Rob Elens tijdens de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie over het coronabeleid.
„Ik heb niks fout gedaan. Ik heb alleen mijn vak uitgeoefend.” Dat zei huisarts Rob Elens uit het Noord-Limburgse dorp Meijel woensdagmiddag tijdens zijn verhoor bij de coronacommissie. Elens diende het antimalariamiddel hydroxychloroquine toe bij coronapatiënten. Succesvol, volgens hemzelf, al werkt het volgens studies niet tegen corona. Elens kwam sinds de start van de coronapandemie geregeld in conflict met de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd.
Elens kwam via een dokter in New York aan zijn behandelmethode met hydroxychloroquine. Hij paste het toe op een ernstig zieke patiënt, een man van in de tachtig. Die wilde pertinent niet naar het ziekenhuis, vertelde Elens. „Ik zei tegen zijn familie: ik wil dit wel proberen als jullie dat goed vinden. De eerste dag lag deze man nog in bed, de tweede dag zat hij op de bank, de derde dag zat hij aan het ontbijt. Ik heb tien mensen behandeld, er waren nul bijwerkingen.”
In een item op de lokale omroep vertelde hij enthousiast over zijn ervaringen. Twee dagen later hing de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd aan de lijn, vertelde Elens, met de boodschap dat hij zijn behandeling niet mocht voortzetten wegens gebrek aan bewijs en zorgen over de bijwerkingen. Elens stopte met zijn behandelingen, zag een patiënt overlijden aan het virus, en besloot weer terug te keren naar zijn methode. Later wees het Nederlandse Huisartsen Genootschap, de wetenschappelijke vereniging van huisartsen, het gebruik van hydroxychloroquine af tegen corona vanwege bijwerkingen. Ook kreeg Elens een tuchtzaak aan zijn broek.
Elens omschreef zichzelf tijdens zijn verhoor als ‘coronacriticus’. Hij zei tijdens de pandemie aandacht te hebben gevraagd voor ‘vaccinatieschade’. Zo weigerde hij, op aanraden van zijn vrouw, patiënten te vaccineren met het vaccin van AstraZeneca als die niet een brief met informed consent ondertekenden. „Ik had een niet-pluis-gevoel. Het voelde gevaarlijk, er was te veel onbekend”, zei hij. Ook hield hij zich niet aan de richtlijnen bij het verstrekken van QR-codes voor het coronatoegangsbewijs. Elens zat tijdens de coronacrisis vaak bij alternatieve nieuwsplatformen als Café Weltschmerz en Blckbx, de andere media beschuldigde hij tijdens zijn verhoor van „trucjes”. Hij had contact met de Tweede Kamerleden Wybren van Haga en Thierry Baudet (Forum voor Democratie). Elens was bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2023 lijstduwer op de lijst van Van Haga, de partij BVNL.
Elens vertelde moeite te hebben gehad met de lockdowns „voor alleen een luchtweginfectie”. Maatregelen als mondkapjes, anderhalve meter afstand en geen handen schudden hebben volgens hem „niets geholpen”.
Tijdens het verhoor werd ook duidelijk dat Elens nog steeds wrok koestert richting oud-minister Hugo de Jonge (VWS, CDA), die hij ervan verdenkt achter het inspectiebezoek te zitten. En dat terwijl hij hele andere verwachtingen had. „Ik dacht: ‘Hugo – dat is een Rotterdamse jongen, net als ik – bel me. Dan gaan we dit varkentje samen wassen’.” Hij sprak over „een traumatische ervaring” door de handelswijze van De Jonge. „Zeer pijnlijk. Ik wil excuses. En ik wil dat die 12.500 euro boete die nog boven mijn hoofd hangt, verdwijnt. Waarom is Hugo zo achter mij aangegaan?”
Dat hij een antimalariamiddel voorschreef aan coronapatiënten, in de eerste week van hun ziekte, is niet vreemd, zei Elens. Een geneesmiddel voorschrijven voor iets anders dan waarvoor het officieel is goedgekeurd, heet offlabel. Elens: „Elke huisarts doet dat, dat is gebruikelijk. Dat gebeurt honderdduizenden keren per jaar.”
Elens, die zijn verhaal doorspekte met ingewikkelde medische termen, omschreef zichzelf als ouderwetse huisarts, die liever oude dan de nieuwste medicijnen voorschrijft. Ook vertrouwt hij vooral op de ervaringen van zijn patiënten: „Oude huisartsen hebben mij geleerd: practice based medicines. De patiënt vertelt wel of iets werkt of niet: ‘Dokter, ik ben heel blij’. Of: ‘Dokter, het doet helemaal niets’.”