is columnist voor de Volkskrant
Nadat ik tijdenlang kookboeken had gekocht, besefte ik dat ik ze altijd vooral wilde hebben vanwege de tussendoorverhaaltjes die erin stonden – hoe de cheffin daslook uit het park had gebruikt voor pesto – en niet zozeer vanwege de recepten.
Ik ben dol op keukenanekdotes en daarom bewaarde ik, toen ik een heleboel kookboeken wegdeed, het Keukendagboek van Nigel Slater, waarin hij een jaar lang vertelt wat hij at en met wie. Nigel Slater en ook Stanley Tucci, van wie ik nu Wat ik at in een jaar (en aanverwante gedachten) las, zijn van die mensen die goed kunnen koken en eten, en ook: die goed kunnen leven. Denk ik.
Stanley Tucci is een beroemde acteur en fervent kok, en hij maakt de serie Tucci in Italy, over de Italiaanse eetcultuur. Na het lezen van dit eetdagboek (uit 2023) ben ik tot de conclusie gekomen dat hij een fanatiek en dwingend maar liefdevol persoon is. Ik hou van dat soort mensen, of laat ik het zo zeggen: ik heb een zwak voor ze.
De acteur Tucci werkt hard – het boek begint met de opnamen van de film Conclave in Rome – maar is nooit te belazerd om na het werk nog zelf te koken. In Italië, vertelt hij, is de filmcatering altijd bereslecht, dus laat hij door de producent potten tomaten, zakken pasta en tupperwarebakjes aanrukken, zodat hij zijn eigen eten kan klaarmaken om mee te nemen naar de set. Dit neemt me voor hem in. Dit, en zijn afkeer van ‘grote, rechthoekige borden’. En het feit dat hij zijn eigen tuinstoelen lakt.
Hij heeft vijf kinderen – drie uit het huwelijk met zijn overleden vrouw, twee met zijn huidige vrouw – en het is prettig om te lezen dat ook Hollywoodsterren worstelen met de beperkte diëten (pasta met niks) van hun kinderen. Het hele dagboek lang maakt hij, op dagen dat ze thuis eten, twee maaltijden: een voor zijn kieskeurige kinderen en later op de avond een voor hemzelf en zijn vrouw Felicity.
Een goede scène vond ik die waarin hij probeert zijn kinderen ontbijt te serveren terwijl hij diezelfde ochtend nog een ontmoeting met prins Charles heeft, waarna hij ze avondeten moet geven en zij hem, niet onder de indruk van zijn glamourbestaan, de hele tijd mummy noemen.
Aan het eind van het boek heeft Tucci allerlei films en series opgenomen, bijna een restaurant geopend, een eigen pannenlijn gelanceerd, mineraalwater- en ginmerken gepromoot en met allerlei glamoureuze mensen gedineerd die hij alleen bij hun voornaam noemt (Isabella, Steve, Ralph). Maar het gelukkigst is hij om het feit dat hij tegenwoordig samen met zijn vrouw en kinderen eet, en geen aparte maaltijden meer. Wat een mensch, zouden New Yorkers zeggen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant