Het dubbelportret Mama’ku, over een moeder en dochter die naar Indonesië reizen, is met fraaie dansopnamen doorspekt.
is filmredacteur van de Volkskrant.
Ze praten langs elkaar, moeder en dochter Pelupessy. Dertiger Cheroney wil méér weten: wat maakt dat hun contact zo wringt? Maar Laura houdt af: ze noemt haar dochter ‘verwend’.
De camera vormt een middel om door de impasse te breken, in Mama’ku – Van Jakarta tot de Molukken. Danser en choreograaf Cheroney Pelupessy kwam zelf op het idee voor de documentaire, waarin zij en haar moeder terugreizen naar Jakarta en het Molukse eiland Saparua, waar de oorsprong van hun familie ligt. Ze vroeg Sven Peetoom voor de regie, de maker (met Juliette Dominicus) van Indisch zwijgen (2022) en Tussen wal en schip (2024).
Twee beschadigde zielen zijn het, Laura en Cheroney. Getekend door het (verzwegen) verleden vol huiselijk geweld, dat generaties lang doorwerkte. Je zou net wat meer van ze willen weten, in dit met fraaie dansopnamen doorspekte dubbelportret, dat in de bioscoop vooraf wordt gegaan door de korte fictiefilm Sudah. Toch is de moeizame toenadering tussen moeder en dochter aangrijpend.
Documentaire
★★★☆☆
Regie Sven Peetoom
74 min., in 72 zalen.