is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
Aan Oekraïne is veel materieel geleverd zonder de productie in Europa en de VS te verhogen, en recent is de situatie verslechterd doordat Trump grote hoeveelheden munitie heeft verbruikt in zijn onnodige en ondoordachte Iran-oorlog.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
‘Het arsenaal van de democratie’, daarover sprak president Franklin D. Roosevelt in zijn radiotoespraak van 29 december 1940. Amerika zou nog bijna een jaar buiten de oorlog blijven, maar schakelde over op massaproductie van trucks, tanks, schepen en vliegtuigen die geallieerde landen tijdens de oorlog bleven ondersteunen. Het was uiteindelijk ook de gecombineerde industriële kracht van de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie die Nazi-Duitsland opbrak.
Op dit moment woedt er een grootschalige agressieoorlog in Europa, met hulp van Iran en Noord-Korea en gedragen door de Russische oorlogseconomie én de grote industriële macht van deze tijd: China. De samenwerking tussen deze landen gebeurt op basis van wederkerigheid. Rusland levert op dit moment ook militair materieel aan Teheran en militaire technologie aan Pyongyang. China is het 'arsenaal van de autocratie'. Zonder Chinese technologie en machines kan de Russische oorlogsmachine niet functioneren.
Rusland kampt met economische en rekruteringsproblemen, maar president Poetin is bereid de economische pijn te incasseren en vastberaden nieuwe rekruten te blijven vinden, in het buitenland en door een ‘stille’, ‘kruipende’ of openlijke nieuwe mobilisatie in Rusland zelf. De oorlogsproductie, ook die van ballistische raketten, draait op volle toeren.
Irans nieuwe leiders, aldus westerse en Arabische inlichtingen en Iraanse analisten, sturen niet aan op vrede maar zijn overtuigd dat de echte oorlog nog moet beginnen. Zij zien meer heil in escalatie en ‘een generationeel project voor bloedwraak’ dan een onbetrouwbaar akkoord met de Amerikanen. Ook Amerikaanse militaire doelen in Europa zijn geen taboe.
China eist hereniging met Taiwan. China’s al lang geleden ingezette bewapeningsprogramma doet zich voelen in een steeds dwingender maritieme aanwezigheid in de door China (ten onrechte) geclaimde Zuid-Chinese Zee. Volgens Amerikaanse inlichtingen heeft China op dit moment geen tijdschema voor de invasie van Taiwan, maar moeten de Chinese strijdkrachten er vanaf 2027 wel klaar voor zijn.
Het is tegen deze achtergrond geen geruststellende gedachte dat er ditmaal geen arsenaal van de democratie is om de nood te lenigen. De Europese verzorgingsstaten vulden hun militaire opslagplaatsen sowieso al niet meer sinds de Koude Oorlog voorbij is, maar volgens Amerikaanse commandanten zijn nu zelfs hun voorraadkamers ‘gevaarlijk leeg’.
Deels komt dat door de steun die is gegeven aan Oekraïne zonder direct de productie te verhogen, een fatale westerse fout. Recent is de situatie snel verergerd door Trumps onnodige en ondoordachte Iran-oorlog, waarin in korte tijd grote hoeveelheden munitie zijn afgeschoten, inclusief de cruciale afweerraketten tegen ballistische raketten. Daardoor gaat Oekraïne nu onbeschermder dan ooit de winter in, maar zijn ook Amerika’s bondgenoten in Europa, Azië en het Midden-Oosten kwetsbaarder.
In Amerika en Europa is schandelijk laat een race op gang gekomen om de situatie te corrigeren, en die zal jaren duren. Op dit moment ontbreken de middelen, zelfs in Amerika, om langdurig betrokken te zijn bij twee serieuze conflicten tegelijk, om maar te zwijgen van een grote oorlog. Want ook de industriële macht zit niet meer in het democratische kamp. Deze situatie bestond al, maar door de Iran-oorlog zien vriend en vijand het.
Vroeger luidden in Europa de klokken bij een alarmsituatie. Dat was niet veel misschien, maar meer dan er nu gebeurt.
Source: Volkskrant