Members…Don’t!, het anderhalf uur durende, nieuwe dubbelalbum van drummer Tyshawn Sorey is zijn bewerking of interpretatie van Members, Don’t Git Weary van Max Roach uit 1968. Ook Soreys indrukwekkende nieuwe versie is een weerslag van de turbulente actualiteit, en nog wat grootser en complexer opgezet dan het meeslepende originele werk.
Je moet er echt even voor gaan zitten en je laten overrompelen door de klaterende pianoakkoorden van Lex Korten, de vuurspuwende trompet van Adam O’Farrill (die eerder dit jaar ook al zo verraste met zijn eigen album Elephant) en de wild om zich heen meppende Sorey zelf.
Hij zegt beïnvloed te zijn door de suites van Charles Mingus en je hoort eenzelfde begeestering terug. Deze bewerking is vooral anders, niet zozeer beter of minder dan het origineel. Dat is slechts een uitgangspunt voor intense stijloefeningen, die worden besloten met gospelzang van Fay Victor, trouw aan het titelstuk van Roach.
Tyshawn Sorey
Members...Don’t!
Jazz
★★★★☆
Pi Recordings
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant