Games ontdekken? De gameredactie kiest om de week een (nieuwe) game die aandacht verdient. Pragmata is totaal geflipt, maar goddank: eindelijk weer eens iets volstrekt nieuws.
is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
Als je ongezond veel gamet en het leuk vindt om je in álle nieuwe blockbusters te storten, raak je af en toe overvallen door een wat mistroostig gevoel. Een soort gamers-déjà vu: het idee dat je alles al eens eerder hebt gedaan. Dat je bent vastgelopen in een herhaling van zetten.
Hoe bloedmooi en spannend de nieuwe James Bond-game 007 First Light ook is – ik ben net begonnen, dus geef me nog een paar levels – je herkent de spelsystemen en de mechanics. Ja hoor, je moet je weer verstoppen achter een krat munitie. En in stealthmodus door vijandelijk gebied kruipen. Of aan richeltjes hangen, om ongezien langs de buitenkant van een gebouw of rots te glijden. Zoals Lara Croft (Tomb Raider) en Nathan Drake (Uncharted) het al een jaar of dertig doen.
Is alles al eens gedaan? Grijpen de gameontwikkelaars steeds terug op oude ideeën? Je denkt het weleens. Kijk ook naar de verslaving aan remakes, en eindeloze reeksen als Final Fantasy en Resident Evil.
Ik verlang vaak terug naar de tijd van de PlayStation 3. Die verscheen in 2006, toen de techniek en rekenkracht een enorme sprong maakten en er ineens van alles mogelijk was. Je werd meegesleurd in verhalen, van bijvoorbeeld The Last of Us. Of je ontdekte voor het eerst de open werelden van Skyrim. Het moderne gamen kreeg hier vorm. O, zalige nostalgie.
Maar soms, goddank, krijg je ineens weer dat gevoel van opwinding, bij een game die tóch weer iets anders probeert. Ik heb dat de laatste weken bij Pragmata, een game die nergens op lijkt.
Het verhaal en de setting zijn te bizar voor woorden. Je loopt als een werknemer rond op de maan, die gekoloniseerd is door de mens. Maar de mens is er verdwenen en vervangen door AI-robots. Tot zover nog niet echt onvoorstelbaar.
Maar dan: je ontmoet een kleine robot, een ‘pragmata’, die is vormgegeven als een veel te schattig meisje in een blauwe jas. Ze kruipt op je rug, omdat jullie samen de strijd moeten aangaan tegen de robots, die steeds groter en enger worden. Een wat merkwaardige gevechtseenheid, maar het went.
Ook omdat het vechtsysteem fantastisch is, en er een stoot energie door je lijf jaagt. Loop je tegen een robot aan, dan bestuur je eerst het meisje, de pragmata. Zij moet de vijand hacken door snel door een blokkenschema op je scherm te klikken. Doe je dat in de goede volgorde, dan worden de zwakke plekken van de robot zichtbaar. En dan neemt de vaderfiguur het gevecht over, met schokgolfkanonnen en lasers.
Het is compleet idioot, maar de adrenaline spuit uit je oren. Want Pragmata is vooral nieuw: er gebeurt iets anders, en je vecht zoals je dat nooit eerder hebt gedaan.
Een totaal geflipt maar prachtig spel, dat van mij de PlayStation 3-trofee krijgt. Het wachten is op deel twee, maar dat is nu een keer niet erg.
Pragmata van Capcom is te spelen op de Xbox, PS5, Nintendo Switch 2 en pc. Prijs: ongeveer 55 euro.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant