Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Op de Amsterdamse tv-zender AT5 kon je zien hoe een leerling zat te wachten op de eindexamenuitslag. ‘Ben je een beetje zenuwachtig?’ vroeg de verslaggever gretig.
‘Nee.’
‘Helemaal niet?’
‘Nee.’
Herkenbaar. Ik herinner me dat wachten op het telefoontje ook als een gebeurtenis waarbij ik dacht dat ik iets moest voelen, maar ik voelde niets. Het telefoontje kwam, ik was geslaagd, en bracht iets uit van ‘nou, wat leuk’. Het voelde als een toneelstuk.
Bij de jongen ging de telefoon – de mentor belde. Ook hij vroeg: ‘Vind je het spannend?’
‘Nee’, zei de jongen weer. Zijn wangen waren vuurrood, dat wel. Vond hij het misschien tóch spannend? Of kwamen die wangen door de situatie ‘telefoneren terwijl je gefilmd wordt en je moeder al klaar staat met een confetticanon argh wat is dit cringe’?
‘Je bent geslaagd, echt fantástisch ben je geslaagd zelfs!’
‘Nou dank je wel.’
‘Echt top. Heel veel plezier, ga je feesten?’
‘Ja.’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant