Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Het Oerolpubliek is behalve theaterminnend ook natuurminnend en mensenminnend. Soms is het moeilijk om al deze liefdes in één borst te verenigen. Bijvoorbeeld als je met z’n allen aan het wachten bent op een theatervoorstelling, in de natuur. Dan botsen de belangen.
Het was een half uur voor aanvang, en ik liet mij dankbaar neerzakken op een op het oog neutraal stuk grond. ‘Misschien handig als je daar niet gaat zitten’, zei een mede-Oerolgangster, ‘want hier staat overal zonnedauw, dat is een bijzonder plantje’. Oké, plantjes zijn belangrijk, even verplaatsen.
Maar na twee minuten wilde de volgende theater/natuur/mensenliefhebber er gaan zitten en moest de vrouw weer: ‘Hier staat zonnedauw.’ Ze voegde eraan toe: ‘Dat is een vleesetende plant.’
Dat had effect, want de mensen die wilden gaan zitten, dachten dat de vleesetende plant ook van Oerolbillen hield.
Zo werden de plantjes een half uur lang beschermd tegen verplettering – daarna stonden ze er weer alleen voor.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant