Het wordt steeds gênanter hoe nadrukkelijk alle betrokkenen, inclusief de KNVB, de misstanden rond het WK voetbal negeren.
is economieredacteur en commentator van de Volkskrant.
Dit wereldkampioenschap voetbal is er niet voor de hele wereld, zo werd afgelopen weken duidelijk. Een Somalische scheidsrechter die om onduidelijke veiligheidsredenen bij de grens is tegengehouden, supporters uit Afrikaanse en Aziatische landen die worden teruggestuurd, belachelijk hoge prijzen voor de toegangskaartjes: lang niet iedereen is welkom bij deze mondiale viering van wat vroeger een volkssport heette. Alleen met de juiste privileges kun je zorgeloos genieten.
Dat de VS zich op deze manier laten zien, mag geen verrassing zijn. Racisme, stijgende prijzen en restrictief grensbeleid zijn drie van de kenmerken van de regering-Trump. Je zou kunnen zeggen: dat verbloemen ze tenminste niet, nu de schijnwerpers van de wereld op hen gericht zijn (dit in tegenstelling tot Rusland en Qatar, die hun visumeisen versoepelden toen zij hun WK-show opvoerden). Zo is het nu eenmaal gesteld met de gastvrijheid van dit gastland.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Daardoor wordt het wel steeds gênanter hoe nadrukkelijk andere betrokkenen de misstanden negeren. Van de bobo’s die het WK organiseren tot de toeschouwers die zich gelukkig prijzen dat zij wél binnen zijn gekomen: van enige solidariteit of medeleven heeft nog niemand blijk gegeven.
Neem de wereldvoetbalbond Fifa, die zijn lafheid het meest expliciet verwoordde. ‘De Fifa is niet betrokken bij de immigratieprocessen van het gastland, inclusief visumbepalingen, en is door de autoriteiten ingelicht dat de status van scheidsrechter Artan niet zal worden veranderd.’
Geen woord van treurnis of verontwaardiging, laat staan een poging tot een oplossing te komen – de bond had Artan makkelijk een wedstrijd in Mexico of Canada kunnen laten fluiten.
Het past helemaal bij de figuur van Fifa-voorzitter Gianni Infantino, die zich in de aanloop naar het evenement al opstelde als lakei van Trump. De groteske vredesprijs die hij aan de Amerikaanse president uitreikte beklonk hun verbond, gestoeld op ijdelheid en eigenbelang. Voetbal is hooguit een middel, geen doel.
Maar ook nationale bonden hebben nog geen protest laten horen. De KNVB, met zijn aanvoerdersbanden in regenboogkleuren of met Say No to Racism, hult zich in stilzwijgen. Niet zo gek: de bond steunde de herverkiezing van Infantino, en op de laatste bondsvergadering werd de ‘goede samenwerking en het wederzijdse vertrouwen’ geprezen. ‘Je kunt wel hard nee roepen, maar wat dan?’, zei KNVB-voorzitter Just Spee ten tijde van de herverkiezing van Infantino, en kwam met het argument dat je ook van Haagse politici vaak hoort als ze meebewegen. ‘Nu zit je aan tafel, en blijf je invloed uitoefenen.’
Wanneer en hoe precies die invloed wordt uitgeoefend, is dan altijd de vraag. Zoals ook rechtsextremistische politici alleen aan de macht kunnen komen met medewerking van ‘gewone’ conservatieven of mensen die zich liberalen noemen, zo kunnen ook corrupte voetbalkoningen alleen aan de macht blijven met instemming van degenen die aan tafel willen blijven zitten.
Gelukkig is de KNVB een vereniging met bijna 1,3 miljoen leden, die het bestuur kunnen vragen om iets met die invloed te doen, of bij de volgende verkiezingen niet meer op Infantino te stemmen (hij gaat op voor een vierde termijn, ook al kennen de Fifa-statuten een maximum van drie).
Ook andere aanwezigen op het WK kunnen iets doen. Scheidsrechters kunnen staken. Aanvoerders kunnen een anti-racismeband dragen. En toeschouwers die weten dat hun aanwezigheid zal worden gebruikt als bevestiging van een voorbeeldig WK, kunnen laten zien dat er ook voor hen een grens is. Het koninklijk paar kan de wedstrijd van Nederland tegen Zweden in Dallas best laten schieten.
Ogen op de bal.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant