Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
is tv-producent en regisseur. Voor Volkskrant Magazine stelt ze wekelijks de lezersrubriek Wat Zou U Doen? samen.
Ik (vrouw) heb een paar maanden geleden mijn vriendin ten huwelijk gevraagd. Maar steeds vaker twijfelen wij of officieel trouwen voor twee vrouwen tegenwoordig nog wel zo’n goed idee is. Met het opkomende fascisme in Nederland en het wegkijken en goedkeuren daarvan door de politiek kan het gauw gedaan zijn met de rechten van mensen die afwijken van de norm. De geschiedenis leert dat je sommige zaken beter niet bij de burgerlijke stand kunt vastleggen. Vrienden in dezelfde positie hebben er daarom ook van afgezien. Zien we spoken of is het een vooruitziende blik?
Vrouw (48), naam bij redactie bekend
Ga trouwen. De kans dat je later spijt krijgt van niet trouwen lijkt mij veel groter dan spijt krijgen voor iets wat hopelijk niet gaat gebeuren. Een witte bevoorrechte hetero en overtuigd christen, Johan Wander (65), Noordoostpolder
De zorgen rondom mijn zoon – getrouwd met zijn Amerikaanse vriend en van plan om vanwege werk volgend jaar samen in Texas te gaan wonen – besprak ik met veel mensen om me heen. Mijn (gay) kapper had het beste advies. ‘We moeten ons nooit gaan verstoppen. Iedereen mag zien dat we heel normaal zijn, juist op de plekken waar men vooroordelen heeft.’ Dus aantrekken die trouwjurken en shinen! AnneMarie Hiemstra (56), Utrecht
Trouwen en er een onvergetelijke dag van maken! Omdat wij voor werk meestal samen in het buitenland waren (Afrikaanse landen en Midden-Oosten) hebben wij er wel van afgezien om elkaars achternamen aan te nemen. Een bescheiden concessie voor zoiets bijzonders als ons homohuwelijk. Frans Robbers (64), Amsterdam
Laat jullie dierbaren getuige zijn van jullie liefdesviering. Als er inderdaad een gure wind komt waaien, sta je beter beschermd met mensen om je heen. Ruben Apuzzo (31), Amsterdam
Voor mij is de opkomende haat een reden om later wel te trouwen. Want wat als ik straks niet meer met mijn vriendin mag trouwen? Dan ben ik blij dat ik het nu wel gedaan heb. Hoewel ik de geschiedenis ken, is het beter om trots te zijn dan bang. Een blij vrij leven is voor mij meer waard dan een veilig en verdrietig leven. Elke Bordes (22), Utrecht
Twee jaar geleden zijn wij getrouwd en hebben we ook onze veiligheid in rechtse tijden besproken. Onze conclusie was om juist te trouwen, we gaan niet nu al buigen en het was een heerlijk liefdesfeest. Misschien is het een vooruitziende blik, maar dan komen ze ons toch wel halen, jullie wonen waarschijnlijk ook op hetzelfde adres, mensen zullen bevestigen dat jullie een relatie hebben. En wie weet wordt het beter, we wonen tenslotte in een land waar zelfs de minister-president met zijn Nico in het huwelijksbootje gaat stappen. Marjan Bosman (68) en Rianne van Zelst (57), Utrecht
De geschiedenis leert ook dat zichtbaarheid helpt om rechten te behouden. Niet omdat alles veilig is, maar omdat liefde en gelijkwaardigheid het waard zijn om publiek te vieren en te beschermen. Chaim van den Nieuwenhuijzen (51), sinds 2008 getrouwd met zijn man, Utrecht
Wij, ook twee vrouwen, zitten in dezelfde fase. Wij hebben ervoor gekozen om het te bekijken vanuit ratio: wij willen op papier partners zijn, zodat we de juiste rechten hebben: huis, testament, financiële opbouw. Verzegelen met de viering is een kers op de taart. Juist nu we de rechten en mogelijkheden (nog) hebben, en als het iets is wat u wil, zouden wij het aanmoedigen. Precilla (39) en Maria Kluytenaar (35), Rotterdam
Ik ben zelf 25 jaar geleden, gelijk toen het kon, getrouwd met mijn vrouw, en zal nooit meer teruggaan in welke kast dan ook. En voor iedereen geldt: word lid van Amnesty, van een progressieve politieke partij, van een vakbond, whatever. Hetero’s: Sta naast ons, spreek je uit, zwijg nooit. Ingeborg Hornsveld (63), Utrecht
Mijn vriendin en ik trouwen binnenkort ook. En anders strijdend ten onder. Gefeliciteerd met de verloving. Sigrid (31) en Nora Jaeckle (34), Rotterdam
Waarom willen jullie trouwen? Natuurlijk omdat jullie van elkaar houden, maar verder? ‘Alles’ laat zich ook via de notaris regelen. De liefde aan iedereen duidelijk maken kan door een knalfeest te geven inclusief zelfbedachte ceremonie. Alle wensen vervuld en de burgerlijke stand blijft overal buiten. Constance Scholten (67), Voorburg
Het is zo’n geweldige ervaring om ‘ja’ te zeggen tegen de liefde van je leven. Er is veel bereikt, reden voor een feestje. En laat je vooral registreren. Zo weten de statistieken met hoeveel we zijn. En mocht het helemaal misgaan met de tolerantie, wat ik absoluut niet verwacht, weten ze ons toch wel te vinden, getrouwd of niet.
Patrick Beckers (59), Nijmegen, 24 jaar getrouwd met de leukste man van Nederland
Trouwen is een viering van liefde, geen politiek statement dat verborgen moet worden. Stap vol trots in het huwelijk. Jullie liefde is krachtig en verdient het om gevierd te worden. Edward Barrett (33), Amsterdam, binnenkort verloofd met mijn partner
Mijn vrouw en ik zijn drie jaar geleden getrouwd. Voor veiligheid op reis hebben we er wel bewust voor gekozen om niet elkaars achternaam op onze paspoorten te laten bijschrijven. Helaas toch een aanpassing aan de grote boze werkelijkheid. Maar als je nu niet trouwt vanwege ‘de anderen’, dan geef je ze nu al de macht over jullie mooie liefde. Velda Slenters (40), Heerhugowaard
Wij hebben via een tussenpersoon een Braziliaanse schoonmaakster die zwart bij ons werkt. Vermoedelijk is zij ongedocumenteerd, al weten we dat niet zeker. Door de taalbarrière is communiceren lastig. Onlangs ontdekten we dat zij van de € 75 die wij voor drie uur schoonmaken betalen, een deel moet afstaan aan de tussenpersoon. Hoeveel weten we niet. Zelf zegt ze dat de tussenpersoon goed voor haar is en haar eerlijk behandelt. Toch kunnen we niet uitsluiten dat er sprake is van uitbuiting. We betalen haar vakantiegeld en een dertiende maand. Doen we er goed aan hiermee door te gaan, of zouden we juist moeten stoppen? Man (41), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 29 juni: wzud@volkskrant.nl. Heeft u zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie staat online en kan worden geredigeerd en/of ingekort.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Source: Volkskrant