Disclosure Day is Steven Spielbergs als popcornfilm verpakte waarschuwing aan de mensheid. Voor de kijker stapelen de vragen zich op.
is filmredacteur van de Volkskrant.
We worden al 75 jaar belazerd. Door wie, wat en waarom – het wordt duidelijk in Disclosure Day. Steven Spielbergs nieuwe sciencefiction en zomerblockbuster, waarin twee menssoorten tegenover elkaar staan: zij die menen dat ‘het geheim’ nu eindelijk moet worden onthuld, en zij die er alles aan doen om dit juist te voorkomen.
Buitenaardse wezens hebben er iets mee van doen, zoveel kunnen we hier wel spoilervrij vermelden; het werd al duidelijk in de trailer.
Twee Amerikanen raken verwikkeld in de doofpotaffaire, al of niet vrijwillig. De weervrouw van de lokale televisiezender in Kansas City begint te ratelen in een weinig menselijk klinkende kliktaal, midden in een uitzending. Margaret heeft geen idee wat haar overkomt: van het ene op het andere moment ontwikkelt ze een machtige talenknobbel, inclusief telepathische gaven. Heerlijk verontrustende en ook komisch verwarrende scènes zijn dat, vol flair en vaart opgediend; regisseur Spielberg en actrice Emily Blunt in optima forma.
Ondertussen, aan de andere kant van het land, begint de kruisende verhaallijn van het tweede hoofdpersonage in medias res. Vuistdiep in de problemen zit cyberexpert en klokkenluider Daniel (Josh O’Connor) meteen al. Iets met gestolen files die hij dient te ruilen voor zijn gegijzelde vriendin (Eve Hewson) – de danig verknoopte toedracht blijft nog ongewis. Belangrijk: Daniel wordt achternagezeten door de duistere organisatie Wardex, waarvan de directeur (Colin Firth op z’n grimmigst) ook een team afstuurt op de weervrouw. Zij voelt zich sterk aangetrokken door de cyberexpert, zelfs al kennen ze elkaar niet.
Disclosure Day is opgezet als een hoteldebotel actiefilm, vol razende achtervolgingen. Vakkundig Hollywood-vermaak, waarin scenarist David Koepp hier en daar de bocht afsnijdt: dan kunnen de achtervolgden ineens onzichtbaar worden dankzij een technologisch vergevorderde staaf. Of lijkt weervrouw Margaret haar telepathische krachten even vergeten, als dat de plot uitkomt.
Een beetje onnozel en nodeloos complex wordt het wel. Iets waar Spielberg en zijn scenarist David Koepp mee weg zouden komen als ze niet óók een serieuze boodschap wilden overbrengen, verpakt in stichtelijke dialoog over het belang van vrij gedeelde geheime kennis. Disclosure Day is half entertainment, half pamflet. De verwondering en ontroering die Close Encounters of the Third Kind en E.T. zo kenmerkten, blijven hier uit.
Spielberg veegt de hele ufo-handel op een hoop: álles dient onthuld, van de graancirkels tot die (al of niet) in 1947 bij Roswell neergestorte schotel. Want de almaar meer gepolariseerde mensheid verkeert in groot gevaar: op de nieuwsflitsen in de film is de Derde Wereldoorlog al in aantocht.
Ondertussen stapelen de vragen voor de kijker zich op. Want waarom is het met al die vergevorderde technologie toch zo verdomd moeilijk om die files met ‘de waarheid’ gewoon even de wereld in te slingeren? En kunnen de hyperintelligente aliens niet nét wat meer uitrichten? Wonderlijk ook dat in een film waarin personages voortdurend andermans geest binnendringen, wél ineens een heel jeugdhuis moet worden nagebouwd zodat weervrouw Margaret wat verdrongen herinneringen kan ophalen.
Geloof het nou maar, predikt Spielberg. Disclosure Day is zijn als popcornfilm verpakte waarschuwing aan de mensheid. Best vermakelijk, maar ook naïef, of kinderlijk.
Sciencefiction
★★★☆☆
Regie Steven Spielberg
Met Emily Blunt, Josh O’Connor, Colin Firth, Eve Hewson, Colman Domingo
145 min., in 153 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant