De lezersbrieven! Over menselijk omgemak bij B&B Vol Liefde, wielrenners als stravaslaven, het verschil tussen Extinction Rebellion en boze boeren en een pleidooi voor hondvrije campings.
In zijn opiniestuk over B&B Vol Liefde verwart Bas Jongenelen culturele belangstelling met diepgang. Dat deelnemers niet over Gerard Reve, opera of Nina Simone praten, maakt hen nog niet oppervlakkig. De aantrekkingskracht van het programma zit juist in de psychologische interactie. We zien mensen die elkaar aftasten, onzeker worden, toenadering zoeken, zich vergissen of afhaken.
Dat maakt het lang niet altijd comfortabel om naar te kijken. De plaatsvervangende schaamte die het soms oproept, komt juist voort uit herkenning. Dit ongemak houdt ook de kijker een spiegel voor: hoe presenteren wij onszelf, wat proberen we te verbergen en hoe reageren we als onze gevoelens niet worden beantwoord? Natuurlijk toont het programma een geconstrueerde werkelijkheid, sterk bepaald door selectie en montage. Maar daarom hoef je nog niet alle deelnemers als leeghoofdig weg te zetten.
Stef Villerius, Zwolle
Ik ben groot fan van Paul Faassen, maar als ‘wielrenner’ wil ik toch graag op zijn spotprent van 18 augustus reageren. Wij zitten vaak op onze racefiets en gedragen ons netjes op het fietspad, vertragen bij tegenliggers, gebruiken onze fietsbel en houden rekening met andere weggebruikers. Natuurlijk zijn er zwarte schapen die denken dat ze Tourrenner zijn en stoer dan wel asociaal moeten doen. Daar ergeren wij ons ook aan.
Maar zo vaak wordt er bij problemen op het fietspad naar wielrenners gewezen, terwijl het merendeel totaal geen overlast veroorzaakt. Wat dacht u van brommers die veel te snel langskomen, herrie maken en rommel uitstoten, fatbikes die zonder waarschuwing hard voorbij scheuren en anderen afsnijden, wankele ouderen die onzeker op de e-bike heen en weer zwalken en ineens stoppen of steeds meer motoren die soms op en meestal naast het fietspad enorm veel geluidshinder veroorzaken?
Judith Verschuren, Eindhoven
Leuke cartoon van Paul Faassen over fietsende ‘aliens’ op de dijk. Ik heb daar de term ‘stravaslaven’ voor verzonnen.
Kees van Dongen, Breda
‘De Twentse politie gaat tractoren van snelweg halen bij boerenacties’. Fijn om te weten, maar wat zegt het over ons land nu het voorheen doodnormale handhaven van de wet het inmiddels tot nieuwsfeit heeft geschopt?
Koos Tiemersma, Drachten
Ik lees dat de bezettingen van de snelweg door XR ‘anders’ zijn dan die van de boeren. Klopt voor een deel, XR-demonstranten hebben geen boerentanks en richten geen grootscheepse vernielingen aan, maar in wezen zijn ze hetzelfde: ze proberen beleid te beïnvloeden met dwang. Demonstreren is geen dwang; het is overreding door de kwaliteit van je argumenten en de kwantiteit van je medestanders.
Het bezetten van de A12, keer op keer, doet geweld aan de geldigheid van de argumenten. Net zoals de vernieling van kunstwerken dat deed. Het is contraproductief. En het legitimeert de gewelddadige demonstraties van de boeren, die wél productief zijn omdat ze daadwerkelijk angst inboezemen bij politici.
Marcus van Engelen, Leiden
Felix Meurders wordt 80 jaar. Tevreden stelt hij vast dat hij nog gezond is, maar alleen de hoge tonen niet meer hoort. ‘Ik hoor geen krekels meer, wat trouwens buitengewoon rustgevend is.’ Nou Felix, ik kan je geruststellen; niemand hoort de krekel meer om het simpele feit dat hij er niet meer is in Nederland. Klimaatveranderingen, pesticiden, en verslechtering van de biodiversiteit hebben daaraan hun bijdrage geleverd. Er mankeert dus niets aan je oren.
Ad van Nederpelt, Utrecht
Pas nog op een camping met plezier naar spelende kinderen zitten kijken. Onbevangen, origineel , behendig. Nee, dan die honden. Gepiep, gejank, geblaf en overal die poot omhoog. Komt er ook een artikel over hondvrije campings?
Rineke Janssen, Enschede
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant