Oerol Op Oerol, het theaterfestival op Terschelling, hoop je als bezoeker dat de makers de natuur goed weten te benutten. Soms lukt dat wonderwel.
‘Star Map’ van het Cello Octet Amsterdam en Kate Moore.
Oerol 2026
Diverse locaties op Terschelling. T/m 21 juni.
An Elegy van Studio Vacuüm en NKK NXT
Star Map van Cello Octet Amsterdam en Kate Moore
Helstone in het Pand der Goden van Theater Rotterdam en Mathieu Wijdeven
Theaterfestival Oerol op Terschelling is allesbehalve een verzameling ‘klassieke’ theatervoorstellingen met acteurs, een podium en een plot. De duinpannen dienen als decor, ook voor dansers, het strand is er ook voor een celloconcert bij zonsondergang en de bomen van het bos zijn er net zo goed voor een vertelling over de eerste Surinaamse opera. De prachtige buitenlocaties geven alle voorstellingen een bijzondere kracht en een nieuwe dimensie, mits de makers goed gebruikmaken van het landschap.
Achter de zandheuvels doemen tien performers op. Hun gezang echoot door de duinpan en sterft weg bij de bosrand in de verte. Een meeuw cirkelt boven de groep en lijkt onderdeel van de choreografie. Langzaam vindt de groep elkaar in het mulle zand, om vervolgens weer ieder een eigen weg te volgen.
In An Elegy brengt componist en regisseur Mees Vervuurt de jonge, talentvolle makers van Studio Vacuüm en het Nederlands Kamerkoor bijeen voor een melancholische bezinning op het luisteren. Waar een elegie vaak wordt geassocieerd met klaagzang, laten de performers zien dat het ook ruimte biedt aan liefde, strijd en politiek. In het Catalaans, Occitaans, Frans, Portugees, Nederlands en Cypriotisch-Grieks, de moedertalen van de zangers, weerklinken hun prachtige stemmen over de duinpan. Ze voeren je mee in een meditatieve, spirituele vertelling waarbij het landschap en de performers mooi één geheel vormen.
‘An Elegy’ van Studio Vacuüm en NKK NXT.
Ook Cello Octet Amsterdam laat het publiek goed opgaan in de omgeving met Star Map. Tegen half elf ’s avonds verzamelt iedereen zich aan zee, na een wandeling van zo’n vijfhonderd meter wachten acht cellisten in een cirkel in de duinen. Wanneer het publiek eenmaal gehuld is in dekentjes en dicht tegen elkaar aan is gekropen, leidt actrice Sophie van Winden de cellomuziek in. Ze vertelt over de nacht, het moment waarop pupillen zich verwijden, contrasten vervagen en „de dag met duizenden zonnen begint”.
Wie geluk heeft met de weersomstandigheden, ziet boven de zee een prachtig tafereel. Wolken trekken voorbij, het oranje van de avondlucht verandert naar het diepe blauw van de nacht. Gedurende het uur lijkt de compositie van Kate Moore met het licht mee te bewegen, van hoog en staccato naar lange, donkere tonen. Tegen het einde zwellen die klanken aan, maar juist dan is het optreden abrupt voorbij.
‘Helstone in Het Pand der Goden’ van Theater Rotterdam en Mathieu Wijdeven.
Klassieke muziek speelt ook een rol bij Helstone in Het Pand der Goden van Theater Rotterdam. Het Pand der Goden uit 1906 is de eerste Surinaamse opera, geschreven door componist Johannes Nicholaas Helstone. De betovergrootvader van theatermaker Mathieu Wijdeven ontwierp destijds de scenografie. Samen met operazanger Frank Dolphin Wong en pianist Djuwa Mroivili verweeft Wijdeven die geschiedenis met zijn eigen familieverhaal. Zo ontstaat een vertelling over de ondergeschikte positie van Surinaamse opera en de westerse blik daarop.
De makers omschrijven de voorstelling als ‘documentair muziektheater’, maar het heeft ook iets weg van een audiotour door een museum of een hoorcollege in de studiebanken. De vertelling vraagt voortdurende aandacht, afdwalen is er niet bij. Dat komt mede doordat het een verhaal is over een verhaal, in weer een ander verhaal.
Toch is die gelaagdheid ook belangrijk. Wijdeven voert het publiek niet alleen langs het koloniale verleden van Suriname, en dan de westerse interpretaties daarvan, maar vertelt ook intrigerend over Surinaamse mythen, gebruiken en goden. Zonder werkelijk meeslepend te worden, maakt het de voorstelling, in combinatie met de pianobegeleiding en operazang, onderhoudend genoeg.