Lang geleden had Jan Struijs van 50Plus al eens Geschiedenis van de Westerse Filosofie gelezen, van Bertrand Russell. Nu leest hij het opnieuw. Hij vertelt me erover in de hal van het Postillion Hotel Bunnik, zaterdagochtend net voordat de Algemene Ledenvergadering van 50Plus begint. Hij denkt na over het stoïcisme, zegt hij, en over zichzelf als politicus: hij praat te veel. „Van een Zweedse vriend van mij, hoogleraar strafrecht, heb ik geleerd dat stilte net zo belangrijk is.” Hij wil gaan proberen of hij het kan „combineren”. „Maar ik beloof niks.”
Er zijn zo’n honderd 50Plus-leden en bij de koffie, en later ook bij de lunch, vormt zich een rijtje: een voor een willen ze iets zeggen tegen Struijs. Die was, zegt eentje, de partij komen redden „toen we op sterven na dood waren”. Al denkt niemand bij 50Plus graag terug aan het gedoe, de ruzies. Of die keer in 2023 toen de politie hun kandidaat-lijsttrekker had moeten verwijderen uit het gebouw waar 50Plus een congres had. Dat jaar haalde 50Plus geen zetels. Maar in 2025, met oud-voorzitter van de politievakbond Jan Struijs als lijsttrekker, ineens weer twee. En in peilingen staat 50Plus nu zelfs op vier.
„Je doet het keurig”, zegt een 50Plus-lid tegen Struijs. „Magnifiek”, vindt een ander. Een man die hulpgoederen naar Oekraïne brengt, komt vertellen dat hij zich voor die reis, nu hij 70 is, niet meer kan verzekeren. Een oud-vastgoedmakelaar begint over huizenbouw voor senioren: „Wil je advies? Bel me.” Er is ook iemand die Struijs een map met printjes geeft: de e-mails die hij naar 50Plus heeft gestuurd. „Maar ik hoor niks.”
Struijs doet stoïcijns: hij luistert, kijkt ernstig, zegt weinig. Alleen niet als het over voetbal gaat, hij is Sparta-fan. En ook niet tegen Marga Beerepoot uit Hoogkarspel, die zegt: „Eén ding, Jan.” Ze is net naar de wc geweest. Ze waste haar handen en het water blééf stromen. En twee drogers gingen aan. „Zoveel verloren energie. Kan de landelijke politiek daar niet iets tegen doen?” Struijs lacht. „Jij lacht om míj”, zegt Marga Beerepoot. Nee, nee, zegt Struijs. „Jij hebt een punt.”
In zijn speech begint Struijs over een artikel in het Historisch Nieuwsblad, over ouderenpartijen. Die komen elke keer weer op, zegt hij, omdat de belangen van ouderen „ondersneeuwen”. En ze gaan weer „ten onder” als ze „one issue blijven” of „niet betrouwbaar” zijn. De „meest gestelde vraag” aan hem en Corrie van Brenk, het andere Tweede Kamerlid van 50Plus, was in het begin: „Gaan jullie weer ruzie zoeken?” Nu willen volgens Struijs álle partijen met hen samenwerken. „Zo snel kan het gaan in het leven, mensen.”
Er wordt veel geknikt, hard geklapt.
In de zaal doen een paar leden moeilijk over stemmingen en procedures. Maar niet méér dan op congressen van andere politieke partijen. „Jammer hè”, zegt Struijs tegen mij. „Alle levendigheid bij ons is verdwenen. De ME hoeft niet eens te komen.” En dan: „Grapje.”
Op de parkeerplaats, eind van de middag, zegt Struijs dat 50Plus „nog iets te veel de Jan Struijs-show” is. „Daar moet ik eerlijk over zijn.” Hij hoopt, zegt hij ook, dat het voorbij gaat. In de auto gaat hij luisteren naar jazzmuzikant Sonny Rollins. Een van zijn „helden”, net overleden. „En ik weet al waar ik toch over ga nadenken: de verspilling van water en elektriciteit. Bij de wc’s.”
Petra de Koning doet elke dinsdag verslag over de Haagse politiek (p.dekoning@nrc.nl)