Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
is tv-producent en regisseur. Voor Volkskrant Magazine stelt ze wekelijks de lezersrubriek Wat Zou U Doen? samen.
Ik begeleid stagiaires social work van 19 tot 25 jaar. De werksfeer is informeel en open. Stagiaires krijgen geen vergoeding en ik ben mede daarom flexibel met afmeldingen. De laatste tijd melden stagiaires zich soms af omdat ze zich die dag ‘mentaal niet oké’ voelen. Ik waardeer hun openheid en vind het belangrijk dat emotioneel welzijn bespreekbaar is. Tegelijkertijd merk ik dat het bij mij schuurt. Als ik me mentaal niet goed voel, ga ik wél werken. Is het redelijk om te verlangen dat zij gewoon komen? Of houd ik me dan vast aan een ouderwets idee waarin doorwerken belangrijker is dan ‘mentale veiligheid’ op het werk? Vrouw (26), naam bij redactie bekend
Als student social work denk ik dat dit onderwerp niet zwart-wit is. Aan de ene kant is het positief dat studenten herkennen wanneer het mentaal niet goed gaat en dit ook durven uit te spreken. Aan de andere kant is het belangrijk dat studenten leren dat je je niet bij elke mentale dip kunt ziekmelden. Daarom lijkt het mij verstandig dat een stagebegeleider eerst het gesprek aangaat om te begrijpen wat er speelt. Else van Wijk (22), Meteren
Ik heb in de zorg gewerkt, ongeveer twintig jaar daarvan als leidinggevende, en daar meldden mensen zich ook weleens bij mij af met ‘vage’ klachten. Dan zei ik hetzelfde als wat mijn moeder had gezegd: ‘Probeer het maar, en als het echt niet gaat, ga je naar huis’, en het werkte eigenlijk altijd. Marianne Hageman (68), Amsterdam
In onze organisatie mogen stagiaires, als ze zich minder voelen, toch komen. Het team waarin ze actief zijn geeft ze de noodzakelijke veiligheid om er toch te kunnen zijn. Dit is tenslotte ook leren. Stagiaires die zich dan toch blijven afmelden, zouden voor zichzelf de keuze mogen maken of dit het juiste vak voor ze is. Piet Dupont (64), Eindhoven, werkzaam in maatschappelijke opvang
Stagiaires social work zijn aan het leren. Zij moeten leren hoe zij hun mentale issues kunnen inbrengen op hun werk. Dit is ook de uitnodiging aan en de positie van hun toekomstige cliënten. Bij jouw rol hoort ook om met hen uit te zoeken of hun mentale gezondheid past bij het werk, of dat ze eigenlijk (eerst) zelf in therapie moeten. Als ze zich steeds (mentaal) ziek kunnen melden wordt dit waarschijnlijk niet duidelijk. Bob Weysters (57), Nijmegen, maatschappelijk werker
Ik heb jaren stagiaires begeleid. Bij een stage hoort dat je op mindere dagen komt werken. Mentale veiligheid bereik je door uit te leggen dat een mindere dag er mag zijn met dan maar wat minder resultaat die dag. Lieke Beijen (34), Utrecht
Uit eigen ervaring weet ik dat stagelopen zwaar kan zijn. Ik heb me eens met een smoesje afgemeld vanwege mentale problemen. Als u de openheid en goede sfeer wilt behouden, zou ik aanraden de drempel te verlagen. Misschien is een halve dag een optie? Of aangepaste verantwoordelijkheden? Aafke Vlaming (27), Nijmegen
Ziek is ziek, daar is geen twijfel over. Als je gewoon een dagje voor jezelf nodig hebt, neem je een vrije dag. Ik merk een groot verschil in mentaliteit bij de stagiaires van 18 tot 20 jaar en die van een paar jaar geleden, en worstel er ook mee. Anne Meester (39), Wijdenes
Jullie gezamenlijke doel is een stevige social worker af te leveren. Vraag ruggensteun van je leidinggevende, want het kan leiden tot het einde van een stage. Dat is geen drama en geeft duidelijkheid. Wim Zevering (70), Ermelo, verpleegkundige, oud (praktijk)begeleider
Ik val onder de groep mensen die ik zou omschrijven als ‘mentaal slecht weerbaar’. Vaak heb ik me afgemeld met een griep op dagen dat werken mentaal niet gaat. Daar komt schaamte bij kijken. Zie het als een goed teken dat stagiaires de echte reden van hun afwezigheid geven. Als mensen vaak afwezig zijn, kan daar een gesprek over worden gevoerd, maar houd de opgegeven reden buiten de probleemstelling. Anders creëert u een cultuur waar er niet minder wordt afgemeld, maar wel meer wordt gelogen. Jimke Laarhuis (23), Zeist
Werken op een baaldag is de beste remedie om je beter te gaan voelen. Jan Teeuwen (63), Well
Als docent zeg ik tegen studenten (16+) altijd: thuisblijven maakt de mens niet beter, integendeel. Ik voeg er vaak aan toe dat ze desnoods niets hoeven te doen, maar sowieso moeten proberen te komen. Je huis uit dus, dat werkt louterend. Gert Bosman (63), Almere, docent mbo
Hoeveel werkgevers accepteren een afmelding wegens ‘niet oké voelen’? Nul. Gun uw stagiaire de kans om te ervaren dat je ‘down’ kunt beginnen aan een werkdag, om na alle contact en activiteit in het werk weer monter en fris te zijn. Maria Rademaker (64), Leiden
Zelf vind ik het best dubbel. Je stage is juist de periode waarin je werkervaring opdoet. Daarom snap ik ook dat je denkt: als ik me mentaal niet oké voel, hoe ga ik dan straks fulltime werken? Je mentale gezondheid daarentegen is ook belangrijk. Soms heeft rust nemen juist op de lange termijn meer waarde, omdat je anders het risico loopt dat het alleen maar erger wordt. Uiteindelijk heb je meer aan jezelf als je goed in je vel zit dan wanneer je jezelf blijft pushen terwijl het eigenlijk niet gaat. Zeynep Gashi (22), Arnhem
Het ouderwetse idee is de ideale manier voor werkgevers of begeleiders; werk hoeft niet per se leuk te zijn. Het excuus ‘ik ben mentaal niet oké’ gebruiken om niet naar je stage te gaan, vind ik een te makkelijke manier. Uiteindelijk ga je om te ervaren hoe het werkleven in elkaar zit. Je gaat ook om je netwerk te verbeteren, nieuwe mensen te leren kennen en nieuwe dingen te leren. Als je je stage niet leuk vindt, praat er dan met je docent of met je begeleider over hoe het voor jou leuker kan worden. Abdus Bostanci (22), Duiven
Onlangs ben ik erachter gekomen dat mijn beste vriendin (54) enkele jaren geleden seks had met mijn toen 18-jarige zoon. Het was niet tegen zijn zin, maar hij heeft zich er lang rot over gevoeld. Ik voel me verraden door haar, en boos omdat zij mijn kind opzadelde met zo’n geheim. Het probleem is nu dat vrienden graag zien dat het goed komt tussen ons, met het oog op toekomstige jubilea. Ik heb hier geen behoefte aan. Was ze een man die mijn 18-jarige dochter had verleid, was iedereen daar woest over. Moet ik het goedmaken ten behoeve van mijn sociale leven, of niet? Vrouw (53), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (maximaal 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 8 juni: wzud@volkskrant.nl. Heeft u zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (maximaal 110 woorden) naar wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie staat online en kan worden geredigeerd en/of ingekort.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant