Als er in de openingsfase van dit seizoen één zwak punt is aan te wijzen bij Mercedes dan zijn het wel de starts van de Zilverpijlen. Meermaals verloren George Russell en Andrea Kimi Antonelli bij het doven van de startlichten posities, waardoor vooral die laatste regelmatig werd teruggeworpen.
Het probleem was zo groot dat Mercedes vóór de Grand Prix van Canada nog geen enkele keer de eerste ronde van een race als leider had afgesloten, ondanks het feit dat het team alle pole-positions had veroverd.
Dat moest veranderen. Vanaf pole vertrekken om vervolgens direct te worden opgeslokt door het veld en al na enkele honderden meters in gevechten verwikkeld te raken, was allesbehalve het ideale scenario.
De grootte van de turbo speelde daarbij een rol, maar was niet de enige oorzaak. McLaren, dat dezelfde krachtbron gebruikt, slaagde er namelijk meermaals in om uitstekend van de startlijn weg te komen.
Het verschil? Het team van Lando Norris en Oscar Piastri bouwt zijn eigen versnellingsbak en heeft – naast andere specifieke keuzes – gekozen voor relatief korte overbrengingsverhoudingen, een andere filosofie dan die van Mercedes.
Volgens teambaas Andrea Stella levert die keuze een voordeel op bij de start, al is het zeker niet de enige bepalende factor. Gemiddeld genomen waren de starts van de McLaren-coureurs beter dan die van Mercedes.
Het grootste probleem van Mercedes was inconsistentie. De stal kampte niet alleen met een gebrek aan optimale acceleratie, maar ook met grote verschillen tussen de starts. Soms bleef de schade beperkt tot één verloren positie, terwijl het verval in andere gevallen aanzienlijk groter was.
Dat was al zichtbaar tijdens de wintertest in Bahrein, waar het lang duurde voordat het team een echt goede start wist te produceren. Vooral Antonelli zakte daardoor in de openingsfase van races regelmatig door het veld naar achteren.
Daarbij moet echter wel onderscheid worden gemaakt, want niet altijd lag de schuld bij de Italiaan. In Australië arriveerde hij bijvoorbeeld na de formatieronde - door een foute berekening van de engineers - zonder voldoende vermogen op de grid. Daardoor kon hij geen burn-outs uitvoeren om zijn achterbanden op temperatuur te brengen. Bovendien werd zijn acceleratie na het loslaten van de koppeling beperkt door een lege batterij.
In China ontstond er een misverstand tussen Antonelli en zijn race-engineer Peter Bonnington over de instellingen die bij de start gebruikt moesten worden. En in Miami bleek het probleem voort te komen uit een verkeerde inschatting van het beschikbare gripniveau op zijn startpositie.
Andrea Kimi Antonelli had een moeizame start in Miami.
Foto door: Mark Thompson / Getty Images
De startparameters – van het te gebruiken koppel tot de gekozen modus en het moment waarop de koppeling werd losgelaten – waren gebaseerd op een te optimistische verwachting van de grip, wat een kettingreactie veroorzaakte.
In Suzuka lag de fout echter vooral bij Antonelli zelf. Hij liet de koppeling daar te snel opkomen. Dat onderdeel is extreem gevoelig: een minimale beweging kan al een groot verschil maken.
Mercedes besloot daarom op twee fronten actie te ondernemen. Enerzijds werd er gewerkt aan de software, omdat duidelijk was dat daar belangrijke verbeteringen mogelijk waren. Anderzijds koos Antonelli ervoor om de vorm van zijn koppelingshendel aan te passen om meer gevoel te krijgen tijdens het loslaten van de koppeling.
Het basisontwerp bleef hetzelfde: Mercedes gebruikt nog steeds het vertrouwde systeem met één hendel. Wel werden er wijzigingen aangebracht aan de uitsparing waarin de vingers worden geplaatst. Daardoor kan de hand iets anders worden gepositioneerd, wat een nauwkeurigere controle tijdens de start mogelijk maakt.
Mercedes paste de software en koppelingshendel aan voor de GP van Canada.
Foto door: Ronald Vording
"Ik heb een nieuwe koppelingshendel gekregen die mij helpt om consistenter te zijn bij het loslaten van de koppeling", legde Antonelli voorafgaand aan het raceweekend in Canada uit. "Daarnaast heeft het team hard gewerkt aan de software en aan de koppeling zelf om zowel de prestaties te verbeteren als het systeem robuuster te maken."
De vorm van de uitsparing wordt afgestemd op de voorkeuren van de coureur, die het juiste gevoel voor het aangrijpingspunt van de koppeling moet vinden.
In Canada leek Mercedes daadwerkelijk een stap vooruit te hebben gezet. Tijdens de sprintrace kende Russell een uitstekende start, waarschijnlijk zelfs de beste van de hele top van het startveld.
In de hoofdrace maakten de drie startpogingen en de gladde omstandigheden door lichte regen het lastiger om een nauwkeurige beoordeling te maken. Toch kan de prestatie bij het loslaten van de koppeling moeilijk als negatief worden bestempeld.
Eén feit bleef echter overeind: ook in Canada reed er na de eerste ronde geen Mercedes aan de leiding. Dat kwam doordat Lando Norris op intermediate-banden een uitstekende start kende. Die vroege koppositie bleek voor de McLaren-coureur echter al snel meer nadeel dan voordeel op te leveren.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport