Het scenario van het gezellig uitzwaaien van Oranje voor het vertrek naar het WK verdween naar de prullenbak, want alleen de tegenstander had reden tot feest. Algerije won in Rotterdam (0-1) van Nederland.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De dribbelaar die soms schitterde in de Kuip, in het shirt van Feyenoord, deed vijf minuten voor tijd wat hij zo geweldig kan. Anis Hadj Moussa sloop slingerend naar binnen en legde de bal met een perfecte curve in de verre hoek, buiten bereik van doelman Robin Roefs. De harten van duizenden Algerijnen dansten van vuur en geluk, terwijl het stille volk in oranje afdroop, nog voor het commercieel zo bedachte uitzwaaien nooit echt op gang kwam.
Kansen benutten. Vooral dat basale aspect van het voetbal, daar waarom het allemaal is begonnen, moet aanmerkelijk beter bij Oranje. Het Nederlands elftal liet voor rust een behoorlijke indruk achter voor het vertrek naar New York, in de volgende etappe van de voorbereiding op het WK in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. Een doelpunt of twee had het optreden cachet gegeven.
Donyell Malen bijvoorbeeld, binnen een half jaar bijna in de adel verheven in Rome na een ongekende reeks doelpunten, had best een keer of drie kunnen scoren tegen de Algerijnen. Hij oogde gretig, snel en behendig soms, maar alleen dat scoren lukte niet.
Het kan best zo zijn dat de opstelling van woensdag ook het elftal op 14 juni zal zijn, voor het eerste WK-duel tegen Japan in Dallas, op Mats Wieffer na dan. Doel: Bart Verbruggen. Achterin, van rechts naar links: Denzel Dumfries, die woensdag was geschorst, Jan Paul van Hecke, Virgil van Dijk en Micky van de Ven. Op het middenveld Ryan Gravenberch, Frenkie de Jong en Tijjani Reijnders. In de voorhoede Crysencio Summerville, Donyell Malen en Cody Gakpo.
Mocht Memphis Depay snel aan fitheid winnen, dan zou hij in de spits kunnen verschijnen, en Malen op rechts. Vooralsnog maakte invaller Depay een sjokkende indruk, met een paar keer gevaarlijk balverlies.
In de stromende regen, vooral tijdens de eerste helft, ontstond een best aantrekkelijk duel in de sfeervolle Kuip. De reuring op de tribunes kwam vooral door de hartstocht van duizenden Algerijnen, die van overal waren gekomen. De passagiers stapten uren voor de aftrap op de verstopte wegen rond de Kuip uit de auto bij de chauffeur en liepen over de weg verder, om eenmaal in het stadion te zingen, met vlaggen te zwaaien, te juichen en af en toe een paar vuurpijlen te ontbranden, op een dag met sowieso veel show. Jonna Fraser zong voor de aftrap en in de rust was er een heus, als halftimeshow aangekondigd optreden van Roxeanne Hazes.
Het felle oranje van Nederland, dat ook de wegwerkers op de A2 uitstekend zou staan, trok zoveel mogelijk naar voren, zeker voor rust, toen het oneindige, ritme verstorende wisselen nog niet was begonnen. De bedoelingen van bondscoach Ronald Koeman waren duidelijk. Aanvallen met overleg, in de formatie 4-3-3. Niet te lang en te vaak breed spelen. Snel de diepte zoeken, om de vlotte mannen voorin aan het werk te zetten, of in een één-tegen-éénpositie te manoeuvreren.
Zoals verwacht speelden de Algerijnen, die hun WK beginnen tegen wereldkampioen Argentinië, vrij defensief, met technisch vaardige, rustige spelers, en oudgediende Riyad Mahrez (35) nog steeds als spelbepaler.
De mooiste aanval van de eerste helft was van Nederland, door vier spelers op rij die snel diepte zochten. Van Van Hecke naar debutant Summerville, via Reijnders naar Malen, die de paal raakte. Summerville had een beetje pech in de 45 minuten die hem waren gegeven. Twee keer gaf hij de bal lekker voor, maar bij de eerste keer stond hij net buitenspel, waardoor de treffer van Reijnders niet telde. De tweede keer wist Malen van dichtbij niet te scoren.
Malen als spits was als de logische beslissing van Koeman nu Depay nog weinig ritme heeft na een blessure. Depay viel na rust in, waarna Malen naar rechts verhuisde. Mats Wieffer was rechtsachter, nu Dumfries voor een duel was geschorst en mocht mijmeren over zijn aanstaande transfer naar Real Madrid, een nieuwe mijlpaal in de ongelooflijke loopbaan van Dumfries.
Oranje had voor rust zeker moeten scoren en kreeg een geweldige kans tegen, via een snelle uitval, waarbij Van de Ven zijn ontzagwekkende snelheid toonde door met een indrukwekkende sprint en een tackle te redden wat er te redden viel. Na rust wisselde Koeman meteen vijf keer, en zijn collega Vladimir Petkovic zelfs zes keer.
Met doelman Robin Roefs verscheen een tweede debutant op het veld. Bij de Algerijnen viel onder meer Anis Hadj Moussa van Feyenoord in, nadat Ramiz Zerrouki van FC Twente voor rust had gevoetbald. De opvallendste Algerijn was doelman Luca Zidane, zoon van de Fransman met Algerijnse wortels Zinedine.
Mede dankzij Zidane won Algerije. Duizenden Algerijnen vierden feest. Iedereen in oranje keek beteuterd en zwaaide lauwtjes uit, maar niet volgens het beoogde scenario.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant