Op de eerste trainingsdag van Oranje in Kansas City landde ook de grote reputatie van Nederland in het voetbal op Amerikaanse bodem. En de burgemeester is een Democraat.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Burgemeester Quinton Lucas van Kansas City draagt met trots het fel oranje shirt dat hij van de KNVB heeft gekregen, als gastheer van het Nederlands elftal. Fel is hij ook in zijn uitspraken. Hij is Democraat, dat is duidelijk: ‘Wij willen een land zijn dat zijn grootsheid deelt met de wereld. Maga betekent voor mij een baken van hoop zijn voor iedereen.’
Lucas is te gast bij de eerste training van het Nederlands elftal in standplaats Kansas City, waar de ploeg sinds dinsdag verblijft. Hij schudt handen en bekijkt de sessie, een vrolijk toernooitje tennisvoetbal, gewonnen door Virgil van Dijk, Teun Koopmeiners en Wout Weghorst. Lucas is zwart. Hij weet niet eens meer hoelang zijn familie al in de Verenigde Staten woont. Ja, hij stamt af van de slaven, met wortels ergens in West-Afrika. Generaties geleden. Hij kreeg kansen en greep ze.
Hij vindt het jammer dat veel van de aandacht voor het WK gaat over gevolgen van het beleid van president Donald Trump. Over het tegenhouden van mensen aan de grens, over visa voor supporters, over een scheidsrechter uit Somalië die niet mag fluiten, over de hoge prijzen door de oorlog met Iran. Het WK hoort een feest te zijn. ‘Wij willen het beste van Amerika laten zien, als land met veel culturen en vrijheid, waar mensen naartoe komen voor studie, werk of vakantie.’
Persoonlijk is hij vooral blij, met vier landen die Kansas City hebben gekozen als uitvalsbasis. ‘Heel veel mensen denken dat de Verenigde Staten bestaan uit New York, Los Angeles en misschien nog Chicago. Kansas was vooral bekend van Dorothy Gale en Toto uit de Wizard of Oz en van Travis Kelce (American football, Kansas City Chiefs) en zijn beroemde vriendin Taylor Swift. Maar kijk nu: wij zijn de voetbalhoofdstad van het land, terwijl ze zich in New York vooral druk maken om de New York Knickerbockers.’ New York Knicks speelt de finale van de NBA.
Lucas verwacht dat alle wedstrijden in de stad uitverkocht raken, waaronder Nederland - Tunesië. Voor de training van woensdag zijn 1.500 plaatsbewijzen uitgegeven, en op zo’n moment landt het grote voetbalverleden van Nederland bijna letterlijk in de winderige hitte. Alan Monzalvo zit in de schaduw van de tribune, met zijn dochter. Hij heeft een shirt van Oranje bij zich, van het EK uit 2004, met het prijskaartje eraan, met de naam van spits Ruud van Nistelrooij. Hij was een jongen in Mexico, toen hij Van Nistelrooij voor Manchester United na een duizelingwekkende solo zag scoren tegen Arsenal, in 2003.
En nu is hij hier, jaren later, in zijn woonplaats Kansas, tussen allerlei mensen in allerhande oranje shirts, soms geïmproviseerd. Hij genoot van Robben, Van Persie en van Sneijder, en hij is opgewonden, het meest gebruikte woord deze ochtend (‘exited’), omdat zijn eeuwige held Van Nistelrooij tegenwoordig assistent-trainer is van het Nederlands elftal. Hij zou zo graag een handtekening op het shirt hebben. Oranje, dat staat voor hem voor ‘een attractief middenveld, controle over de bal en snelheid. De verpersoonlijking van al die eigenschappen zie ik bij Frenkie de Jong, die in de stijl van Johan Cruijff bij Barcelona voetbalt.’
Op de tribune zitten Sara Keenan en Steph Hart. Ze zijn Amerikaansen. Hart is seizoenkaarthouder van de vrouwenploeg van KC Current, dat zijn accommodatie uitleent aan Oranje, en won twee tickets voor de training. Keenan: ‘Ik ben eigenlijk voor Duitsland, maar dat zeg ik nu natuurlijk niet. Mijn zoon is 21. Hij is al een fan van Robin van Persie sinds die kopbal op het WK tegen Spanje. Dat shirt van Van Persie heeft hij oneindig vaak gedragen.’
Zo is het best een onderhoudende dag in Kansas City, de stad van jazz in de Midwest, van verzengende zomers en soms koude winters. Kansas is dankbaar voor vier elftallen binnen de stad, want ook Argentinië, Engeland en Algerije trainen hier. Maar Nederland is speciaal. In de buurt van het spelershotel zijn er grote afbeeldingen van spelers. Op wedstrijddagen zullen fonteinen in de stad oranje water spuiten. Vlak bij het trainingsveld, in de berm, is de geschiedenis van Oranje uitgebeeld. Bordjes met: tweede in 1974, tweede in 1978. En dan bij 2026: ‘This is your year.’ In het grasveld staat, ouderwets: Hup Holland Hup.
Nadat de KNVB de stad officieel heeft bedankt voor de gastvrijheid, zegt aanvoerder Virgil van Dijk: ‘We zijn gezegend en blij dat we hier zijn.’ Of dit werkelijk het jaar van Nederland zal zijn, is afwachten: ‘We hebben dromen, grote dromen. We zullen zo ver mogelijk proberen te komen. Een winstpartij tegen Japan kan daarbij helpen.’ Over de temperatuur en de luchtvochtigheid: ‘We moeten wennen, aanpassen, soms ook op het veld.’ Bondscoach Ronald Koeman: ‘We moeten niet te veel praten over temperatuur. We moeten praten over voetbal. Zondag is een examen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant