Het Curaçaose voetbalelftal heeft zich als kleinste land geplaatst voor het WK. De ploeg van trainer Dick Advocaat kende een roerige voorbereiding, maar daarvan is in Noordwijk weinig meer te merken. Onder een warme lentezon is iedereen zeldzaam ontspannen en opgetogen.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Het Curaçaose voetbalelftal heeft zich als kleinste land geplaatst voor het WK. De ploeg van trainer Dick Advocaat kende een roerige voorbereiding, maar daarvan is in Noordwijk weinig meer te merken. Onder een warme lentezon is iedereen zeldzaam ontspannen en opgetogen.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Andaye Delauney (46) is op een missie. De Amsterdamse met Curaçaose roots wil een selfie met Dick Advocaat, de bondscoach van het land van haar ouders en sinds een paar maanden haar held. Ze kan hem bijna ruiken, zo dichtbij staat ze, ware het niet dat het harde plastic van de dug-out haar scheidt van de 78-jarige Hagenaar.
Het is maar de vraag of het haar zal lukken, want Advocaat wordt omringd door een blauw-gele zee van dolenthousiaste fans. Zij hebben zojuist het veld van amateurclub SJC Noordwijk bestormd na een training van het Curaçaose elftal. Allemaal willen ze op de foto met de bondscoach. Met de telefoon in de aanslag wacht Delauney geduldig aan de rand van het veld.
Voor de Curaçaose selectie zijn dit soort taferelen deze week schering en inslag. De ploeg bereidt zich sinds maandag in Noordwijk voor op het WK voetbal. Spelers en staf verblijven in het luxueuze Grand Hotel Huis ter Duin. De trainingen worden afgewerkt bij de plaatselijke voetbalvereniging SJC. Allemaal zijn ze vrij te bezoeken door fans, die deze donderdagavond weer met honderden tegelijk naar Noordwijk zijn gekomen. De spelers worden als popsterren onthaald bij aankomst op het trainingsveld.
Dat Curaçao zich heeft gekwalificeerd mag een klein wonder heten. Leo Beenhakker plaatste zich in 2006 met Trinidad en Tobago en zei toen dat hij met Noord-Brabant naar het WK ging. Advocaat lukte het twintig jaar later met een land dat qua inwoneraantal vergelijkbaar is met Amersfoort (ongeveer 160 duizend inwoners) – al is maar één speler uit zijn selectie daadwerkelijk op Curaçao geboren.
In het kwalificatietoernooi profiteerde Curaçao optimaal van de afwezigheid van de VS, Mexico en Canada. Deze landen behoren tot de sterkste binnen de Concacaf, de voetbalbond van landen uit Noord- en Midden-Amerika en de Cariben, maar omdat ze zich als gastland automatisch hadden gekwalificeerd, lagen er kansen op WK-deelname voor de mindere goden. Curaçao rekende af met Trinidad en Tobago, Jamaica en Bermuda en plaatste zich als kleinste land ooit voor een WK.
Terug naar Noordwijk. Zo chaotisch als de training eindigde, zo ontspannen was het persmoment eerder op de dag. Tientallen journalisten waren naar Huis ter Duin gekomen om een glimp op te vangen van The Blue Wave, zoals de ploeg wordt genoemd. Van spanning leek echter geen enkele sprake. In de zonovergoten tuin liepen spelers dollend van het ene interview naar het andere, en ook tijdens de gesprekken werd er gelachen. Tussen de WK-gangers en journalisten door lieten twee hotelgasten doodleuk een zwarte labrador uit.
Als journalist reisde Vincent Schildkamp het Nederlands elftal achterna op EK’s en WK’s, nu is hij perschef van het Curaçaose elftal. Vergeleken met een persdag van Oranje is de sfeer ‘veel ontspannener’, zegt de ESPN-commentator en -presentator. ‘Dat komt doordat deze jongens bij clubs als RKC spelen. Als ze in drie maanden tijd één verzoek krijgen, is het bij wijze van spreken veel.’
De sores van eerder dit jaar lijken als bij toverslag verdwenen. Wekenlang was Curaçao in de ban van de veelbesproken trainerswissels: Advocaat, Fred Rutten, toen toch weer Advocaat, met een dubieuze rol voor hoofdsponsor Corendon: de reisorganisatie dreigde zich na het WK terug te trekken als geldschieter als Rutten aan zou blijven.
Advocaat had tijdens de persconferentie duidelijk weinig zin om er nog uitgebreid op terug te blikken. Fred Rutten is volgens hem zelf opgestapt, Advocaat heeft alleen maar ja gezegd op de vraag of hij beschikbaar was voor een terugkeer. ‘Veel mensen zeggen dat ik dat niet had moeten zeggen. Daar ben ik het dus niet mee eens.’
Zijn conclusie: ‘Zo gaat dat in de voetballerij. Dingen gebeuren, en voor de een is dat leuk en voor de ander is het minder leuk.’
Veel liever blikte Advocaat vooruit, op het ‘unicum’ dat Curaçao te wachten staat. Dat de ploeg op voorhand weinig kans lijkt te maken in een poule met Duitsland, Ivoorkust en Ecuador mag de pret niet drukken. Bovendien acht Advocaat een stunt niet onmogelijk, verwijzend naar de bekerstunt van USV Hercules tweeënhalf jaar geleden tegen Ajax: ‘Als je onze ploeg afzet tegen die andere drie zijn wij een amateurclub. Maar een amateurclub kan winnen van Ajax.’
Wat de uitkomst ook wordt, langs het trainingsveld overheerst donderdagavond vooral trots. ‘Het onmogelijke is mogelijk geworden’, zegt acteur Anton de Bies (34), die met zijn gezin en een vriendin vanuit Alkmaar naar Noordwijk is gekomen. Hij is geboren op Curaçao, maar vertrok op zijn 18de naar Nederland om zijn acteursdroom na te jagen.
De Bies volgt de selectie al sinds 2002 en had plaatsing voor het WK nooit voor mogelijk gehouden. ‘Heel lang zeiden we op Curaçao tegen elkaar: ik bel je of ik zie je wanneer Curaçao naar het WK gaat. Als in: dat gaat dus nooit gebeuren. Nu zitten we in 2026 en gaan we het meemaken. Erbij zijn, gezien worden, de trots dragen als Curaçaoënaars.’
Dat gevoel deelt ook de 16-jarige Jaden, die met zijn witte shirt fel afsteekt tegen de blauw-gele menigte (zijn Curaçao-shirt heeft hij online besteld, maar dat is nog onderweg). ‘Niemand had verwacht dat Curaçao zich zou plaatsen, als kleinste land tussen al die grote landen: Brazilië, Frankrijk, Spanje, noem maar op. Dit is heel mooi.’
Als de selectie over iets meer dan een week afreist naar de VS, reizen familieleden van de spelers mee. Ze slapen zelfs in hetzelfde hotel, een hoogst ongebruikelijke keuze in het hedendaagse voetbal. Advocaats verklaring: ‘Bij de andere ploegen lopen topspelers rond met topsalarissen, dat hebben wij niet. Een maand zonder familie lijkt me voor onze spelers moeilijk.’
Andaye Delauney is Advocaat eeuwig dankbaar. Niet alleen voor de WK-plaatsing, maar ook voor het feit dat de ploeg de deur heeft opengezet voor de fans. ‘Ik vind het ontroerend hoe hij zich heeft blootgesteld, dit heeft toegelaten en een zachter mens is geworden. Hij kan ook zeggen: we doen het met harde hand; wat ze nu doen hoeft niet.’
Terwijl Advocaat zich inmiddels poserend door de menigte richting de kleedkamer wurmt, met een ongeduldige perschef Schildkamp voor hem, ziet Delauney haar kans schoon. ‘Dick! Mag ik alstublieft een foto?’ Ook voor Delauney maakt Advocaat even tijd. De gewenste foto is binnen. ‘Dankuwel!’, roept ze hem na. ‘U hebt mijn hart gestolen!’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant