Onnozeler en grappiger dan deze identiteitsloze wegwerpfilm, over een grootschalige mensensmokkel, zie je ze zelden.
schrijft voor de Volkskrant over film.
En dan, nadat ook de laatste van het twintigtal tegenstanders vakkundig is afgeslacht, staart Jason Statham een luttel ogenblik naar een boven hem zwevende meeuw. Alsof het tot dan toe onafgebroken bloedvergieten deze Cole Reed – een in spijkerjack gestoken ex-politieman met stoppelbaard en norse frons – niet vollédig onaangedaan laat.
Onnozeler en onbedoeld grappiger zie je het zelden, zo’n poging om een verder identiteitsloze wegwerpfilm van een snipper betekenis te voorzien.
Regisseur Jean-François Richet veinst tijdens de landerige aanloop van Mutiny vaker vergelijkbaar cachet. Cole mag dan bijvoorbeeld zijn uitmuntende beheersing van het schaakspel demonstreren. Let op, zegt de film, deze man is een stratéég. Een lege belofte, helaas. Effectiever is de opzichtige aandacht voor een duur horloge. Cole krijgt er eentje cadeau van zijn baas. ‘A watch for a man of action’, ronkt die, alsof de scenaristen even zijn vergeten hoe het sluikgedeelte in sluikreclame werkt.
Die baas wordt vervolgens in het bijzijn van Cole vermoord, Cole geldt voor de autoriteiten als verdachte en gaat in één rechte lijn achter de daders aan, een wraakexercitie die hem aan boord van een vrachtschip brengt.
Eenmaal aan boord stuit hij vrijwel direct op een container vol gesmokkelde mensen. Statham moet dan even empathisch acteren, maar er komen vooral korte zinnetjes uit zijn mond, met de klemtoon op haast elk woord. ‘Ik breng wáter, éten.’ Statham kan beter; zoveel is sinds zijn doorbraakfilms onder Guy Ritchie al ruim twee decennia duidelijk. Ongemakkelijk ook, hoe het enige smokkelslachtoffer dat Engels spreekt hier vooral oogt als een topmodel met vettig haar.
Richet voerde in zijn recente actiefilm Plane (2023) een vechtersbaas op (Gerard Butler) die het zichtbaar zwaar had in ieder man-tot-mangevecht, een slimme keuze waardoor de held menselijker werd en de actie spannender. Statham knokt in Mutiny daarentegen als doorsneesuperheld: machinaal en saai.
Het geweld wordt daarbij vol venijn en grafisch zeer expliciet in beeld gebracht. Een hangslot klieft vol in beeld dwars door een wang – dat idee. Je verlangt naar de energie, de vrolijke oneliners en de menselijke spanning die voorbeeldfilm Die Hard tot een klassieker maakten.
De ontrafeling van het smokkelcomplot aan boord is overigens simpel: iedereen zit erin, iedereen moet dood.
Actie
★☆☆☆☆
Regie Jean-François Richet
Met Jason Statham, Annabelle Wallis, Roland Møller, Adrian Lester, Arnas Fedaravicius
96 min, in 96 zalen.
Source: Volkskrant