DEN HAAG - Nog geen jaar geleden won de Haagse pianist Nikola Meeuwsen als eerste Nederlander ooit de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd. Sindsdien speelt hij over de hele wereld, van Berlijn tot Brazilië. Maar op 5 juni wacht misschien wel een van zijn meest bijzondere optredens: een concert in de Dorpskerk in Wassenaar, samen met zijn leermeester Enrico Pace: 'Een soort thuiswedstrijd.'
Het klinkt bijna als een film: twaalf topmusici, opgesloten in een muziekgebouw in Brussel, zonder telefoon of contact met de buitenwereld, met maar één opdracht. In een week tijd een splinternieuw muziekstuk instuderen voor de finale van één van de belangrijkste pianoconcoursen ter wereld.
Voor Nikola Meeuwsen was het vorig jaar werkelijkheid. En uiteindelijk won hij ook nog. 'Dat concours heeft een soort mythische status gekregen onder klassieke musici', vertelt hij. 'Je vraagt je altijd af hoe zo’n week zou zijn. En opeens zit je er zelf middenin.'
Sinds de overwinning staat Nikola's leven op zijn kop. De Haagse pianist speelt inmiddels in grote concertzalen over de hele wereld. Azië, Polen, Amerika, Brazilië: overal wordt hij gevraagd. Een droom die uitkomt, zegt hij zelf.
'Toen ik serieuzer met piano bezig was, wilde ik ooit spelen met goede orkesten in het buitenland. In zalen waar ik altijd al wilde spelen. En nu kan dat ineens.'
Toch lijkt hij geen spoortje sterallures te hebben. Meeuwsen praat liever over muziek dan over succes. Over Beethoven, Liszt en Bach. Over de eindeloze zoektocht naar hoe een muziekstuk gespeeld moet worden. Of eigenlijk: 'Hoe het op dat moment voelt om te spelen. Elke keer voelt aan als de eerste keer.'
'Muziek ontstaat in het moment en verdwijnt daarna weer', zegt hij. 'Daarom speelt iedereen een stuk anders. Zonder dat je dat bewust probeert.'
Nikola's fascinatie voor klassieke muziek begon al vroeg. Hij groeide op in een muzikaal gezin, met ouders die allebei het conservatorium hebben gedaan. Zijn vader verzamelde grammofoonplaten en cd's met klassieke muziek. Als kind hoorde Meeuwsen pianisten als Horowitz spelen.
'Die klank van de piano fascineerde me zó erg', vertelt hij. 'Toen ik video's zag van pianisten die Liszt speelden, dacht ik: dat wil ik ook.' En die fascinatie is nooit verdwenen. 'Bij heel veel interesses ebt het na een tijdje weg', zegt hij lachend. 'Maar met piano is het alleen maar meer geworden.'
Op 5 juni speelt Meeuwsen samen met zijn docent en mentor Enrico Pace in de Dorpskerk in Wassenaar. Op het programma staat een bijzondere uitvoering van de Negende Symfonie van Beethoven, bewerkt door Franz Liszt voor twee piano's. Een opvallende tussenstop misschien, voor iemand die inmiddels op internationale podia staat. Maar zelf kijkt hij daar totaal anders naar.
'Juist hier in de regio Den Haag heb ik mijn meest loyale publiek', zegt hij. 'Dus het voelt echt als een thuiswedstrijd.'
Dat optreden in Wassenaar wordt overigens nog een logistieke uitdaging. Een dag eerder speelt Meeuwsen namelijk nog in Kaapstad, Zuid-Afrika. 'Na dat concert stap ik meteen in het vliegtuig', vertelt hij. 'Dan kom ik 's ochtends aan in Wassenaar. Dat wordt wel een avontuur.'
Maar dat heeft hij er graag voor over. Want ondanks alle internationale aandacht, de druk en de overvolle agenda lijkt er één ding onveranderd gebleven. 'Uiteindelijk wil je gewoon altijd proberen zo goed mogelijk te spelen', zegt Meeuwsen.
Source: Omroep West Den Haag