Formule 1 Negentien jaar oud, pas bezig aan zijn tweede seizoen en nu al winnaar van de meest prestigieuze grand prix: Andrea Kimi Antonelli zou zomaar eens op weg kunnen zijn naar de wereldtitel. In Monaco trok hij zich van alle druk niets aan.
Andrea Kimi Antonelli voert tijdens de Grand Prix van Monaco het veld aan.
In een groot rond gebouw aan de Middellandse Zee is een reusachtige banketzaal vol ronde tafels, waar prins Albert II van Monaco zondagavond zal dineren met een tienerjongen in een smoking. Niet zomaar een tienerjongen: Andrea Kimi Antonelli, de 19-jarige Mercedes-coureur die als winnaar van de Grand Prix van Monaco volgens de traditie automatisch een uitnodiging krijgt voor een etentje met het staatshoofd van het mediterrane ministaatje.
De Italiaan, pas bezig aan zijn tweede Formule 1-seizoen, heeft het verdiend. In de straten van Monaco won hij zondag zijn vijfde race op rij, een overwinning waarvoor hij een dag eerder de basis had gelegd met een fabelachtig goede kwalificatieronde.
Antonelli is druk bezig het scenario uit te voeren dat een ándere sensationele racetiener tien jaar geleden al schreef: Max Verstappen, die net als Antonelli gezegend is met een enorm talent en eveneens al in zijn tweede F1-jaar voor het eerst won. Maar Antonelli gaat nog een stapje verder. Want waar het in 2016 voor Verstappen nog bij één zege bleef, heeft Antonelli een auto die hem in staat heeft gesteld om na zijn eerste triomf in maart te blijven winnen.
Niet gek dus dat de hospitalityruimte van Mercedes op donderdag uitpuilde van de pers voor een vraaggesprek met Antonelli. De vijf rijen stoelen die waren klaargezet, voldeden bij lange na niet; de journalisten stonden haast tot aan de achterwand van het vertrek.
Antonelli was er niet van onder de indruk en hoorde met frisse blik de vragen aan. Hij overzag de menigte vanaf een kruk aan een hoge tafel en nam de tijd voor zijn antwoorden, in perfect Engels. Tussendoor ging één van de smartphones af die als opnameapparaat voor hem op tafel lag. Hij drukte het belletje lachend weg.
Als Antonelli zijn titeljacht dit jaar voltooit, wordt hij niet alleen de jongste F1-kampioen ooit, maar ook de eerste Italiaanse kampioen sinds Alberto Ascari in 1953. Antonelli: „Ik weet hoe emotioneel wij Italianen zijn. Dus ja, de verwachtingen zijn hoog.”
Buiten heerste intussen de gebruikelijke gekte van een Monaco-weekend. Het parcours voert langs statige gebouwen en weelderige hotels. Op het terras van Hôtel de Paris werd iemand die schuin boven de racebaan zat te ontbijten, van z’n omelet beroofd door een meeuw. De vips die de exquise etablissementen kunnen betalen, krioelden rond in de extreem krappe paddock. Wie geluk had, kon tussen de bodyguards door een glimp opvangen van Kim Kardashian, Lewis Hamiltons nieuwe vriendin.
Direct naast paddock ligt een dealer van het exclusieve jachtenmerk waarvan Charles Leclerc (Ferrari) onlangs nog een nieuwe boot met speciaal voor hem geïnstalleerde buitenbar in ontvangst heeft genomen. Vergeleken met de superjachten die tijdens het raceweekend in de baai voor anker lagen omdat ze de stampvolle jachthaven niet in kwamen, leek Leclercs aanwinst haast op een rubberboot. Tussen de steigers vormde zich een drijvende file van kleine bootjes die de opvarenden van de superjachten afzetten bij de paddock.
De boten, de luxe, de sterren: het zijn Monaco-clichés. Maar ter plekke zorgen ze ervoor dat iedereen – inclusief de coureurs – zich ervan bewust is aanwezig te zijn bij wat, ondanks alle kritiek op het gebrek aan inhaalacties, nog altijd de meest prestigieuze en historische F1-race is.
Waar die context an sich al extra druk oplevert voor de rijders, is de sportieve uitdaging minstens zo groot: op zaterdag de moeilijkste kwalificatie van het jaar, en zondag 78 ronden uit de vangrail zien te blijven. En Antonelli draagt óók nog de last van de titelstrijd.
Eenmaal op de baan was bij hem niets te merken van alle stressfactoren. Zaterdagmiddag kwam de concurrentie erg dichtbij in de kwalificatie, want op het korte, bochtige baantje in Monaco is het natuurlijke voordeel van Mercedes nagenoeg geneutraliseerd. De sessie liep uit op een rechtstreeks duel tussen Antonelli en Verstappen. Allebei gleden ze met majestueuze precisie langs de vangrails. Verstappens laatste ronde resulteerde in een onverslaanbaar ogende tijd. Maar door de chicane na de tunnel en de twee krappe rechterbochten die de ronde afsluiten perfect te nemen, versloeg Antonelli de Nederlander met 0,043 seconden.
Antonelli’s kwalificatie was een klassiek staaltje Monaco-tovenarij – objectief gezien, en ook in de woorden van de coureur zelf. „Dat was wat je noemt een magische ronde.” Zijn veel ervarener teamgenoot George Russell was vier tienden van een seconde langzamer, een aanzienlijke achterstand op zo’n kort circuit als Monaco, en had naar eigen zeggen geen flauw idee waarom hij zo traag was. Geen onbelangrijk gegeven, als je bedenkt dat Russell gezien de overmacht van Mercedes vooralsnog Antonelli’s enige serieuze titelrivaal is.
In de race is van een eventueel gevecht om de overwinning tussen Antonelli en Verstappen al na twee seconden geen sprake meer. Verstappen komt wegens motorpech niet van zijn plek en valt uit. Antonelli rijdt vervolgens het grootste deel van de race ruim op kop. Tegen het einde krijgt hij, na een rode vlag wegens kapot asfalt in de laatste bocht, nog een herstart vanaf de startopstelling voor zijn kiezen. Maar ook dan blijft Antonelli rustig.
Dankzij zijn Monaco-overwinning heeft Antonelli een comfortabele voorsprong van 66 punten in de wk-stand. Als het zo doorgaat, kan hij zijn smoking in december weer uit de kast halen: voor het galadiner in Shanghai waar de wereldbeker wordt uitgereikt.