Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Steeds weer als ik zin dreig te krijgen in het WK, fiets ik langs een abri met een reclame voor Stëlz. Stëlz is een koolzuurhoudende limonade met alcohol. Een soort Bacardi Breezer: alcohol voor mensen die niet van alcohol houden. Rafael van der Vaart kijkt me dan aan, net als Monica Geuze en ESPN-presentator Milan van Dongen.
Alle drie hebben ze een blik in hun ogen die zegt: we maken hier wel reclame voor dit drankje, maar drink het niet, het is vies, het smaakt naar verdriet; nee serieus, dat klinkt misschien gek, maar het smaakt dus gewoon naar verdriet, met sucralose.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Op de website van Stëlz staat een filmpje waarin Geuze, Van der Vaart en Van Dongen in een bomvolle kroeg een wedstrijd voorspellen. Geuze blijkt uiteindelijk met 9-0 de juiste voorspelling te hebben gedaan en iedereen gaat uit zijn dak. Vooral Van der Vaart acteert buitengewoon geloofwaardig.
Het is een heel emotionele reclame. Niet in de laatste plaats omdat het zo scherp duidelijk maakt dat goede smaak en integriteit morsdood zijn en dat iedereen bereid is te dansen als de zak met geld maar groot genoeg is. Dat wisten we natuurlijk al, maar als je er zo direct mee wordt geconfronteerd, is het toch weer even slikken.
De reclame gaat over een ‘voorspelshirt’ (denk aan de klemtoon): een oranje T-shirt met op de achterkant van die flapjes waarmee je de uitslag voor een wedstrijd kunt voorspellen. Geniaal bedacht. Net als de ‘pilsjama’ van Heineken: die kun je lekker aantrekken bij nachtelijke wedstrijden, lam worden in je eigen bed en dan kotsen in je kussen als Kaapverdië bij het krieken van de dag in de blessuretijd gelijkmaakt tegen Saoedi-Arabië.
Natuurlijk is er dan ook het juichjack van Jumbo, begeleid door een reclame waarin Snollebollekes de zoveelste variant op Links rechts opvoert, omdat tien jaar auditieve terreur blijkbaar niet genoeg is en half Nederland straks in de rust van de WK-wedstrijden zijn televisie op stil moet zetten. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar ik wil Frank Lammers terug.
Ten slotte heeft Albert Heijn, dat als sponsor aan de KNVB verbonden is, de WKamerjas, compleet met patches van de KNVB en Albert Heijn, een spelersnaam op de rug en ‘snackzakken’ aan de voorkant. Ook hier wordt de Nederlandse voetbalfan weer ingekookt tot een zuipende, vretende luiwammes.
De oranje kamerjas wordt in de campagne aangeprezen door niemand minder dan Virgil van Dijk, Xavi Simons, Bart Verbruggen en Ryan Gravenberch. Neerlands trots, grote spelers. Maar uiteindelijk ook gewoon vakkenvullers bij het grootkapitaal.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant