Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: een koude soep en het onverwachte tikkie dat een gewone lunch verheft tot iets feestelijks.
is kok, presentator en kookboekenschrijver. Voor Volkskrant Magazine bedenkt ze wekelijks een seizoensrecept.
Het was drukkend warm. Zo warm dat je meteen drijf was, nog voordat je überhaupt iets had gedaan. De planten lieten hun armen hangen. Het water dat we ze gaven liep linea recta door de pot weer naar beneden zo de grond in. Vanachter de schutting klonk het enthousiaste geschuifel van buurkinderen in zwempakken: ze verzamelden speelgoed om mee te nemen naar de sluis aan het einde van de dijk, waar je vanaf kunt springen — het frisse kanaal in, plons! Mijn buurvrouw holde er bezweet achteraan, een piets bezorgd: zulke kleine kinderen, zomaar, zo ver van het nest vandaan, dat was voor haar net iets te spannend.
De kinderen renden joelend vooruit, handdoeken onder de arm, kikvorsvoeten aan. Het was een vrolijke stoet. Wij zetten de parasols op, lazen de krant in de schaduw. De man pakte een pen en vulde loom de kruiswoordpuzzel in. Af en toe vroeg hij iets, iets wat hij eigenlijk best weet, maar nu even niet. Van de warmte hield het hoofd er soms ook mee op.
De hond lag in de zon te bakken, de enige van ons met een dikke vacht die desondanks toch leek te genieten van de hitte. Althans: even. Al gauw zocht hij wijselijk de schaduw op. Ik zette een bakje water naast hem. Nog net geen rietje.
Ik stond op. Lunch. Maar wat? Wat is er verkoelender dan koude soep? Zo’n ijskoude vloeibare salade die je van binnenuit tot rust brengt en ineens alles weer goedmaakt. Ik trok een zak doperwten uit de vriezer, plukte munt van het terras en draaide net zo lang tot de soep knalgroen en fluweelzacht was.
Ik topte de borden af met kort gemarineerde aardbei en een onverwachte toets van amandelextract — precies dat onverwachte tikkie dat een gewone lunch verheft tot iets feestelijks. Spetterend bijna. Zo’n bord dat iets in je openzet.
De middag kreeg meteen cachet. Alsof we met z’n allen, hond incluis, gewoon opnieuw konden beginnen.
De kinderen kwamen druipend en luid lachend terug van hun avontuur, een beetje verbrand, rozig van de zon en het water. Iemand riep dat het nu al de warmste dag van het jaar was. Maar wij vonden het meevallen. Wij hadden soep gehad.
Een knalgroen soepje met een roze-rode verrassing – fris, fruitig, en stiekem best chic. Een fluwelen drank van erwt, komkommer, munt en karnemelk, met een lepeltje aardbei en een onverwachte toets van amandelextract en notenolie. Zacht, zoet, kruidig, koel – en net een tikkie gelaagder.
Voor 4 personen / bereiding: 15 min. plus koelen
400 gram diepvriesdoperwten
1 komkommer, geschild
200 ml karnemelk
12–16 blaadjes verse munt
sap van 1 citroen
zeezout en versgemalen zwarte peper
4 eetl. amandelolie, of hazelnoot- of pompoenpittenolie)
Voor de salsa
8 dikke, rijpe aardbeien
1 eetl. witte balsamicoazijn
1 druppel amandelextract, niet meer (merk bijv. Nielsen Massey)
snuf zwarte peper
optioneel: paar blaadjes basilicum of Thaise basilicum
Blancheer de doperwten 1–2 minuten in gezouten water, giet af en spoel goed koud af.
Snijd de komkommer in stukjes.
Pureer doperwten, komkommer, karnemelk, muntblaadjes en citroensap in een blender langdurig tot een gladde, luchtige soep. Breng royaal op smaak met zeezout en peper. Zet koud weg.
Snijd de aardbeien in kleine blokjes en meng met balsamico, drup amandelextract, zwarte peper en eventueel wat fijngehakte basilicum. Laat even intrekken.
Schenk de ijskoude soep in kommen of glaasjes. Lepel in het midden wat aardbeiensalsa en druppel er amandelolie over. Maal er eventueel nog wat peper boven voor extra pit.
Opmaaktip
Klop een restje soep (inclusief aardbeien) los met wat extra olijfolie en citroensap en gebruik het als dressing over een salade met bijvoorbeeld waterkers, geroosterde courgette, jonge geitenkaas en stukjes geroosterde amandel of croutons.
Geselecteerd door de redactie
Zomers koken: gekaramelliseerde nectarines en mango, gegrilde halloumi en koele rode wijn
Source: Volkskrant