In de voorstelling ‘Kakek, opa & ik’ duikt het meisje Novi in de geschiedenis van haar opa’s, de één KNIL-soldaat, de ander een Indonesische legerkapitein.
schrijft voor de Volkskrant over dans en (circus)theater.
Goede timing: daags na de nationale herdenking van alle slachtoffers van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië ging Kakek, opa & ik (8+) in première, een jeugdvoorstelling over de impact van het zwijgen over koloniale trauma’s. Centraal in de voorstelling, op de slotdag van Theaterfestival Boulevard in Den Bosch, staat Novi (Sharifa Smith). Zij is een meisje met voetbaltalent dat worstelt met onrust en woede. Wanneer ze op school een stamboom moet tekenen, blokkeert ze. Haar meester (Jorrit de Vries) heeft weinig begrip voor het feit dat ze niets weet van haar opa’s.
Thuis leiden haar demonen, verbeeld door twee zwarte kemphanen van fladderende stof, haar naar zolder. Daar vindt ze fotoboeken, identiteitsbewijzen en krantenartikelen die haar (in haar dromen) teleporteren naar de jeugdjaren van haar opa’s op Sumatra en Sulawesi in Indonesië.
Via poppenspel, beeldprojecties en schaduwtheater ontdekt ze details van de pijnlijke, koloniale (machts)strijd tussen haar Nederlandse en Indonesische grootvader, respectievelijk KNIL-soldaat en legerkapitein. Maar hoe dat in háár bloedlijn emotioneel samenvloeit, sneeuwt onder bij alle creatieve verbeelding door Studio Figur en Dawn Collective. Voor (jeugdig) publiek dat weinig vertrouwd is met de complexe onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië, is de verbrokkelde verhaallijn helemaal onnavolgbaar. Het titelpersonage Kakek flitst bijvoorbeeld met één zinnetje voorbij.
De vier performers (naast Smith en De Vries ook Afra Ernst en Alexander Brouwer) zijn zo bezig met stoffen dieren, houten poppen, lange lappen en lichtprojecties op verrijdbare karretjes, dat zang en spel erbij inschieten. Er is duidelijk veel aandacht besteed aan de prachtige (dieren)poppen, zoals een Javaanse kantjil en giftige komodovaraan. Maar dat van de twintig mensen die na afloop óók applaus kwamen halen niemand de verhaallijn heeft bijgestuurd, is zonde van alle gloedvolle handarbeid.
Jeugdtheater
★★☆☆☆
Door Studio Figur en Dawn Collective. Regie en tekst Noufri Bachdim, tekst Sam Jacobs.
16/8, Theater aan de Parade, Den Bosch, tijdens Theaterfestival Boulevard. Tournee t/m 10/1.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant