Games ontdekken? De gameredactie kiest om de week een (nieuwe) game die aandacht verdient. Mixtape is een feest van nostalgie en goede muzieksmaak.
is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
Kun je delen van je jeugd herbeleven zonder verdrietige bijgedachten? En dus zonder dat zeurende idee dat het leven vroeger echt leuker was en dat het hier en nu best saai is?
Helaas: nostalgie is nu eenmaal bitterzoet. Maar muziek kan helpen herinneringen op te halen zonder vast te lopen in zelfmedelijden. Zet een nummer op uit je eigen hoogtepuntenleeftijd – als ik moet kiezen: I Am One van The Smashing Pumpkins – en voel de aanwezigheid van je vrienden van destijds, de zorgeloosheid en de lol die je altijd had. Maar door de kracht van de muziek kak je toch niet in, voel je eerder de euforie van vroeger dan weemoed.
De game Mixtape speelt knap met nostalgie en muziek, en ook met die vrienden van vroeger. Je volgt Stacey, een Amerikaanse vrouw van een jaar of 17 die op het punt staat om uit haar jeugd en in het volwassen leven te stappen.
Stacey heeft een superieure muzieksmaak, zeggen al haar vrienden, en zij heeft van het maken van mixtapes een hogere kunst gemaakt. Ze knoopt retroliedjes van de protopunkband Devo aan spirituele jazz van Alice Coltrane en postpunk van Siouxsie and the Banshees, en deelt cassettes uit aan haar beste vrienden, die haar mixtapes koesteren als meesterwerken.
Een probleem: Stacey is zó goed dat zij een baan aangeboden heeft gekregen in New York, hoog in de muziekindustrie. In de game volg je haar met haar twee beste vrienden als ze samen nog één fijne avond willen beleven, bij wijze van afscheid. Nog één keer op zoek naar alcohol in de schuur van je ouders en met je skateboard door de straten van het stadje Blue Moon Lagoon suizen, ergens in Californië, en zo te zien aan de mode in de vroege jaren negentig.
De drie vrienden dwalen eigenlijk door hun eigen jeugdherinneringen, zonder het te weten, want ze zitten er middenin. En de muziek die voorbijkomt, zal later hún I Am One van The Smashing Pumpkins worden.
De soundtrack is ongelooflijk en de toekomstige nostalgie van de hoofdpersonen is de huidige van jou, terwijl je speelt. Monochrome van Lush komt voorbij. En Atmosphere van Joy Division. Je hoort de beste tracks van Portishead en The Jesus and Mary Chain, als de vrienden in een gejat winkelwagentje van een heuvel racen. En je mag met ze mee headbangen in een auto, bij Freak van Silverchair.
De lijst topnummers is eindeloos en de rechten van alle liedjes zijn afgekocht: de soundtrack moet uitgever Annapurna een fortuin hebben gekost. Alleen al om die reden is deze game een unicum.
Nu zou je zeggen: Mixtape is gemaakt voor oudere gamers die hun jeugd niet kunnen vergeten. Maar zo voelt het toch niet, vooral dankzij die soundtrack. De liedjes die passeren, van The Cure tot The Smashing Pumpkins, zijn nu net die tracks die de afgelopen jaren zijn ontdekt door een nieuwe generatie, vaak dankzij TikTok of de algoritmes van de betere streamingdiensten.
Mixtape is een mixtape van herinneringen, een feest van goede smaak én een ingenieuze nostalgieknoop.
‘Mixtape’ van ontwikkelaars Beethoven & Dinosaur, uitgegeven door Annapurna, is te spelen op Xbox, Nintendo Switch 2, PS5 en pc. Prijs: ongeveer € 18.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant