De Amerikaanse actrice Hayden Panettiere stond al voor de camera toen ze 11 maanden oud was. Ze was 10 jaar toen ze haar eerste grote filmrol kreeg. Het leven in de schijnwerpers viel haar zwaar.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Nog maar drie maanden geleden bracht Hayden Panettiere haar memoires uit. Maandag maakte haar vader bekend dat de Amerikaanse actrice en zangeres was overleden, vier dagen voordat ze haar 37ste verjaardag zou vieren. Over de doodsoorzaak zei hij niets. ‘Wij vragen iedereen om onze privacy te respecteren bij de verwerking van dit verlies.’
This Is Me: A Reckoning (Dit ben ik: een afrekening) leest als het treurige, uitgesleten cliché van een vrouw die op piepjonge leeftijd in de schijnwerpers komt te staan. Die als tiener (bescheiden) triomfen viert in Hollywood. Die verslaafd raakt aan de alcohol en de pijnstillers. Die als ongehuwde moeder de voogdij over haar 3-jarige dochter verliest (aan de Oekraïense bokskampioen Volodymyr Klytsjko). Die een nieuwe relatie krijgt met een gewelddadige man. Die weer opkrabbelt en dan alsnog veel te jong overlijdt.
De weg naar het sterrendom begint vroeg. Als baby van 11 maanden verschijnt Panettiere in een commercial. Tegen de tijd dat ze 5 jaar is, heeft ze al in vijftig reclames opgetreden. Het is vooral haar moeder, actrice Lesley Vogel, die haar van auditie naar auditie sleept. Ze droomt er wel van om beroemd te zijn, schrijft Panettiere in haar boek, maar ze is niet voorbereid op de tol die dat zal eisen.
Panettiere krijgt haar eerste grote filmrol in 2000. Ze is dan 10 jaar oud. Ze speelt het brutale dochtertje van een footballcoach in Remember the Titans (2000), een sportbiografie met Denzel Washington in de hoofdrol.
Vanaf dat moment is Panettiere elk jaar in meerdere films en tv-series te zien. Een van haar bekendste rollen speelt ze in Heroes, een tv-serie over gewone mensen die ontdekken dat ze over superkrachten beschikken. Als cheerleader Claire Bennet zal Panettiere tussen 2006 en 2010 in alle 72 afleveringen te zien zijn.
In de tijd van Heroes leert Panettiere voor de eerste keer de andere kant van de medaille kennen. Ze verschijnt op de cover van Teen Vogue. Het tienermodeblad noemt haar ‘een 100 procent Amerikaanse schoonheid’. Roddelbladen denken daar anders over. Ze drukken foto’s af waarop een onvolkomen huid te zien zou zijn.
Panettiere gaat gruwen van haar eigen lichaam. De actrice zegt in een interview met The New York Times in mei dat ze niet kan geloven dat mensen zo gemeen kunnen zijn. ‘Dat volwassenen het prima vinden om je op zo’n leeftijd aan stukken te scheuren.’
Panettiere heeft net als andere ontspoorde kindsterren, zoals actrice Lindsay Lohan en muzikanten als Britney Spears, de pech op te groeien in het digitale tijdperk. Ongezonde aandacht van roddelbladen en paparazzi was er altijd al, maar door de opkomst van internet en later sociale media liggen sterren de klok rond onder een vergrootglas.
Ook achter de schermen is haar privéleven niet veilig. Panettiere heeft van 2012 tot 2018 een van de hoofdrollen in Nashville, een tv-serie over het leven van een aantal fictieve zangeressen in het mekka van de countrymuziek. Ze speelt de rijzende ster Juliette Barnes.
De makers van Nashville passen Panettieres rol voortdurend aan de werkelijkheid aan. Als de actrice zwanger is, of worstelt met een verslaving, dan verwacht Barnes ook een kind of is aan de pijnstillers. Panettiere durft niet te protesteren, uit angst dat ze te boek komt te staan als ‘die lastige actrice’. Ze zwijgt ook over haar ervaringen met mannen uit de filmwereld die haar seksueel belagen.
Na 2018 wordt het stil rond Panettiere. Pas vanaf 2023 is ze weer in films te zien, met bescheiden succes. In mei van dit jaar verschijnen haar memoires, die ze met hulp in twee jaar tijd heeft opgeschreven. In The New York Times kijkt ze met verbazing terug. ‘Ik kan niet geloven dat ik het er levend van heb afgebracht.’ Drie maanden later is dat leven alsnog voorbij.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant