DEN HAAG - Hij houdt wel van een borrel, Frans van 73. Toen hij nog werkte was zijn baan een stok achter de deur om dat drankgebruik binnen de perken te houden, maar sinds hij met pensioen is zit er vaak geen rem op. Dan moet hij van een bankje in het park worden geplukt en thuisgebracht door agenten of ambulancepersoneel. De wijkagent wil daar eens een goed gesprek over hebben.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Frans laat de agent binnen in zijn huis. Daar ontdekt de politieman dat de pensionado nog een hobby heeft, naast alcohol: wapens. En niet zo'n beetje ook.
De agent ziet eerst één vuurwapen liggen in de huisbibliotheek en Frans wijst hem er spontaan nog één aan. Ook vertelt hij dat hij nog een exemplaar onder zijn kussen heeft liggen.
De geschrokken agent roept een stel collega's op en na doorzoeking van het huis bedraagt de opbrengst twee geweren, twee gaspistolen, pistoolonderdelen, een revolver en duizenden kogels. Oh ja: en imitaties van een oude Duitse handgranaat en van een oud Luger-pistool, en zwaarden en dolken.
Frans zegt tegen de politie dat hij ze had om een mini-museumpje in te richten in zijn huis, maar dat is er nooit van gekomen. Een deel van de wapens is ook veel te nieuw om van museale waarde te zijn.
Er blijkt nog veel meer te zijn geweest, zo vertelt de advocaat van de verdachte. Poppen in uniform, een veldtelefoon, nog veel meer schiettuig; Frans was een fanatiek verzamelaar van militaire memorabilia.
Het meeste heeft hij lang geleden weggegeven aan een museum in België, een ander deel heeft hij vrijwillig ingeleverd tijdens zo'n actie van de politie, waarbij je straffeloos wapens kon brengen.
En de rest, ja, daar kon hij dus geen afscheid van nemen. Van sommige exemplaren wist hij niet eens meer dat hij ze had. De zwaarden zijn niet strafbaar.
Frans was vroeger lid van een schietvereniging. Destijds had hij ook een vergunning voor zijn clubwapen. Daar heeft hij nog prijzen mee gewonnen, in zijn jonge jaren.
De politierechter had de verdachte wel willen vragen waarom hij de wapens nog had, als zijn lidmaatschap en zijn vergunning al lang verlopen waren en hij een deel had ingeleverd. Maar Frans is er dus niet.
Hij wilde wel komen, maar ter elfder ure heeft hij er van afgezien. Of dat komt omdat hij net voor de zitting hoorde dat er pers en een klas studenten in de zaal zou zitten, of dat hij al eerder de zenuwen had, blijft in het midden.
De twee jongere zussen van de verdachte zijn er wel. Zij willen graag vertellen dat hun broer geen kwade bedoelingen had. Als hij niet dronken is dan is hij een aangename man met veel kennis en geliefd in de familie.
En ja, hij heeft die hobby, die hij deelt met veel vrienden. 'Hij heeft een vriendenkring in de verzamelsfeer van militaire voertuigen. Ze rijden ook mee met veteranendag. Deze zaak heeft hem heel erg aangegrepen', aldus de zussen. 'Hij is zes weken van slag geweest.'
De officier van justitie vindt het vuurwapenbezit bewezen en ze wijst erop dat Frans wist dat het verboden was. 'Het was een grote hoeveelheid, in zijn woning, zowel werkende als onklaar gemaakte wapens. Ongecontroleerd bezit kan tot gevaarlijke situaties leiden van geweldsdelicten met een dodelijke afloop.'
'Gelet op de hoeveelheid zou in beginsel een langdurige celstraf op zijn plaats zijn', aldus de officier. Maar ze houdt rekening met Frans zijn leeftijd, zijn blanco strafblad en het feit dat het om een hobbyverzameling ging. 'Het was niet om strafbare feiten te plegen.'
De officier eist een taakstraf van 180 uur en een voorwaardelijke celstraf van zes maanden als stok achter de deur. Dat Frans het niet in zijn hoofd haalt om een nieuwe wapenverzameling te beginnen.
Volgens zijn advocaat is daar geen enkel gevaar voor. Hij vindt dat zijn cliënt ook een groot deel van de taakstraf voorwaardelijk zou moeten krijgen.
'De namaakgranaat was overduidelijk van hout en de Luger was een plastic ding uit een speelgoedwinkel. Die leken niet op echte wapens en waren niet om te dreigen', aldus de raadsman.
'Er is geen dreiging vanuit cliënt. Hij is een verzamelaar, hij is 73. Het zou hysterisch zijn als hij in de gevangenis terecht zou komen.'
De rechter begint zijn uitspraak met te zeggen dat dat op zich helemaal niet zo gek zou zijn. 'De oriëntatiepunten van de rechtspraak zeggen vier maanden voor één vuurwapen. Hier hebben we er zeven. En dan heb ik het niet eens over de munitie.'
'Ik heb er van tevoren echt over nagedacht wat deze zaak bij de politierechter doet, want ik kan maar twaalf maanden opleggen. Hij geeft tekst en uitleg, dat kleurt de zaak wel enorm in.'
'Maar de hoeveelheid is groot en ik kom er niet onderuit om dat tot uiting te brengen in de straf.' De rechter vindt de eis van de officier prima. Dat de handgranaat van hout was doet er niks aan af.
'Ik ga niet nog lager zitten, dat doet teveel afbreuk aan onze oriëntatiepunten en hij moet ook beseffen dat hij al enorm wordt gematst hiermee.'
De rechter bepaalt ook nog dat alle wapens vernietigd moeten worden. Tegen de advocaat en de twee zussen zegt hij: 'Dank voor uw komst en wens hem het allerbeste.'
De naam van Frans is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag