Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Er woedt een stammenstrijd waar niemand weet van heeft. Decor van deze stille oorlog is het keurige centrum van Haarlem. Op het oog een strakgetrokken en beschaafd Nietsaandehandland, waar Patagonia-vaders en Lululemon-moeders matcha met elkaar drinken in kalme seksloosheid en behelmde boomers over hobbelloze fietspaden zoeven. Maar ’s ochtends zucht het pittoreske Haarlem onder de strijd tussen terrasbezoekers en vrachtwagens.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Officieel is het horecaondernemers namelijk niet toegestaan om voor 11 uur ’s ochtends hun terras buiten te zetten, want dan moet er ruimte zijn voor de bevoorrading van de winkels. De afgelopen tijd waren er verschillende horecaondernemers die een boete hadden gekregen. Een wethouder had zich zorgen gemaakt over ‘onze geliefde koffiezaken’. Het leidde tot een artikel in het Haarlems Dagblad en dat was weer aanleiding voor een reportage met de kop ‘Terrasfanatici niet te spreken over Haarlems terrassenverbod in de vroege ochtend’.
Het verslag was een aaneenrijging van parels. ‘‘Ik heb een café, dus het is niet handig als ik mij daarover uitlaat’, zegt een snel wegwandelende ondernemer.’ Iemand anders zei – riemen vast – ‘dit is gewoon vrijheidsberoving’. Er stond een foto bij het artikel, van een oudere vrouw in de deuropening van een viskraam. Het onderschrift: ‘Nel, van Vishandel Lijnzaat, zegt dat het vroeger allemaal anders was.’ Wat er precies anders was, weet ik niet. Misschien dat mensen vroeger gewoon wat vaker hun mond hielden.
Alsof dit nog niet genoeg was (en laten we wel wezen: het is ook niet genoeg) hield het Haarlems Dagblad ook nog een opiniepeiling onder zijn lezers, met de stelling: ‘Koffiedrinken op een Haarlems terras gaat vóór op laden en lossen’. De uitslag deed mijn beeld van Haarlemmers als gemoedelijke bon vivants kantelen: een verpletterende zege van 58 procent voor de laden-en-lossers.
Een greep uit de reacties: ‘Koffiedrinken kan de hele dag na 11 uur’, zei iemand die ongetwijfeld nog nooit koffie heeft gedronken. ‘Als vrachtwagens hun lading niet kunnen lossen, dan valt er ook niets te drinken en eten op het terras’, zegt een lezer, ‘want dan zijn de goederen voor de koffie niet bezorgd.’ Het gaat om de bevoorrading van winkels, maar superfijn dat je je hebt ingelezen.
Genieten was ook de inzending van iemand die waarschijnlijk als kind verlaten is door een terras: ‘Het werk gaat voor de vrijetijdsbesteding. Het zou belachelijk zijn als bedrijven niet bevoorraad kunnen worden op speciaal daarvoor vrijgemaakte tijden. Alleen maar omdat iemand zo nodig op een terras moet zitten. Neem je koffie mee, en zoek een plek waar je niemand in de weg zit.’
Gezellig, gaan we doen!
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant