is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
De Italiaan Gigi Masin is een meester van de melancholie, van welgeplaatste en troostende pianoakkoorden in een wollig omgevingsgeluid. Op zijn prachtige album Dolphin uit 2023 liet hij zachte jazz en bossanova langsdwarrelen, en ook op Movement komen mistige koperblazers voorbij, als een herinnering aan intro’s van politieseries uit de jaren tachtig.
Maar Movement is vooral ook ánders dan het meeste werk uit zijn muziekarchief, dat werd geopend in 1986. In Deception Dance en Golden laat de 70-jarige Venetiaan pulserende synth-arpeggio’s opkomen, nog steeds door een nostalgisch sepiafilter maar toch ook met een rechtlijnige beat eronder. Een beetje alsof we Masin achter een dj-deck zien staan, ergens bij een zonsopkomstfeestje op Ibiza.
Movement begint merkwaardig, met een geluid dat vreemd samengeperst lijkt en moeite heeft het diepere gedeelte van je luisterbrein te vinden. Maar geduld wordt beloond: tegen het einde, en vooral bij het bedwelmende Fifteen, ga je op in Masins filmische droomwereld, waar hardheid niet bestaat.
Gigi Masin
Movement
Elektronisch
★★★★☆
Sacred Bones/ Konkurrent
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant