat kantoor concentreerde zich op een nieuwe groep van klandizie: grote beleggers uit de VS die in Europa gingen beleggen. Orders van enkele tonnen werden orders van vele miljoenen, zo niet tientallen miljoenen.
Ook het tij zat mee door de heropleving van de beurshandel in het yuppietijdperk: Strating werd de grootste handelaar na de handelsbanken. Toen hij een groter belang wilde in het kantoor, kwam het tot een breuk met Strating en nam hij de kleine commissionair Van Meer over. Hij haalde het Britse James Capel erbij als partner.
Vermeulen werd in 1989 uitgeroepen tot ‘Handelaar van het Jaar’ en kwam ook in het bestuur van de overkoepelende Vereniging voor de Effectenhandel, die toen de beurs bestuurde. Hij behoorde als directeur van effectenkantoor Van Meer James Capel tot de sterhandelaren (golden boys) in de roaring nineties, toen de koersen maar één richting kenden: omhoog. De handel vond toen nog gewoon met loven en bieden op de vloer van het gebouw aan het Damrak plaats.
Rob Labadie, een van de andere handelaren in de tijd, zegt dat Vermeulen de reputatie van sterhandelaar te danken had aan het feit dat hij goed met journalisten kon opschieten en zich op de televisie wist te presenteren. Toen hij werd ontslagen vanwege overtreding van de interne regels, keerde hij op de vloer terug als mede-eigenaar van effectenkantoor Leemhuis & Van Loon, waar hij werd opgepakt in de Clickfondsaffaire.
De klopjacht van justitie pakte totaal verkeerd uit. In 2001 eiste de officier van justitie 30 maanden cel en een half miljoen boete tegen Vermeulen. Maar hij werd twee jaar later, net als andere handelaren, in hoger beroep vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.
De reputatie van Han V. was geknakt. ‘Weten die officieren wel wat ze hebben aangericht?’, zei hij in 2011 in NRC. Hij ging bij Aberfeld Vermogensbeheer van André van Eerden werken, dat dankzij Vermeulens mediaoptredens toch succesvol werd. Daarna was hij nog even actief bij Fintessa Vermogensbeheer van Martine Hafkamp. Anderhalf jaar geleden stopte hij ermee.
Peter de Waard is journalist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Alinea 3
Klaar? Vergeet de doorleessuggesties niet!
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant