schrijft voor de Volkskrant over klassieke muziek en opera.
De Oostenrijkse bariton Georg Nigl belooft ‘een nieuwe luisterbeleving’ bij Schuberts liedcyclus Die schöne Müllerin. De afgelopen jaren verschenen zoetvloeiende en weerbarstige versies, maar zo naturel als Nigl op dit album zingt niemand. Hij profiteert van de tafelpiano, het schuchtere, zachte, welhaast vergeten instrument waarop Alexander Gergelyfi hem begeleidt.
Volgens Nigl kwam Schubert zingen er destijds op neer dat je de tekst uitsprak als een toneelspeler, met de muziek als ‘aanvullende klankdimensie’. Al dat hedendaagse, opgeprikte zangersgedoe: niet doen!
Klinkt de Müllerin nu eindelijk zoals Schubert haar heeft gehoord? In Nigls aanpak zit veel moois, maar helaas neigt de bariton naar overbelichting. Elke frase is belangrijk, elke stemmingswisseling betekenisvol. Neemt niet weg dat het beekje in Des Baches Wiegenlied, het slotlied, subliem vaarwel zegt tegen het dobberende lijk van de molenaarsgezel.
Franz Schubert
Die schöne Müllerin
Klassiek
★★★☆☆
Alpha
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant