Home

Dirigent Gianandrea Noseda laat ‘Vanessa’ weelderig schommelen tussen nostalgie, opwinding en onheil

schrijft voor de Volkskrant over opera.

Als Richard Strauss en Giacomo Puccini samen een opera hadden geschreven, zou die sterk lijken op Vanessa van Samuel Barber. De dialoog in deze psychologische thriller was al in 1958 gedateerd, maar het werk verdient het nog altijd om uitgevoerd te worden, al is het maar vanwege de opvallende vrouwelijke hoofdrollen: de mooie Vanessa, die doodsbang is om oud te worden, en haar nichtje en liefdesrivaal Erika.

In deze concertante uitvoering vanuit Washington laat dirigent Gianandrea Noseda het National Symphony Orchestra weelderig schommelen tussen nostalgie, opwinding en onheil. Nicole Heaston overtuigt als de egocentrische Vanessa, al is haar sopraan een maatje te klein voor de rol. J’Nai Bridges is een aantrekkelijke Erika, maar haar dictie is niet altijd scherp en haar vibrato soms te zwaar. Matthew Polenzani levert als de opportunistische verleider Anatol de beste zangprestatie.

Gianandrea Noseda
Barber: Vanessa
Klassiek
★★★☆☆
National Symphony Orchestra

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next