Na de openlijke kritiek op zijn baas Gianni Infantino is Kevin Lamour plotseling vertrokken bij de Fifa. Intussen doet de strijd tussen de Uefa en Infantino steeds meer denken aan een Mexicaanse stand-off, waarbij de Zwitser nog altijd van geen wijken wil weten.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Hij volgt de Fifa ruim tien jaar.
De goed ingevoerde Britse media twijfelen er niet aan: Fifa’s operationeel directeur Kevin Lamour is ontslagen vanwege harde kritiek op zijn baas, Gianni Infantino. Twee weken nadat hij zich openlijk had gedistantieerd van de Fifa-voorzitter en diens WK-aandelenproject kan Infantino’s voormalige vertrouweling op zoek naar een nieuwe baan.
De Fifa bevestigt in een summiere verklaring slechts dat de werkrelatie met haar Chief Operating Officer per 17 augustus is beëindigd. Lamour wordt bedankt voor zijn bewezen diensten bij de bond, waar hij nog geen twee jaar werkte. Alleen al het feit dat iemand op zo’n hoge positie in het voetbalbestuur plotseling vertrekt, zeker als diegene tot voor kort loyaal was aan zijn baas, doet vermoeden dat er meer aan de hand is.
Lamour, die zowel de Franse als de Zwitserse nationaliteit heeft, had rekening gehouden met de gevolgen toen hij zich op 31 juli tegen het omstreden WK-aandelenplan van zijn baas keerde. Via de Britse krant The Times was uitgelekt dat Infantino de rechten van het toernooi wilde opknippen, om ze deels aan (Amerikaanse) investeerders te verkopen. Geïnteresseerde voetbalbonden konden flink meeprofiteren als ze met flinke spoed hun naam achter het plan zouden zetten.
Het project, ‘Fifa Forward Enterprise’, leidde binnen en buiten het voetbal tot een storm van kritiek. Infantino’s naaste adviseur Carlos Cordeiro stapte briesend op, omdat ook hij niet over het plan was ingelicht. Ook Lamour distantieerde zich van het idee en daarmee indirect van zijn baas, die net als hij groot is geworden bij de Europese voetbalbond Uefa.
Niet alleen uitte Lamour openlijk zijn eigen grieven, volgens hem had Infantino het Fifa-personeel ‘misleid’. Ook sprak hij tegenover persbureau AP over ‘het project van één persoon’ en bekritiseerde hij de werkwijze van de Fifa-voorzitter.
Hij wist dat zo’n frontale aanval, nota bene door een van zijn trouwste medewerkers, slecht zou vallen bij Infantino: ‘Als dit betekent dat ik mijn baan verlies, dan is dat zo. Ik zal die beslissing begrijpen en respecteren. Vannacht zal ik in elk geval goed slapen.’
Onder zware druk van de meerderheid van alle voetbalbonden trok Infantino zijn plan in. Om de beeldvorming in zijn voordeel te laten kantelen, belegde hij een spoedberaad met een aantal hooggeplaatste Fifa-werknemers, op het bijkantoor in Rabat. Lamour bleek – achteraf veelzeggend – niet uitgenodigd.
Nog dezelfde dag liet Infantino weten dat de Fifa de rijen had gesloten. De Europese voetbalbonden bleken niet onder de indruk van die woorden. Ook omdat de Zwitser weliswaar zijn aandelenplan had ingetrokken, maar weigerde toe te zeggen dat er nooit meer een soortgelijke poging zou komen om het voetbal ‘te verminken’ – een van de eisen van de Uefa.
Omdat er geen vertrouwen meer is in Infantino en zijn manier van leidinggeven, blijft de Uefa erbij dat hij het veld moet ruimen. Op een paar rebellerende bonden na vinden de meeste organisaties in Azië en Noord- en Midden-Amerika dit ook, terwijl de minderheid (Afrika en Zuid-Amerika) trouw aan hem zweert.
De Uefa lijkt niet door te pakken en Infantino wil van geen wijken weten, waardoor de situatie doet denken aan een Mexicaanse stand-off. Vooralsnog voelen zijn tegenstanders er kennelijk niets voor om hem op een daartoe uitgeschreven congres op de knieën te dwingen. Ze houden het bij stevige taal over falend leiderschap en nieuwe bezems die schoon moeten vegen.
De Europese voetbalbond heeft zichzelf een stok achter de deur verschaft door de aankondiging toernooien te boycotten die de Fifa organiseert. Zonder Europese toplanden devalueren die WK’s al snel en worden ze minder interessant voor sponsors en tv-zenders. De breed uitgemeten boycot zou als eerste het WK voor vrouwen onder 20 treffen, dat over twee weken in Polen begint.
Vooralsnog wijst verder weinig erop dat dat toernooi niet doorgaat. De zes deelnemende Europese landen hebben vanuit de Uefa niets te horen gekregen over het opgeven van hun plek. Het gastland laat desgevraagd aan de Volkskrant weten dat het onverminderd toewerkt naar de openingswedstrijd op 5 september. En dat het erop rekent alle deelnemende teams in Polen te verwelkomen.
Mogelijk duidt dat erop dat de boycot binnenkort van tafel gaat, ook om een van de eigen Uefa-leden niet met de gevolgen op te zadelen. Het teruggeven van de organisatie, waarin Polen al flink heeft geïnvesteerd, zou het land zowel sportief als financieel treffen. Wellicht speelt ook de vraag mee of je jonge sporters die naar het WK hebben toegeleefd, zou moeten bestraffen voor het gevecht dat door volwassenen in maat- en mantelpakken wordt gevoerd.
Pragmatisme is bovendien voetbalbestuurders niet vreemd. En met de drie machtsblokken die nu samen een front vormen, kan de Uefa nog altijd gokken op een leiderschapswissel bij de Fifa-voorzittersverkiezing in maart. Al moet Europa dan wel tijdig een geschikte kandidaat klaarstomen die Infantino naar de kroon kan steken, en mogen de machtsblokken geen scheuren beginnen te vertonen.
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant