De presidentsverkiezingen in Peru hebben nog geen winnaar opgeleverd. Na telling van 91 procent van de stemmen is het resultaat nog altijd ‘too close to call’.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
De conservatieve presidentskandidaat Keiko Fujimori staat op 49,7 procent en de progressieve Roberto Sánchez op 50,3. Het kan volgens de kandidaten nog dagen, en misschien zelfs weken duren voordat duidelijk is wie van de twee de meeste stemmen heeft. De laatste peilingen voor de verkiezingen gaven Sánchez de grootste kans op de winst. Volgens de BBC zit dat er inderdaad wel in, maar echt voorspellen durft niemand dat.
Volgens peiler Ipsos wint Fujimori in de hoofdstad Lima en in steden aan de kust, terwijl Sánchez zijn winst vooral zou halen op het platteland. De resultaten uit de buitengebieden en het Andesgebergte druppelen nog binnen.
Fujimori dringt erop aan dat elke stem afzonderlijk moet worden geteld, om geknoei te voorkomen. Daarom wordt er al rekening gehouden met tijdrovende hertellingen.
Sánchez begon als een tamelijke onbekende aan de verkiezingen. Hij was een nogal anoniem lid van het parlement. Hij diende als minister van Handel onder de linkse president Pedro Castillo, die amper een jaar in functie was.
De grote thema’s van de verkiezingen waren de slechte economische situatie en de veiligheid in het land. De economie van Peru draait voornamelijk op mijnbouw. Vooral het delven van goud en koper is een miljardenbusiness.
Het volk profiteert daar nauwelijks van, maar criminelen des te meer. Legaal wordt in Peru per jaar zo’n 109 ton goud gewonnen, en illegaal wordt 100 ton uit de grond gehaald, bijna net zoveel. De miljarden dollars die dat oplevert, maken criminelen rijk en machtig en zijn een bron van toenemende corruptie.
Behalve met handel in goud houden bendes zich bezig met drugshandel, met illegale houtkap en met afpersing. Vooral dat laatste neemt epidemische vormen aan, en volgens veel kiezers glijdt Peru langzaam af naar een mafiastaat.
Sánchez voerde campagne met beloftes van omvangrijke economische hervormingen, zodat ook de arme Peruanen kunnen delen in de winst. Fujimori legde de nadruk meer op law and order, een hint naar haar vader, ex-president Alberto Fujimori, die het land van 1990 tot 2000 bestuurde als dictator. Hij werd later gearresteerd en veroordeeld tot 25 jaar gevangenisstraf wegens misdaden tegen de menselijkheid. Hij overleed in 2024.
Zijn dochter Keiko heeft inmiddels al aan drie presidentsverkiezingen meegedaan, en die alle drie verloren. Dit zijn de vierde verkiezingen waaraan zij deelneemt. Ze weet hoe zij oppositie moet voeren, en heeft met hulp van het oppermachtige congres al meerdere presidenten afgezet.
In 2021 verloor Keiko Fujimori op een haar na van Castillo. Hij werd president, maar ook hij werd voortijdig afgezet, mede door toedoen van Keiko’s conservatieve partij. Castillo had geprobeerd het congres te ontbinden voordat dat hem kon afzetten, maar werd binnen een dag door datzelfde congres afgezet.
Hij zit als couppleger een gevangenisstraf van 11 jaar uit. Sánchez heeft tijdens de campagne beloofd dat zijn eerste daad als president de vrijlating van Castillo zal zijn.
De afgelopen tien jaar versleet Peru in totaal acht presidenten. De aanhoudende ruzies tussen regering en parlement verwoesten de politieke stabiliteit van het land. Critici zeggen al dat Peru een president kiest, maar dat het congres er de baas is.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant