Het is bepaald geen swingende machine, het Nederlands elftal, en in de slotfase van het oefenduel met Oezbekistan dreigde zelfs de beoogde zege verloren te gaan. Maar nee: Cody Gakpo mocht nog een strafschop nemen: 2-1.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Het voetbal is verre van sprankelend, maar ook niet uitgesproken slecht. Het is wat het is. Weinig verrassing, een tikkeltje saai, te veel mislukte acties. Nederland probeert te variëren in tempo en bouwt soms traag op, om dan opeens te versnellen en diepte te zoeken, een speelwijze die in de warmte ook aan te raden is. De slotfase kreeg nog een bizar tintje, met de rode kaart voor invaller Guus Til na een ongelukkige handsbal, en daarna nog twee doelpunten.
In de slotfase zette WK-debutant Oezbekistan aan voor een offensief, wat in de extra tijd leidde tot de gelijkmaker van Igor Sergeev, na een reeks misverstanden bij Nederland. Maar diep in de extra tijd kreeg Nederland zijn tweede penalty, benut door Cody Gakpo.
Twee goals uit strafschoppen. Scoren blijkt lastig. Crysencio Summerville is een aanwinst, omdat hij soms afwijkt van patronen en lekker aan het pingelen slaat. Triest was maandag het lot voor Jurriën Timber, die wegviel door een blessure. Timber, die tot zijn blessure een uitstekend seizoen beleefde bij Arsenal, mist zijn tweede eindtoernooi op rij.
Oranje sloot zijn vijfdaagse verblijf in New York, tussenstop op de weg naar het basiskamp in Kansas City, af met een voortkabbelend duel tegen Oezbekistan, op een stroperig, droog veld. Vogels floten, Virgil van Dijk coachte hardop en Nederland miste net als tegen Algerije te veel kansen. De wedstrijd had een makkelijker exercitie kunnen zijn. In de verwachte zware omstandigheden is het zaak kansen te benutten, om kracht te sparen.
Want dat is het voordeel: de ploeg krijgt kansen, meer in elk geval dan de tegenstander. Dat geeft hoop. Op een goede dag zijn kansen doelpunten. Maar Donyell Malen mist nog de gouden touch die hem in Rome binnen korte tijd tot een lieveling maakte.
Ruim 120 minuten was er gevoetbald door het Nederlands elftal, tegen Algerije vorige week in Rotterdam en tegen Oezbekistan maandag, toen eindelijk een doelpunt viel voor Nederland. Een strafschop was nodig, na een onbehouwen overtreding van Jakhongir Oerozov op Summerville, die met zijn snelheid en dribbels een nieuw element toevoegt aan het spel. Cody Gakpo maakte zijn twintigste doelpunt in Oranje, in vijftig interlands.
Koeman verving Malen na 65 minuten door Brian Brobbey, ongeveer gelijktijdig met de gedwongen wissel van doelman Bart Verbruggen, die in botsing kwam met Abdoekodir Choesanov en met vermoedelijk een pijnlijke heup het veld verliet. Mark Flekken was zijn vervanger, die dus vermoedelijk de tweede keeper zal zijn op het WK.
Het was een zonderlinge bijeenkomst in het Icahn-stadion. Eerst een hele wedstrijd, door bondscoach Koeman gespeeld met de beoogde basisploeg. Daarna, toen de pers was vertrokken, nog een mini-duel van twee keer 35 minuten, om ook de anderen aan genoeg speeltijd te laten komen.
Normaliter is dit dus de opstelling van Oranje, zondag in Dallas tegen Japan: Bart Verbruggen (mits hij weer fit is); Denzel Dumfries, Jan Paul van Hecke, Virgil van Dijk en Micky van de Ven; Ryan Gravenberch, Tijjani Reijnders en Frenkie de Jong; Crysencio Summerville, Donyell Malen en Cody Gakpo. Als Summerville naar binnen trekt, komt Dumfries buitenom.
De middag had een dramatisch element. Jurriën Timber, die alles had gedaan om fit te geraken van zijn liesblessure, haakte voor de aftrap definitief af voor het WK. Kort nadat de basisspelers het veld betraden, nam hij zijn plek op de tribune in. Hij vertrekt naar huis. Weer een toernooi gemist, net als het EK van twee jaar geleden. In de finale van de Champions League speelde hij nog een half uur met Arsenal, inclusief de verlenging, tegen Algerije was hij nog vrij.
Timber is de derde rechtsbenige centrale verdediger die afhaakte, na Matthijs de Ligt en Stefan de Vrij. Koeman riep alsnog Lutsharel Geertruida op van de reservelijst, die nog even had meegedaan tegen Algerije.
Het duel was vooral bijzonder vanwege de omstandigheden. Voetballen op Randall’s Island, in Manhattan, in het hart van New York, in een bijna leeg stadion, want de wedstrijd had vanwege allerlei redenen een voor supporters gesloten karakter, met name omdat pas laat tot de interland was besloten en in New York veel activiteiten waren, waaronder de basketbalwedstrijd van de Knicks tegen San Antonio Spurs.
Een vrouwelijke scheidsrechter, Alyssa Pennington, mocht fluiten, als variatie op duizenden vogels in het groene gebied van Manhattan, waar je, als het voetbal even stil lag, naar de stroming van de rivier de Harlem kon kijken, naar de voortrazende auto’s of naar de talrijke agenten rond het veld. ‘Welke ploeg is Nederland?’, vroeg een van de agenten. Soms was er best een mooie aanval te zien, maar dan was de afwerking slecht, door Reijnders eens in de eerste helft, na de pauze door Gakpo. Al met al was het mager.
Van Oezbekistan, dat in de kwalificatie vooral indruk maakte door nauwelijks doelpunten te incasseren, viel in aanvallend opzicht weinig te vrezen. De ploeg van bondscoach Fabio Cannavaro speelde min of meer in de speelwijze 5-3-2, net als Japan dat doet. Japan is alleen een aanmerkelijk betere ploeg dan Oezbekistan.
Selectie en staf vliegen dinsdag naar Kansas City, naar het werkelijke basiskamp. Zaterdag is dan het vertrek naar Dallas, zondag opent Oranje zijn toernooi tegen Japan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant