is columnist voor de Volkskrant
Op de camping op het Waddeneiland waar ik elke zomer naartoe ga, verandert er bijna nooit iets. Je hebt de zee, de duinen en de tenten, en dat is het zo’n beetje. Wat er dit jaar ineens wel was veranderd, waren de routines. De beautyroutines, zoals dat op TikTok heet.
Andere jaren was het al zo dat rond het begin van de avond drommen meisjes zich bij de rij wasbakken in het sanitairhuisje verzamelden om – om geen reden, want de avond viel en dan wordt het op die camping pikdonker – make-up op te doen, te douchen en langdurig hun haren te kammen.
Wie rond die tijd wilde douchen of tandenpoetsen, moest echt later terugkomen, want de meiden bezetten 's avonds de boel urenlang. Maar nu waren die routines sterk toegenomen. Ten eerste waren de meiden die er stonden veel jonger: al vanaf een jaar of 10, zag ik, waren ze bloedserieus in de weer met poederkwasten en wimperkrullers op de winderige, zonovergoten camping.
Ten tweede ging het de hele dag door. In de vroege ochtend, in de middag en opnieuw in de avond. Alsmaar opnieuw smeren en bijwerken. Verder hadden ze tien keer zo veel spullen bij zich om zich op te maken. Ik zag zelfs meiden bezig met contouring: van die grote, bruine strepen op je gezicht zetten en uitvegen, om de illusie van een scherp jukbeen of smalle neus te scheppen.
Ik wist zeker dat het allemaal door TikTok kwam. Daar zie je aanhoudend meisjes, tieners en volwassenen ernstig in een camera kijken en vertellen welke zeven crèmes ze op hun gezicht smeren om een gezonde glans te krijgen.
Terwijl er niets beter is voor een gezonde glans dan wind, zon, zee en een heerlijk Waddeneiland. Nou ja, zonnebrand, dat wel.
Op een ochtend spraken twee tienermeisjes met mijlenlange nepwimpers mij wanhopig aan. Het vrouwendeel van het sanitair was dicht omdat er schoongemaakt werd. Waar moesten ze zich dan opmaken? ‘Je kunt bij de mannen terecht’, zei ik. Maar dat wilden ze niet: daar was geen afgesloten hokje met een spiegel. ‘En we willen onze make-up doen’, zeiden ze radeloos. ‘Je kunt het ook gewoon niet doen’, zei ik, ‘je bent op een camping.’ Ze keken me aan alsof ik gek was.
Zelf ging ik bijna elke dag douchen op de mannenafdeling, want daar was nooit iemand te bekennen, en dan kon ik de eindeloze meute make-uppers die alles op de vrouwenafdeling bezet hielden, uit de weg gaan.
Een hele rij wasbakken met prachtige meiden die zichzelf volsmeerden, en een uitgestorven rij mannendouches met één middelbare vrouw eronder, die eigenlijk best tevreden was met zichzelf.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Source: Volkskrant