is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
Weg van de rookwolken van Loosdrecht en de Tweede Kamer proberen weldenkende mensen een antwoord te vinden op de vraag waarom de meute toch zo boos is over (asiel)migratie. Daarbij zijn grofweg twee stromingen waar te nemen: de paternalisten en de quasi-realisten.
De paternalisten zijn mensen die het anti-immigratiesentiment met alles behalve immigratie zelf willen verklaren. Volgens hen zijn de mensen die staan te schuimbekken eigenlijk om iets heel anders boos. Deze mensen zouden afgehaakt zijn vanwege zorgen over hun bestaanszekerheid, verdwenen buslijnen en meer van dat soort zaken. Anti-immigratie is volgens hen anti-alles, een tegenstem tegen een overheid die niet meer vertrouwd wordt. De Speld vatte het vorige week cynisch samen in een artikel met als kop ‘Duider legt extreemrechtse man uit dat hij eigenlijk geen buitenlanders haat’.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Met het boek De symfonie van onvrede meldde Catherine de Vries zich onlangs ook in dat kamp. Haar eigen vader schoof langzaam op van het CDA naar de PVV. Hoewel ik denk dat ze wel degelijk een punt heeft, gaat ‘vol is vol’ toch echt niet over bussen of de portemonnee van de rijken. Ik blijf grote moeite houden met het verwerpen van de eigen verantwoordelijkheid van volwassen mensen voor hun (protest)stem op extreemrechtse schertsfiguren, in een van de rijkste en gelukkigste landen ter wereld.
Ook met de quasi-realisten kan ik het niet volledig eens zijn. Journalist Jesse Frederik, de voornaamste vertegenwoordiger van deze stroming, legt in een grafiek het aantal mensen dat migratie een ‘nationaal probleem’ vindt langs het aantal asielaanvragen en ziet dat deze lijntjes gelijk lopen. Zijn verklaring, die de ‘minst populaire’ zou zijn (ja, misschien op de redactie van De Correspondent!), is daarmee hetzelfde als die van rechts: het komt allemaal door de te hoge instroom. Frederik begon een polemiek tegen De Vries, wier onderzoek volgens hem rammelt, waarop De Vries een repliek schreef waarin ze Frederik van ‘selectieve’ en ‘AI-gestuurde interpretaties’ beschuldigde.
Frederik suggereert dat de extreemrechtse kiezer een berekenende nieuwsconsument is, die pas wanneer de instroom het gemiddelde overschrijdt de vuurwerkbommen uit de kast haalt. Hij stelt dat een hogere instroom vrijwel direct leidt tot een groter anti-immigratiesentiment, daarbij suggererend dat al die miljoenen extreemrechtse kiezers daar dan ook daadwerkelijk last van zouden hebben. Daarmee doet Frederik feitelijk hetzelfde als wat hij De Vries verwijt: de irrationele en leugenachtige woede van de schermverslaafde meute sanewashen.
Frederik betoogde eerder – terecht – dat het immigratiesentiment altijd al aanwezig was in Nederland. Maar vooral latent, omdat andere issues belangrijker werden gevonden. Nu (pas) zou de politiek het anti-immigratiesentiment goed vertegenwoordigen. Maar Frederik lijkt te vergeten dat – door bombardementen van misinformatie – andere ‘nationale problemen’, zoals de woningnood, óók worden gekoppeld aan immigratie, waardoor er nu een oververtegenwoordiging van het anti-immigratiesentiment is in de politiek, met liefst 46 zetels voor extreemrechts. Dat is wel degelijk nieuw, net als de bereidheid tot geweld en de schaamteloosheid waarmee extreemrechtse ideeën worden verkondigd.
Daarnaast is de instroom de laatste jaren helemaal niet extreem hoog, als je de Oekraïners niet meerekent. En dat zou ik, anders dan Frederik doet, niet doen, want die zijn Europees en wit. En daar heeft men nu eenmaal minder moeite mee. De instroom neemt bovendien al vier jaar op rij af; als die burger zo’n rationele volger van de instroomcijfers is, waarom staat men dan juist nu in Loosdrecht te vrouwenmarsen?
De paternalisten en quasi-realisten hebben allebei een beetje gelijk. Maar de belangrijkste verklaring voor de woede over immigratie heeft u waarschijnlijk in uw hand wanneer u dit leest.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant