Koundé met Vuitton-tas, Mbappé in Dior: afgelopen vrijdag werd in Clairefontaine weer de blauwe loper uitgerold voor het jaarlijkse defilé van het Franse nationale elftal. De grote vraag: wie heeft de meeste aura?
Midden in het uitgestrekte Forêt de Rambouillet ligt het Centre National du Football de Clairefontaine-en-Yvelines. Grind dempt er elke voetstap en de wind beweegt de toppen van de beuken, waarna een zachte ruis als een golf door het woud gaat. Wie binnentreedt, ziet achter het groen het 19de-eeuwse Château de Montjoye, met trainingsvelden er voorzichtig tussen neergelegd.
Geen pompeuze, paleisachtige grandeur, maar de ingetogen elegantie van een oud, Frans landhuis. Fluitende vogels, het zachte kraken van takken en de wind die door duizenden bladeren trekt. Zandkleurige gevels, hoge ramen, grindpaden, oude bomen die er al stonden lang voordat Zinedine Zidane, Thierry Henry en Kylian Mbappé er arriveerden. Dit is de plek waar generaties Franse voetballers werden gevormd en opgeleid, en waar het nationale elftal samenkomt.
Dat kalme, bijna afgezonderde karakter was precies de bedoeling toen Clairefontaine werd ingericht als centrum van het Franse voetbal. Een oase van rust waar spelers zich konden losmaken van de buitenwereld. Maar rustig is het er allerminst op vrijdag 29 mei, als de spelers van het Franse nationale elftal er arriveren in hun gesponsorde Volkswagens met chauffeur. Dan verandert Clairefontaine in een modeshow, en wordt de blauwe loper letterlijk uitgerold.
Het is de afgelopen jaren traditie geworden, de aankomst van de Franse voetballers in Clairefontaine, waarbij voetbaltalent even pas op de plaats maakt en de aanwezige fotografen en journalisten vooral geïnteresseerd zijn in één ding: wie draagt wat? In gen Z-termen: wie heeft de meeste aura? Oftewel: hoe hip, charmant of aantrekkelijk is iemand?
Dat aura van Franse voetballers is niet weg te denken uit het moderne voetbal en laat zich samenvatten als mix van moeiteloze flair, atletische dominantie en onmiskenbare zelfverzekerdheid. Met hun fysieke kracht en hun technische elegantie domineren ze zowel internationale toernooien als topcompetities. Diezelfde elegantie is terug te zien in hun outfits.
Het waren Franse voetballers die eind jaren negentig, begin jaren nul begonnen met dure, modieuze kleding, gedurfde sportswear en rebelse kapsels. Denk aan de opstaande kraag van Eric Cantona, zijn schapenvachtjassen, oversized tweedblazers en donkere zonnebril. Of neem David Ginola, die met zijn lange haar, zijden overhemden met open hals en zijn maatpakken een stijlicoon in de jaren negentig was. Hij werd ambassadeur voor L’Oréal en deed de grens tussen voetballer en model vervagen.
Ook Emmanuel Petit had in die periode dat zo geroemde aura. Zijn typisch Parijse kunstenaarsesthetiek – veel denim, oversized leren bomberjacks – liet streetwear er elegant uitzien. Hetzelfde geldt voor huidig bondscoach Didier Deschamps, die eind jaren negentig de meer preppy kant van de Franse voetballersmode vertegenwoordigde met zijn strakke designerhemden, fijngebreide truien en getailleerde overjassen. Zij overbrugden de kloof tussen het voetbalveld en de catwalk en effenden het pad voor luxe voetbalmode en de hedendaagse blokecore, de modetrend die retrovoetbalcultuur combineert met coole streetwear.
De modeshow in Clairefontaine is dus niets nieuws, maar hij wordt elk jaar groter. De outfits van de nieuwe generatie Franse spelers, de New Wave genoemd, worden met evenveel spanning afgewacht als hun sportieve prestaties. Met miljoenen volgers op Instagram zijn de Franse voetballers en hun outfits voortdurend onderwerp van gesprek.
Sommigen werken samen met grote kledingmerken, zoals Mbappé met Dior en Jules Koundé met Jacquemus. Mike Maignan wordt regelmatig gespot in kleding van Drôle de Monsieur, het Franse herenkledingmerk dat jarenzeventig- en jarennnegentignostalgie combineert met moderne stijlen. De voetballers zijn uitgegroeid tot ware modeinfluencers en trekken de aandacht van zowel voetbal- als modefans. Én van tegenstanders.
Jules Koundé weet dat als geen ander. Koundé is verdediger bij Les Bleus, het Franse nationale elftal, en bij de Spaanse voetbalclub Barcelona. Zijn outfits zijn zorgvuldig opgebouwd, gelaagd, soms bijna overdreven precies, en lijken vaak eerder ontworpen voor een fotoshoot dan voor een trainingsdag. Denk aan een bontmuts met kleppen (een zogeheten chapka) van Chanel, moonboots van Ugg, leren jassen en een op maat gemaakte handtas van Louis Vuitton van een miljoen. Zijn kledingkeuzes zijn in Frankrijk dan ook omstreden.
Hij haalde de krantenkoppen toen hij twee jaar geleden op het trainingskamp van het nationale elftal arriveerde in een zwarte Simone Rocha-rok met daaronder veterlaarzen. De outfit leverde hem zowel lof als kritiek op, want waar in bepaalde culturen rokken al eeuwenlang deel uitmaken van de herenkleding, zoals de sarong in Zuid-Azië of de djellaba in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, is dat in Europa anders.
Koundés zogenaamde extravagante outfits leidden tot verontwaardiging bij (extreem)rechtse figuren die vonden dat hij een ‘woke cultuur’ promootte en de traditionele mannelijkheid in het voetbal ondermijnde – alsof dat inherent iets slechts is. De Franse oud-international Jérôme Rothen sprak bijna schuimbekkend zijn afkeuring uit in zijn podcast met de toepasselijke titel Rothen s’enflamme (Rothen vat vlam). ‘Het is een gigantisch circus’, zo raasde hij.
A post shared by Moon Sport Es (@moonsportes)
Ook Ibrahima Konaté moest het ontgelden. De Liverpoolspeler droeg bij aankomst in Clairefontaine een groene hoodie, volledig dichtgeritst, waardoor zijn gezicht niet zichtbaar was. Die deed denken aan de modieuze hoed van Memphis Depay die in 2015 de gemoederen in Nederland bezighield. Voetballers die een hoed dragen, grensoverschrijdend gedrag! Om maar niet te beginnen over zweetbandgate tijdens het afgelopen EK. ‘Who cares?’, zei Memphis over alle ophef over zijn modekeuzes.
Koundé zal er ongeveer hetzelfde over denken. Trouw aan zichzelf en zijn stijl en ver verwijderd van de kledingclichés van de gemiddelde voetballer, trekt de Franse voetballer zich niets aan van de ongeschreven regels van de voetbalwereld. De beruchte rok was niet de eerste keer dat de kledingkeuze van de verdediger voor controverse zorgde. Toen hij eens op hakjesvan een paar centimeter in Clairefontaine verscheen, kwamen alle homofoben en vrouwenhaters onder hun steen vandaan om hun afkeuring op sociale media te uiten. Koundé trok zich er ook toen weinig van aan.
Ook Kylian Mbappé maakt deel uit van de Clairefontaine-catwalk. Volledig uitgedost in Dior, het Franse luxelabel waar hij al sinds 2021 ambassadeur van is, verscheen hij afgelopen vrijdag in Clairefontaine. De zomercollectie van 2026 van Dior, ontworpen door de Noord-Ierse Jonathan Anderson die sinds juni 2025 alle divisies van het modemerk leidt, werd eerder al geïntroduceerd door Mbappé. Toen ging hij gekleed in onder meer een klassieke zwarte smoking en in een grijs pak met gestreept overhemd.
Wie naar Koundé kijkt, naar Konaté en Mbappé en zelfs naar meer ingetogen spelers als keeper Robin Risser of middenvelder Aurélien Tchouaméni, ziet een voortzetting van iets wat altijd al in de Franse voetbalcultuur zat. Hun gang over de blauwe loper is een ritueel geworden dat onlosmakelijk verbonden is met Les Bleus. Zonder een bal te spelen heeft Frankrijk déze competitie al gewonnen.
In aanloop naar het Wereldkampioenschap voetbal in Canada, Mexico en de Verenigde Staten speelt Frankrijk twee uitzwaaiwedstrijden, (oefen)wedstrijden die nationale voetbalteams spelen vlak voordat ze vertrekken naar een groot internationaal toernooi. Op donderdag 4 juni treden Les Bleus aan tegen mede-WK-ganger Ivoorkust. Vier dagen later, op 8 juni, is Noord-Ierland de tegenstander. Daarna reist het team af naar Boston in de VS.
Dit artikel is 4 juni aangepast. In een eerdere versie stond een foto van Jules Koundé die door AI bleek te zijn gegenereerd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant