Wednesday bracht vorig jaar een ijzersterk, dynamisch album uit (Bleeds) en maakt live in Groningen alle verwachtingen waar.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
Sommige artiesten gedijen best bij een beetje tegenslag. Karly Hartzman, frontvrouw van de indierockband Wednesday, is zo iemand. Aan een volle Vera in Groningen vertelt ze zaterdagavond dat ze bezig is aan een ‘helse tournee’. Gestrand in Sicilië dankzij de Etna en daarna haar gitaar kwijtgeraakt zodat ze het concert vanavond op een geleende gitaar tot een goed eind moet brengen.
Geen probleem hoor, want ze heeft altijd nog de vier mannen in Wednesday om op terug te vallen, onder wie de geweldige Xandy Chelmis op pedalsteelgitaar.
Zijn spel wordt aanvankelijk iets te ver achter in de geluidsmix gestopt, maar vooral hij geeft de liedjes van Hartzman vaak een aangename country-twang, die goed werkt in contrast met de stevige rock die de band in andere nummers laat horen.
Wat het zesde album Bleeds (2025) van Wednesday onder meer zo goed maakt, is de dynamiek. En die blijkt ook live onderscheidend. Hartzman leidt haar band van schreeuwpunk tot jarennegentig-indie van Veruca Salt en Belly (de schitterende opener Reality TV Argument Bleeds) terug naar countryweemoed in Gary’s II. De stem van Hartzman klinkt soms heel klein en ingehouden, dan weer furieus, maar altijd even overtuigend.
‘We are ready to fucking rock’ belooft ze, voordat ze anderhalf uur lang alle tegenslag van zich af zingt. Het mooist is de aanloop naar de finale. ‘We doen een meezinger en vier liedjes waarin jullie allemaal de moshpit in mogen.’ Ze houdt woord. Elderberry Wine, het sterkste liedje op Bleeds (hoe fraai weer, die pedalsteel) is de inleiding tot een opzwepende portie punkrock die Vera doet kolken. Aan toegiften doet Wednesday niet, maar dat lijkt fysiek ook onmogelijk. Hartzman heeft zich in Wasp het hart uit haar lijf geschreeuwd.
Pop
★★★★☆
15/8 Vera, Groningen.
Herh. 20/8, Doornroosje, Nijmegen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant