Sjoerd Sjoerdsma sloeg toch maar gewoon linksaf toen hij als eerste minister uit het kabinet-Jetten op de splitsing tussen links en rechts arriveerde.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Sjoerd Sjoerdsma had dan toch een meevaller, donderdag in de Tweede Kamer. ‘Ik denk dat we vandaag een grote stap vooruit zetten’, aldus de D66-minister van Ontwikkelingssamenwerking. Niets dan lof ook voor Progressief Nederland, dat tot voor kort nog harde oppositie tegen hem voerde. ‘Dit is voor een heel belangrijk deel te danken aan de constructieve opstelling van Pro.’
Eentje moet altijd de eerste zijn. In een vorig politiek tijdperk, ten tijde van het tweede kabinet-Rutte, was het minister Stef Blok die er tot zijn schrik achter kwam dat hij met zijn woonbeleid vastliep in de Eerste Kamer. Een destijds nog onwaarschijnlijk monsterverbond met D66, ChristenUnie en SGP redde de meubels. Dat zette de toon: een reeks akkoorden volgde. In feite transformeerde Rutte II tot een vijfpartijencoalitie.
In de ploeg van premier Rob Jetten was Sjoerdsma dit jaar de eerste die tegen de beperkingen van het minderheidskabinet opliep: zijn begroting, nog opgesteld door het kabinet-Schoof, dreigde in de Eerste Kamer te stranden op verzet van de voltallige oppositie.
Het rechterkamp dacht hij in eerste instantie binnen te hebben, totdat hij dat van zich vervreemdde met de aankondiging dat hij het budget voor de Unrwa, de VN-hulporganisatie voor Palestijnse vluchtelingen, in ere herstelde. Van links hoefde hij het ook niet te hebben zolang hij voor honderden miljoenen bezuinigde op ontwikkelingssamenwerking. Weg meerderheid.
Zo belandde Sjoerdsma op de splitsing waar veel van zijn collega’s gaan komen: naar links of naar rechts? Zoals te verwachten viel, werd het links. Een groot deel van de rechtse oppositie (PVV, FvD, Groep-Markuszower) stond immers al op de zwarte lijst van de coalitie, of is daar onlangs op gekomen vanwege rabiate, rechts-extremistische uitlatingen.
Een ander deel, de BBB, zal nooit samenwerken met Jetten zolang die niet uitsluit dat er saneringen volgen in de veehouderij. De partijen die op die flank overblijven (SGP en JA21) hebben te weinig zetels in de Eerste Kamer. Naar links dan dus maar, waar Pro het gat in beide Kamers bijna helemaal kan vullen, zeker omdat een deal met die partij ook de steun van partijen als de ChristenUnie en Volt dichtbij brengt.
Voor Jetten en Henri Bontenbal (CDA) is dat geen probleem. Toen zij in de winter nog samen formeerden, schreven zij een concept-regeerakkoord waar het linkerdeel van de Kamer welwillend op reageerde. Het massieve verzet ontstond pas toen de VVD zijn geurvlag op de eindversie had achtergelaten. De VVD, die zelf ook wel ziet dat de vluchtroutes over rechts snel afbrokkelen, is nu dus de partij die overtuigd zal moeten worden dat de redding van dit kabinet op links ligt.
Met het oog op de bestuurlijke rust en voorspelbaarheid die Jetten bij zijn aantreden beloofde, zou het wel schelen als nu niet elke minister voor zichzelf het wiel gaat uitvinden, met alle vertraging van dien. Aan Sjoerdsma’s zendingsdrang in de ministerraad zal het niet liggen. Zoals hij donderdag betoogde: ‘De bereidheid om iets dat nog niet volmaakt is beter te maken; ik kan daar alleen maar waardering voor hebben.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant