De lezersbrieven! Over de mensen die op het gras slapen in Ter Apel, (te) snel pratende presentatoren, drogeren, Palestijnse studenten, het falen van de jeugdzorg en respect in het leven.
Ik lees het stuk in de Volkskrant over de mensen op het gras in Ter Apel. Wanneer ik verder kom in het stuk, verandert er iets in mijn houding. Mijn ademhaling wordt hoger, ik span mijn buikspieren steeds meer aan en knijp mijn ogen steeds meer samen. Ik voel pijn als ik naar de gezichten op de foto’s kijk en ik kom eigenlijk tot de conclusie dat ik gewoon moet huilen. Ik kijk naar hen en ik zie mensen zoals ikzelf, mijn vrienden en buren.
Wederom wordt duidelijk dat politici nooit contact hebben durven maken met de mensen op het gras in ter Apel. Ik denk niet dat je dan achter het beleid zou kunnen staan dat wij nu als Nederland en EU aanhouden. In design thinking is de eerste stap naar een oplossing: empathize. Ga op onderzoek uit, en verdiep je in verschillende perspectieven van mensen die erbij betrokken zijn. Dat is voor mij de weg naar menselijke oplossingen.
Loes Hullegien, Den Haag
Beste Eva, Carrie, Jeroen, Tim, Beau, Humberto, Renze, Leonie, Wilfred, Hélène, Johan, René en iedereen die zich aangesproken voelt: mag het iets zachter? Ik kijk graag naar goede gesprekken op televisie, maar steeds vaker haak ik af bij de opgejaagde toon waarmee de autocuetekst de camera in wordt geschreeuwd. Alsof elke intro, elke vraag en elke overgang in recordtempo moet worden afgevuurd.
Probeer het eens wat rustiger. Kijk op. Adem in. Laat een stilte vallen. Praat met ons, niet tegen ons. Desnoods zonder autocue. Met iets meer zen. De wereld is al luid genoeg.
Hans Peltenburg, Gouda
Hoe voorkom je dat je steeds wordt gedrogeerd en verkracht? De oplossing is evident. Je moet het vóór zijn. Drogeer altijd de verkrachter vóórdat hij jou drogeert. Ik noem dit ‘preventief drogeren’. Ik zal binnenkort een website met praktische tips online zetten. Die noem ik dan Botherless.
Tot die tijd kun je ook prima terecht op de huidige websites waar mannen elkaar tips geven over hoe je het ongemerkt drogeren praktisch aanpakt.
Ik zal grappen over dat je met een gedrogeerde man in huis niet veel verschil zal merken, achterwege laten. Zo flauw. En mogelijk olie op het vuur. Want als ze zich in de zeik gezet voelen, schijnt de drang om te drogeren en te verkrachten sterker te worden. Dat moeten we niet hebben.
Hoe dan ook: leg je man plat, voordat hij jou plat legt. Simpeler kan het niet. En effectief is het zeker. Iedereen lekker uitgerust. Niemand met inwendige bloedingen of onfatsoenlijk weergegeven op een misdadige website. Alleen maar winnaars.
Lotje van Veersen, Hilversum
Sheila Sitalsing kan mijn gedachten lezen, want wat zij schrijft in haar column is precies zoals ook ik denk over de schandalige houding ten opzichte van deze Palestijnse studenten.
En dan ook de prachtige woorden van Lieke Marsman als besluit van haar column, die zijn prachtig en zeer zorgvuldig gekozen. Ik bewonder beide vrouwen ook zeer om hun zo ware en heldere taalgebruik.
Betty Hoek, Oegstgeest
Volgens de burgemeester van Stadskanaal moet Nederland leren van tragedies, zoals de kindermishandeling in zijn gemeente. Als we één ding geleerd zouden moeten hebben is het dat steeds meer geld in het systeem pompen niet werkt. Misschien zouden we eens de andere kant op moeten gaan, door het aantal instanties dat zich met jeugdzorg bezighoudt, drastisch in te krimpen.
De voordelen zijn in elk geval op te noemen: minder overleggen, minder communicatie, dus minder miscommunicatie, minder spreiding van verantwoordelijkheden, dus minder afschuiven. Meer tijd voor het echte werk en een eenvoudige manier om slechts één persoon verantwoordelijk te maken voor het hele traject van melding tot oplossing.
A. van Mourik, West Betuwe
Voor iedereen die weinig respectvol met anderen en het leven omgaat het advies, zo niet de verpichting om alle columns van Thomas van der Meer in het Magazine te lezen. Wat zijn zijn bijdragen waardevol.
Mark Molenaar, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant