is socioloog.
‘Het communisme dwingt zijn aanhangers tot liegen’, constateerde Karel van het Reve ooit. Hij had als jonge communist al kort na de bevrijding gehoord van de verkrachtingen door het Rode Leger. Dat kon volgens zijn levensovertuiging niet waar zijn, dus bracht het relaas hem ‘in een soort gewetensnood’. Maar hij wist wat een goed partijlid te doen stond: naar buiten toe ontkennen en zichzelf wijsmaken dat dit nazileugens waren.
Uit de furieuze reacties op mijn column van twee weken geleden, waarin ik met het seksueel oorlogsgeweld van Hamas als actuele casus historische patronen beschreef in het collectief toedekken van massaverkrachtingen, blijkt dat ditzelfde geldt voor de huidige Nederlandse fans van Hamas – u weet wel: die terreurgroep die behalve Joden ook ongehoorzame Palestijnen rücksichtslos executeert.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Toevallig besteedde deze krant de afgelopen tijd aandacht aan het agressieve onfatsoen dat op X speciaal over politici wordt uitgestort. Moraal: democratische partijen en personen zouden dit medium moeten verlaten. Bluesky gaat door voor het beschaafde alternatief. Vergeet het maar. Wie, zoals ik, door linkse dogmatici voor eens en altijd als fout, rechts persoon is bestempeld, valt juist daar ongeremd gescheld ten deel: ‘knettergekke haatfeeks’, ‘genocidaal racist’, ‘goor’ en – grappig woord – ‘racsist’.
Schelden doen niet louter sneue reaguurders die hun ei nergens anders kwijt kunnen. Een vooraanstaand GroenLinks-lid noemde mij ‘al langer ontspoord’ en vond het schandelijk dat mijn ‘smerige leugenachtige’ stuk was geplaatst. ‘Doodgewoon eng, wat Withuis kan opschrijven’, schreef een ander.
Zo vaak als afgelopen week op X mijn ontslag werd voorspeld, zo vaak werd er op Bluesky om gevraagd. Voor wie hecht aan vrije meningsuiting en publiek debat is dit cancel-enthousiasme onrustbarend. Even onrustbarend is het automatisme. Argumenten doorbreken het vijanddenken niet, alsof men zo’n stuk louter checkt op steun aan het eigen gelijk. Als het niet zo treurig was, zou het lachwekkend zijn hoe keurig de kritiek het door mij geschetste patroon van verzwijgen en bagatelliseren volgde.
Zoals de hoogbejaarde communiste die het begin jaren tachtig eindelijk aandurfde om in haar partij te zeggen dat het Rode Leger verzetsvrouwen had verkracht, ervan werd beschuldigd ‘het antifascistisch verzet te besmeuren’, zo zou ik door aandacht voor het Hamas-geweld genocide vergoelijken. Ook was het Israëlische geweld kennelijk niet tot mij doorgedrongen. Maar mijn these dat Hamas’ seksuele haat zich daartegen niet laat wegstrepen, betekent niet dat het een erger is dan het ander. Voor ‘erg’ bestaat geen maat. Het gaat mij om de aard van het geweld. Bombarderen hoort bij oorlog. Vrouwen verkrachten en verminken alvorens ze te doden is een uiting van persoonlijke vrouwenhaat die als zodanig verklaring behoeft.
De Hamas-perversies zijn niet te ontkennen, al was het maar omdat de daders ze inclusief gruwelijke details hebben gefilmd. Mijn hypothese inzake de vraag wat die mannen bezielt, die elk weldenkend mens zou moeten kwellen, heette op Bluesky ‘te walgelijk voor woorden’. Tja. Je kunt natuurlijk concluderen dat Hamas-strijders ter wereld komen met de onstuitbare behoefte vrouwen door de ogen te schieten (net als de Iraanse zedenpolitie graag doet). Zo denk ik niet.
Evenmin zie ik een relatie tussen deze specifieke misdaad en het kolonialisme, de hedendaagse verklaring voor alle kwaad die ook nu in de strijd werd gegooid. Ik verklaarde het seksuele geweld uit de confrontatie van de daders met halfblote dansende vrouwen met losse haren – dit na een jarenlang deels ondergronds bestaan met louter mannen in een samenleving waar vrouwen bedekt door het leven moeten en zijn uitgesloten van bijvoorbeeld bestuur en begrafenissen. Zou de veronderstelling van een verband tussen het massale kindermisbruik door priesters en de celibataire hiërarchie in de r.-k.-kerk ook zo’n woede oproepen? Een retorische vraag.
Er valt natuurlijk meer over te zeggen. Bijvoorbeeld dat mannen, naar de mate waarin zij vrouwenlichamen zien als eigendom van vaders/broers/echtgenoten, door vrouwen te verkrachten menen tegelijk de mannen c.q. de vijandige natie te vernederen.
Ooit zullen de ontkenners en vergoelijkers van het Hamas-geweld eenzelfde dreun moeten incasseren als de communisten in 1956 te verwerken kregen, toen Sovjetpartijleider Chroetsjov onthulde dat de terreur en executies onder Stalin geen vijandelijke propaganda waren geweest maar werkelijkheid.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant