Talkshowhost Nordin Ghouddani krijgt inmiddels bijna iedereen aan tafel in zijn online talkshow Mocro Inside. Behalve over voetbal gaat het er over politiek. „Rechts is gewoon rechts: ik moet jou niet. Aan die linkse kant is het vals: ik tolereer je, maar alleen zolang je meedoet met ons.”
Nordin Ghouddani (49), host van de online talkshow Mocro Inside, tekent thuis in Tilburg zijn oude buurt Zorgvlied: links de sociale huurwoningen, rechts de vrijstaande koopwoningen. En dan in het hart van dat alles: voetbal.
Op een pleintje van de basisschool voetbalden de jongens van links met de jongens van rechts. Nordin kwam van links: hij was toen hij anderhalf was met zijn moeder van Marokko naar Nederland verhuisd, zijn vader achterna. Die werkte al in de Limburgse mijnen, later in een staalfabriek.
Voetbalvriend Thomas kwam van rechts. Zijn vader was hoogleraar sociale psychologie. Nordin en Thomas zouden later samen het boek Marokkaanse Trots schrijven over Marokkaans-Nederlandse eredivisiespelers.
Thomas Rijsman, tegenwoordig ook voetbaljournalist, vertelt in het voorwoord hoe ze elkaar uit het oog verloren toen hij naar het vwo ging en Nordin naar de lts. Pas dertig jaar later vertelde Ghouddani aan Rijsman dat hij destijds dezelfde hoge Cito-score had als zijn vriend.
„Ja, je wordt losgerukt. Ik kon automonteur worden zei de leraar, en dat vond mijn vader, voor wie ik dat moest vertalen, een mooie baan. Maar ik had twee linkerhanden. En dat wist die leraar. Ik wilde naar de school waar Thomas en al onze vrienden heen gingen, maar was de enige die niet mocht.”
Ghouddani bereikte via de mavo, havo en het vwo alsnog de School voor Journalistiek in Utrecht. Hij werd sportjournalist bij Studio Voetbal en redacteur bij onder meer de NTR, Pauw en – tegenwoordig – Tijd voor Max. Vier dagen per week werkt hij nu daar, de rest van zijn tijd is voor Mocro Inside.
Hij begon zijn wekelijkse YouTube-show tijdens de coronalockdowns: een voetbalpraatprogramma met gasten naar het idee van Vandaag Inside, maar dan via Zoom en over Marokkaans voetbal. Inmiddels komen ook andere onderwerpen aan bod: rellen in de Haagse Schilderswijk, ongeregeldheden na Ajax-Maccabi. Of hoe de PVV het leven van Marokkaanse Nederlanders bepaalt.
Deze zaterdag pakt Mocro Inside extra feestelijk uit rond de eerste WK-wedstrijd van Marokko tegen Brazilië zondag: vanuit een zaal met publiek, net als bij de Afrika Cup vorig jaar. Zo geeft Mocro Inside bij alle wedstrijden van Marokko voor- en nabeschouwingen, met een tafel vol gasten. Dit midden in de Rotterdamse Afrikaanderwijk, waar veel mensen met een migratieachtergrond wonen.
„Noussair Mazraoui, honderd procent. Sofyan Amrabat ook honderd procent. En Hakim Ziyech, al is hij helaas niet door Marokko geselecteerd. Hij was minder in vorm, maar het kwam ook door politieke problemen. Ziyech zette een post op Instagram waarin hij de Marokkaanse regering medeschuldig noemde aan de genocide van de Palestijnen. Daardoor vinden gewone mensen hem een held in Marokko, maar hij is daarna nooit meer geselecteerd.”
„De kans is vrij groot dat ze elkaar treffen in de zestiende finale. Als Marokko eerste wordt in hun groep en Nederland tweede moeten ze tegen elkaar, en als Nederland eerste wordt en Marokko tweede ook. Natuurlijk hopen wij dat Nederland dan verliest: dat sowieso.”
„Nederlanders zijn best arrogant over voetbal. Marco van Basten noemde Ziyech en Oussama Tannane in 2016 ‘domme jongens’, toen ze voor Marokko wilden uitkomen. Het grappige is dat Nederland na die uitspraak een EK en een WK miste. En Marokko ging wel naar het WK. Nu kiezen nog meer talenten voor Marokko.”
„De belangrijkste reden is dat Marokko echt goed is geworden.”
„In het Nederlandse voetbal ben je Nederlander als je goed bent, maar als er iets fout gaat ben je Marokkaan. In Marokko ben je altijd Marokkaan. Of je nou goed voetbalt of niet.”
„Hij bedoelde dat negatief en dat vind ik jammer. Ja, ik ben – al mag je geen fakking zeggen – fakking trots op mijn Marokkaanse roots. En dat zegt niets over mijn liefde voor Nederland. Als ik dol ben op mijn ene kind wil dat ook niet zeggen dat ik niet dol ben op mijn andere kind. Nederland is mijn land. Ik ga nooit terug.”
Ghouddani krijgt inmiddels bijna iedereen aan tafel in Mocro Inside, voor rustige, gezamenlijke gesprekken: voetballers, acteurs, wetenschappers, influencers, journalisten, ook Telegraaf-verslaggever Wierd Duk. „Ik heb Lale Gül, Nausicaa Marbe en Roderick Veelo ook gevraagd, maar alleen Duk durfde.”
„Rechts is gewoon rechts: ik moet jou niet. Of: ik wil niet dat jij halal slacht, in your face. En dan kan ik prima met je discussiëren en dan kan ik tegen jou zeggen: ik ben het niet met je eens. En dan zeg jij: ik ben het ook niet met jou eens. Prima, dan weet ik wat ik aan jou heb. Aan die linkse kant is het vals: ja ik tolereer je, maar alleen zolang je meedoet met ons.
„Ik stemde altijd op de PvdA, tot 2006. Bij de gemeenteraadsverkiezingen kwamen veel buitenlanders met voorkeurstemmen in de raden voor de PvdA. Wouter Bos zei toen: dit is niet de bedoeling, het zou tot ‘ongelukken’ leiden. Verdorie, waarom zet je ze dan op de lijst? Dan misbruik je een buitenlander om stemmen te trekken. Daarom zeg ik altijd wat gechargeerd: de grootste vijand voor ons is toch echt wel links.
„Of neem Femke Halsema die groot aankondigde: ik breng mijn kinderen naar een multiculturele school, zo verrijkend! En later: ik hoop echt dat die vrouwen daar ooit hun hoofddoekjes afdoen. Wat nou? Vind jij het geen verrijking dat de moeders een hoofddoek dragen? Want de meesten doen dat uit zichzelf. Ik heb het niet over de vrouwen die moeten, maar over het merendeel. En in de media gaat het dus net zo.”
„Thomas en ik hadden een afspraak met het hoofd documentaire van BNNVARA. We wilden een tv-serie maken over jonge Marokkaanse meiden die nu ook op hoog niveau voetballen. Alles geresearcht, verhaallijnen uitgezet: helemaal top. Zegt die gast: ‘Maar is er geen enkele vader die moeite heeft dat zijn dochter voetbalt?’ Wij: ‘Nee, dat lees je toch?’ Hij: ‘Maar ik mis fríctie.’ Moet ik dan op zoek naar een meisje dat klappen krijgt van haar vader omdat ze voetbalt? Dat bedoel ik met links: het moet de vooroordelen wel bevestigen. Ik knapte totaal af.
„Diversiteit op redactievloeren is ook een wassen neus. Jullie laten iemand met een kleurtje binnen, maar die moet weg als de subsidie op is. Of hij moet precies zo worden en praten als jullie.”
„Als Marokkaan en als moslim. Ook op het werk, gaat prima hoor, met collega’s bij discussies. Of het nou om Gaza gaat of Syrië of Irak. Ik vind de politiek van Amerika al lang schandalig. Ik riep dat al voor 9/11, jullie ogen gingen later open. Of neem de rellen Ajax-Maccabi. Ik was vrij, maar stuurde een lange app naar de redactie toen ik zag hoe ze bezig waren: het verhaal is niet dat moslims of Marokkanen Joodse Amsterdammers willen aanvallen. Als ze dat wilden doen, hadden ze het allang gedaan.”
„Ik ben dol op Jeroen, maar er zitten te veel rechtse types, omdat ze te bang zijn links genoemd te worden. Dat zijn ze helemaal niet. Fleur Agema van de PVV zit daar nu gewoon. Maar de PVV is niet gewoon. We moeten de PVV niet gewoon maken: het zijn allemaal racisten. Punt. Agema: je bent een racist. Jouw partijleider is een racist. Jij bent ook een racist omdat je in die partij zit. Dus om nou te denken: ik ben gestopt met de politiek en ik kan wel bij Pauw en De Wit gaan zitten – nee nee nee! Je bent een fakking racist.
„Iedereen heeft recht op zijn geluid, maar bepaalde geluiden moet je niet structureel laten horen. En zeker niet als ze niet meer relevant zijn. Alleen als iemand nog in de politiek zit, moet je die uitnodigen om nog te bevragen.”
„Dat was de aanloop naar de verkiezingen van 2023. Het idee was alle fractievoorzitters te gast vragen voor een menselijk gesprek. Ik heb Thierry Baudet ook voorbereid. Ik ben een professional dus ik bereid jou als gast voor en zorg ervoor dat je er supergoed uitkomt. Terwijl: ik vind je verschrikkelijk. Wat jij doet is Nederlanders hersenspoelen, bang maken, en mijn kinderen en hun kinderen hebben daar de komende tien, twintig jaar ontzettend veel last van.”
„Nee, met zijn voorlichter. Dat was allemaal prima. Wilders zat in zijn kamertje, we hebben elkaar een hand gegeven.”
„Ja, Mocro ben. Zijn voorlichter bleef steeds in de buurt, en zijn beveiligers. Maar ik heb dat gesprek zo goed mogelijk voorbereid en hij kwam er heel goed uit. Thomas grapt weleens: ‘Jij hebt hem salonfähig gemaakt.’”
„Vond ik leuk. Leuke mensen, prettig in de omgang, niet zo stijf, grappig.”
„Nee, zij kwamen als lijsttrekkers. Agema zit bij Pauw als tafeldame.”
„Denk. Sinds de dag dat Denk erin kwam. Ik zeg op de redactie ook altijd: als je gewoon kijkt welke partij echt voor de belangen van een buitenlander opkomt: honderd procent Denk.”
„Ik ben als een moslim opgevoed maar echt het geloof vinden, dat gebeurde na het overlijden van mijn vader. Ik bracht hem altijd naar de moskee, maar als hij me dan mee naar binnen vroeg, had ik altijd wat te doen. Hij werd maar 61 jaar. Als mensen klagen over buitenlanders zeg ik vaak: je zou eens moeten weten. De eerste generatie bestaat bijna niet meer, die zijn allemaal dood. Helemaal kapot gewerkt.
„Ik was vijfentwintig toen en voelde me verloren, ik heb een half jaar niet gewerkt. Toen ik na zijn overlijden slecht sliep, ben ik voor het ochtendgebed naar de moskee gefietst, rond vijf uur. Binnen voelde het zo fijn. Ik ben toen een lange periode vijf keer per dag naar de moskee gegaan en beetje bij beetje hervond ik mezelf. Sindsdien bid ik vijf keer per dag, ook op mijn werk.”
„Ja, het lukt ook niet altijd op het juiste tijdstip, maar ja.”
„Je geeft iets terug voor alles wat aan jou gegeven is.”
„Ja hoor!”
„Natuurlijk. Maar wij hebben gewoon nog een geloof, hè. En ons geloof zegt: we doen niet aan relaties. Dat geldt dus ook voor jongens. Als je serieus bent ga je iemand om de hand vragen. Dan ga je je verloven. Je kan niet spelen.”
„Als ik dat zie maak ik een schema, zodat die meiden ook genoeg tijd hebben om samen te voetballen.”
Lacht: „Ik zou ze meer ruimte geven. Maar we moeten ook accepteren dat niet alles gelijk is. Dat is het leven.”
Nordin Ghouddani (Marokko, 1977) was anderhalf toen hij naar Nederland verhuisde. In Tilburg ging hij na de lts naar de leao. Toen hij besloot journalist te worden, voltooide hij eerst de mavo en daarna de havo in één jaar.
Op zijn achttiende werd hij ten onrechte beschuldigd van medeplichtigheid aan een roofoverval en bracht hij een paar weken door in de Koepelgevangenis van Breda. Bij de School voor Journalistiek in Utrecht werd hij de eerste poging uitgeloot. Ghouddani voltooide toen het vwo in een jaar. Daarna volgde de School voor Journalistiek alsnog.
Ghouddani werkte als journalist onder meer voor de NTR, RTV Rijnmond, de NOS (Studio Voetbal), BNNVARA (Pauw, De Nieuws BV) en HLF8. In 2020 begon hij zijn eigen praatprogramma Mocro Inside via YouTube en hij werkt als redacteur voor Tijd voor Max.
Nordin Ghouddani woont met zijn vrouw en drie kinderen in Tilburg.