is historicus.
‘We zijn open en vrijheidslievend – en dat zullen we ook blijven veiligstellen en verdedigen.’ Dat schreef de Duitse bondskanselier Friedrich Merz op Instagram na de dodelijke aanslag op Pride, afgelopen zaterdagavond in Berlijn.
Veiligstellen?
Merz was tegen het homohuwelijk. Over de coming-out van SPD-politicus Klaus Wowereit, destijds burgemeester van Berlijn, zei Merz dat het hem niet uitmaakte. ‘Zolang Wowereit niet te dichtbij komt.’ Toen hem in 2020 werd gevraagd of er ooit een homoseksuele bondskanselier zou kunnen komen, antwoordde hij dat seksuele geaardheid geen publieke zaak is, om vervolgens een verband te leggen tussen homoseksualiteit en pedofilie: ‘Zolang het geen kinderen betreft.’ Over de weigering van Donald Trump, die openlijk trans personen uit het publieke leven weert, om niet meer dan twee geslachten te erkennen, zei Merz dat het een beslissing is ‘die ik kan begrijpen’.
De bondskanselier doet deze uitspraken over een minderheid die in het Derde Rijk systematisch is vervolgd en ook daarna nog decennialang werd gecriminaliseerd. Zo creëert Merz een contrast tussen de niet in de laatste plaats door zijn partij gevoelde verantwoordelijkheid voor de moord op de Joden van Europa en de door hem blijkbaar gedoogde of gewenste marginalisering van de lhbti-gemeenschap.
Vorig jaar nog verdedigde Merz de beslissing om tijdens Pride geen regenboogvlaggen meer boven het parlement te hijsen met de woorden: ‘De Bondsdag is nu eenmaal geen circustent.’ De CDU, de partij van Merz, wil de langverwachte Zelfbeschikkingswet van trans personen herzien of afschaffen. Maar de aanslag van afgelopen weekend is ‘een aanval op onze samenleving’.
Of homohaat en geweld tegen de lhbti-gemeenschap nu islamistisch of rechts-extremistisch gemotiveerd zijn, het is de plicht van de politiek om die terug te dringen. Niet omdat de bezoekers van Pride, zoals Merz op Instagram schreef, willen dat we ‘goed en tolerant’ met elkaar omgaan. Maar omdat de bescherming van (alle) minderheden een kernwaarde is van de democratie.
Dat gebeurt niet door huichelachtige politiek; door het ene te verkondigen en het andere te doen, zoals een terugdraaiing van het queer-beleid zoals de Duitse regering dat momenteel doet in een poging het AfD-stemmers naar de zin te maken.Het Actieplan Queer is beëindigd, en voorlichtingsprogramma’s voor scholieren en democratie- en deradicaliseringsprojecten hebben financiering verloren.
En dat terwijl het geweld tegen queer mensen al jaren toeneemt; volgens het Bundeskriminalamt is het aantal strafbare feiten op het gebied van seksuele geaardheid en gendergerelateerde diversiteit sinds 2010 bijna vertienvoudigd. Ieder jaar zijn er tientallen extreemrechtse mobilisaties tegen de viering van Pride.
‘Solidariteit begint niet ná een aanslag’, zei Mehmed Koenig, tot voor kort SPD-lid, bij een herdenkingsbijeenkomst in Berlijn. Het uit zich al ver daarvoor: in politieke beslissingen en beleid, in doen alsof de regenboogvlag een provocatie is – een circusvlag – in plaats van een symbool van democratische waarden als gelijkheid en pluriformiteit. In de vraag of men de lhbti-gemeenschap beschermt of dat men hun levens telkens weer tot inzet maakt van een culturele strijd.
Tijdens de start van de WorldPride in Amsterdam hebben afgelopen weekend tientallen mensen melding gemaakt van discriminatie. Online wordt de aanslag in Berlijn aangegrepen om te pleiten voor het afschaffen van Pride, en in de berichtgeving over de aanslag moeten commentsecties gesloten worden wegens racisme en homofobie. Toch gaat ook hier de discussie rond Pride steevast over wat de lhbti-gemeenschap anders zou moeten doen. Een in deze krant afgedrukte lezersbrief stelde serieus de vraag: ‘Wanneer stoppen queer personen eens met zichzelf te discrimineren door mee te doen aan Pride Amsterdam?’ Ter herinnering: in Nederland is homo nog steeds het meest gebruikte scheldwoord.
De zwijgende heteroseksuele meerderheid had allang in verzet moeten komen. Dat de levens en liefde van sommigen bescherming nodig hebben, betekent dat niemand van ons in de vrije samenleving leeft die politici zoals Merz volkomen gratuit zeggen te verdedigen. Zoals iedereen weet die omwille van identiteit gemarginaliseerd is: solidariteit is ondeelbaar.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant