is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
De tweeëntwintigstedentocht van Maarten van der Weijden is een achttienstedentocht geworden. Waalwijk, Heusden, Woudrichem en Gorinchem kwamen woensdag bedrogen uit, omdat Van der Weijden ziek werd. En dus moest hij een deel van zijn 270 kilometer lange zwemtocht ten behoeve van kankeronderzoek staken. Maar verdomd, donderdag dook hij gewoon weer het water in. Een bezeten held haakt niet af bij wat buikkrampen.
Heel andere bezetenheid zie je dan weer bij Tijs van den Brink, die woensdagavond aanschoof in Goedenavond Nederland om definitief af te rekenen met het idee dat drugsgebruik leuk is (‘Doe es effe niet, het kan ook heel leuk zijn zonder!’).
Dat konden we maar beter serieus nemen. Van den Brink is van een overhemdjesman ineens een pakkenman geworden, de Op1-presentator is nu een bezeten CDA-Kamerlid dat ons wil redden. Slecht nieuws dus voor de Lowlandsbezoeker: Tijs zegt nee, en daar doet u het maar mee!
Toch bleek deze bezetenheid relatief klein bier, zeker nu ik een paar uur heb gekeken naar Pep Guardiola in de geweldige documentaireserie A Beautiful Obsession, sinds woensdag te zien op Prime Video. De timing is opvallend, daar concurrent Netflix vorige week een documentaireserie uitbracht over José Mourinho, de ultieme rivaal van Guardiola.
De serie draait om de laatste twee jaar van Guardiola als trainer van Manchester City, de club waarmee hij in tien jaar tijd twintig prijzen won.
Ik verwachtte er niet veel van, want zo’n ‘kijkje achter de schermen’ is vaak een teleurstellende natte scheet, een opgepoetst promofilmpje. Uitzondering is de Disney-serie Dat ene woord, waarin de kijker in 2021 een schrijnend kijkje kreeg achter de schermen bij het Feyenoord van Dick Advocaat.
Maar verrassend genoeg komt A Beautiful Obsession daar bijzonder dicht bij in de buurt, waarmee het een van de boeiendere voetbaldocumentaires van de laatste tijd is. Dat komt deels doordat de makers mazzel hadden: ze kregen toegang tot de kleedkamer in het seizoen waarin het even helemaal misging met de club. En ja, een van de succesvolste voetbaltrainers ooit volgen op een moment dat het níét goed gaat, is natuurlijk veel interessanter dan de zoveelste overwinning.
Het resulteert in een paar onvergetelijke scènes, bijvoorbeeld als Guardiola tijdens een intense toespraak vertelt over zijn scheiding en het ontbreken van passie. Maar eigenlijk is het allemaal goed, of het nu gaat om de tactische instructies van Guardiola, een emotionele botsing met speler Kyle Walker of het rekruteringsproces van nieuwe spelers.
Het interessantst is de hoofdrolspeler zelf, een sublieme maniak die voortdurend langs de rand van totale gekte scheert. Zoals een van de Manchester City-directeuren het samenvat: ‘De meeste genieën zijn niet de stabielste mensen.’ De reactie van een lachende Guardiola: ‘Dus ik ben een instabiel persoon? Wat is daar erg aan?’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant