De lezersbrieven! Over de inzet van AI om mensen op te sporen die dreigen en haat zaaien op sociale media, de column van Jolande Withuis en bekertjes langs de route van een marathon.
Al dat bedreigen op (a)sociale media lijkt me erg eenvoudig en goedkoop aan te pakken. Tot voor kort kostte het veel mankracht om achter de (vermeende) daders aan te gaan. Maar dat is nu allemaal anders.
Laat AI het opknappen! Een algoritme dat speurt op sociale media naar bedreigingen en haat zaaien; identificeert de dader (bijvoorbeeld middels een IP-adres) en stuurt de dader een bericht dat NAW-gegevens bekend zijn bij de politie (of er wordt meteen een bekeuring verstuurd). Misschien nog met de opmerking dat bij herhaling de dader vervolgd zal worden. Klaar. Kost niks (sterker: levert geld op) en maakt het de daders een stuk moeilijker om ‘anoniem’ hun trieste hobby uit te oefenen.
Juridisch (en logistiek) is het vergelijkbaar met snelheidsovertredingen: te hard rijden, je wordt geflitst, bekeuring thuis. Dit kan dus ook met bedreigingen op sociale media (of e-mail): je bedreigt iemand, je wordt betrapt (door AI), en je krijgt een bekeuring thuis.
Maarten van Rooij, Nijmegen
Met instemming las ik de column van Jolande Withuis over het seksuele geweld dat Hamas op 7 oktober 2023 tegen Israëlische vrouwen heeft gepleegd. Het werd tijd dat iemand hier in Nederland iets over schrijft.
Te vaak worden dergelijke misdaden tegen vrouwen gerelativeerd door ze weg te strepen tegen ander oorlogsgeweld. Maar seksueel geweld dat specifiek tegen vrouwen wordt ingezet, verdient een eigen morele veroordeling. Het gaat om vernedering, ontmenselijking en het aanvallen van vrouwen omdat zij vrouw zijn.
Wie opkomt voor vrouwenrechten kan niet zwijgen wanneer vrouwen worden verkracht, seksueel gemarteld of verminkt. Dat geldt dus ook voor Israëlische vrouwen op 7 oktober. Wij, van de Joods-Islamitische Vriendengroep, vinden dat geweld tegen vrouwen nooit afhankelijk mag zijn van politieke loyaliteit. Een recent voorbeeld is een zwangere vrouw van een Gazaanse vluchteling die slachtoffer werd van Nederlands politiegeweld. Ongeacht wie haar echtgenoot is: zij heeft dat geweld niet uitgelokt.
Werkelijke solidariteit betekent dat wij geweld tegen vrouwen afwijzen, ongeacht wie de dader of wie het slachtoffer is. Geweld tegen vrouwen is niet normaal. Niet in vredestijd. Niet in oorlogstijd.
Salima Essakkati, namens de Joods Islamitische Vriendengroep Nederland, Enschede
Met veel instemming las ik de column van Jolanda Withuis. In een tijd waarin maatschappelijke en internationale kwesties vaak worden gereduceerd tot morele slogans of groepsdenken, biedt zij juist wat een kritische krant als de Volkskrant nodig heeft: een intelligente, goed onderbouwde en onafhankelijke analyse.
Wat mij in het bijzonder aansprak, is dat Withuis weigert weg te kijken van de concrete gevolgen van ideologieën en machtsstructuren voor mensen van vlees en bloed. Zij kiest niet voor goedkoop moralisme of voor het comfort van abstracte politieke gelijkhebberij, maar houdt vast aan een humanistische maatstaf waarin individuele vrijheid, menselijke waardigheid en vrouwenrechten centraal staan.
Juist een progressieve of linkse traditie zou zich moeten kenmerken door kritische zelfreflectie en door solidariteit met degenen wier rechten onder druk staan, ongeacht welke politieke of culturele gevoeligheden daarbij geraakt worden. Withuis laat zien dat het mogelijk is om principieel te zijn zonder dogmatisch te worden, en betrokken zonder de werkelijkheid te versimpelen.
Daarmee levert zij niet alleen een waardevolle bijdrage aan het publieke debat, maar ook aan de identiteit van de Volkskrant als een krant die ruimte biedt aan onafhankelijke, kritische stemmen.
Stef Villerius, Zwolle
Op de foto bij het stuk over hardlopen in de hitte valt mij op de grote hoeveelheid weggegooide bekers. Is het een idee dat de hardlopers deze voortaan kunnen gaan mikken in prullenbakken die langs het parcours opgesteld zouden kunnen worden? Hoe hard je ook loopt, een bekertje kan men toch wel even vasthouden? Als het met een mobiele telefoon lukt, moet dat ook met een bekertje vast wel kunnen.
René Wemmenhove, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant